JSF Nieuws.nl

Fort Worth, Texas (USA) – Op zondag 6 juni 2010 maakte de Lockheed F-35C Lightning II, de US Navy variant, zijn langverwachte eerste vlucht. De F-35C verschilt van de andere F-35 versies door zijn mogelijkheden om te opereren vanaf vliegdekschepen. Hiervoor beschikt het toestel over een andere vleugel met meer spanwijdte, grotere flappen en staartvlakken. De luchtmacht versie van de F-35A vloog voor het eerst in december 2006 en de zogeheten STOVL versie (verticaal landen) F-35B voor de Mariniers vloog voor het eerst in juni 2008.
Het is de bedoeling dat de F-35Cl rond 2016 operationeel wordt bij de US Navy.

De eerste F-35C startte om 11.46 uur vanaf het fabrieksvliegveld in Fort Worth voor een vlucht van 57 minuten. De missie werd uitgevoerd door Lockheed Martin testvlieger Jeff Knowles, een gepensioneerde marine(test)vlieger die voorheen operationeel vloog met de Grumman F-14A en F-14D Tomcat, en die tevens diende als chef testpiloot in het F-117 stealth bommenwerper programma.

Vice-admiraal Kilcline: “Nieuw hoofdstuk voor de US Navy”

Vice-admiraal Thomas J. Kilcline, commandant van de Naval Air Forces hierover: “Het doet me wat dat de F-35C deze mijlpaal heeft bereikt, deze vlucht markeert het begin van een nieuw hoofdstuk voor de marine luchtvaart. De missiesystemen aan boord van dit toestel zullen de Carrier Strike Group voorzien van een niet eerder vertoonde mogelijkheid om een breed dreigingsspectrum te weerstaan en voordeel te behalen in operationele scenario’s waarin bestaande toestellen tekort schieten”. Bedoeld als lange-afstands, stealth, op vliegdekschepen gestationeerde aanvalsbommenwerper zal de F-35C voor de marine vliegers als 5e generatie vliegtuig de meest geavanceerde technologie bieden die denkbaar is om de gevechtsmissies voor ons land uit te voeren.” En vervolgde Vice-admiraal Kilcline: “Ik zie er uit naar de verdere voortgang van het testvliegen op (de marinebasis) Patuxent River later deze zomer”.

Burbage: “Ongekende mogelijkheden voor Dag Een aanvallen”

Lockheed Martin zei in een persbericht dat deze eerste vlucht de US Navy een toekomst verzekert van lange-afstands eerste dags, stealth aanvalscapaciteit.
Tom Burbage. Vice-president van Lockheed Martin en General Manager van het F-35 project hierover: “Voor de eerste keer ooit, en vanaf nu altijd, zijn we in staat een 98.000 ton nucleair vliegdekschip op welke oceaan waar ook ter wereld te positioneren, van waar we een lange-afstands dodelijke stealth aanval kunnen lanceren, waarbij we de meest complexe luchtverdedigingssystemen kunnen weerstaan.” Burbage zei dat “De vlucht van zondag markeert het begin van de werkelijke introductie van een nieuwe generatie wapensystemen, in staat om te voorzien in gezamenlijke coalitie aanvallen te doen op Dag nummer één, zowel vanaf land- als zeebasis.”.

Bron: Persbericht Lockheed Martin; 7 juni 2010

JSFNIEUWS100607-KR/kr

Fort Worth, TX (USA) – Maandag 17 mei zijn de eerste twee F-35A toestellen vertrokken naar de vliegbasis Edwards voor uitvoering van het testprogramma van de luchtmachtversie. Tijd om een update te geven van de totale voortgang in het testvliegprogramma van de Joint Strike Fighter.

Realisatie testplanning

In de sinds 2008 geldende (inmiddels zesde) versie van de SDD fase (ontwikkelingsfase) wordt uitgegaan van 4991 testvluchten. Hier een overzicht van de testvluchten per fiscaal jaar (1 oktober tot 30 september) ten opzichte van deze planning uit 2008:
FY 2007: planning 27, realisatie 19
FY 2008: planning 97, realisatie 50
FY 2009: planning 317, realisatie 51
FY 2010: planning 1243, realisatie 90 vluchten tot heden
FY 2011: planning 1425
FY 2012: planning 1299
FY 2013: planning 593
Totaal planning 4991 vluchten, realisatie 210 vluchten (= 4% voltooid )
Totaal planning 11.000 vlieguren, realisatie 275 vlieguren (=2,5% voltooid).
Voor de goede orde vermelden we dat de testplanning nu wordt herzien en in de herziene planning voor 2010 is sprake van rond de 390 testvluchten. Maar ook dit zal nog een flinke klus worden om te halen. Bedoeling was in september 2008 nog om eind 2010 ruim 3.000 testvlieguren gehaald te hebben, met 275 gerealiseerde vlieguren op dit moment is hier een flinke achterstand zichtbaar.
Uit de beschikbaar komende gegevens van de laatste vier maanden blijkt dat met de luchtmachtversie F-35A CTOL in relatief korte tijd veel vluchten zijn gemaakt, zonder veel oponthoud. Dit is positief. Daarentegen lijken de problemen die er zijn zich met name te concentreren rond de veel complexere F-35B STOVL versie, bestemd voor gebruik door o.a. de US Marines. Hier zien we geregeld langdurige pauzes voor modificaties.

Prototype AA-1

Dit niet productie representatieve prototype vloog voor het eerst in december 2006 en werd in de herfst van 2009 na 91 vluchten uitgefaseerd. Het zal deze zomer gebruikt worden als “life firing” object. Tot nu toe is dit de enige F-35 die een keer supersoon heeft gevlogen, namelijk eind 2008, toen Mach 1.05 werd bereikt, de maximale snelheid waarmee de F-35 tot op heden heeft gevlogen.

Prototype AF-1 (Edwards AFB; 18 vluchten)

Prototype van de F-35A versie voor het testen van het airframe, bediening en de aerodynamica. Dit is het eerste productie representatieve prototype dat structureel gelijk moet zijn aan de door Nederland aan te schaffen F-35A, waarvan de eerste productietoestellen begin 2010 operationeel aan de US Air Force op Eglin AFB geleverd hadden moeten worden.
Langdurig was het de bedoeling dat het toestel begin 2009 zou vliegen. Uiteindelijk maakte het toestel de eerste vlucht op 14 november 2009. Na de derde vlucht op 19 november 2009 stond het toestel tot 20 april 2010 aan de grond vanwege aanvullende grondtests en modificaties. Vanaf 20 april 2010 werd intensief gevlogen, in een maand tijd werden 15 vluchten gemaakt, afgesloten met het vertrek naar Edwards AFB op 17 mei 2010.

Prototype AF-2 (Edwards AFB; 16 vluchten)

Prototype van de F-35A versie voor het testen van het airframe, bediening en de aerodynamica. Op 20 april 2010 maakte dit toestel de eerste vlucht. Inmiddels zijn 16 vluchten afgerond en vertrok het toestel op 17 mei 2010 in gezelschap van de AF-1 naar Edwards AFB voor verdere testen. Dit toestel is tot nu toe het meest succesvolle toestel in het programma en geeft een indicatie van de te verwachten positieve ontwikkelingen bij de meer recent afgebouwde prototypes.

Prototype AF-3 (productielijn)

Dit is een uiterst belangrijk toestel, de eerste F-35A met alle missiesystemen aan boord. Het testen hiervan is essentieel voor het tijdig voorbereiden van operationeel gebruik.
Eind 2008 was de verwachting nog dat dit toestel in mei of juni 2009 zou vliegen, maar er wordt nog steeds gewacht op de eerste vlucht.

Prototype AF-4 en AF-5 (productielijn)
Deze zijn nog steeds in afbouwfase. Zouden naar verwachting al eind 2009 vliegen, maar komen nu later in 2010 beschikbaar voor intensivering van het testprogramma.

Prototype BF-1 (NAS Patuxent River; 45 vluchten)

Het tweede prototype is een F-35B STOVL type, de BF-1. Deze vloog voor het eerst op 11 juni 2008, maar deze stond na 14 vluchten sinds september 2008 een jaar aan de grond.
Hover pit testing als voorbereiding voor verticale landen werd pas in september 2009 hervat, maar weer afgebroken vanwege problemen. In november 2009 vertrok het toestel naar NAS Patuxent River als voorbereiding voor de belangrijke mijlpaal: het uitvoeren van een verticale landing. Deze vond succesvol plaats op 18 maart 2010 tijdens de 42ste vlucht van dit toestel, 21 maanden later dan gepland. Daarna stond het toestel tot 5 mei 2010 aan de grond voor onderhoudswerkzaamheden. Ingewijden hier melden problemen met de aandrijving/clutch na de eerste verticale landing.

Prototype BF-2 (NAS Patuxent River; 26 vluchten)

Zou al eind 2008 vliegen. Maakte de eerste vlucht op 25 februari 2009, juist rond het bezoek van onze Tweede Kamer delegatie in Fort Worth. Stond daarna vijf maanden aan de grond vanwege op te lossen technische problemen tot 13 juli 2009. Hierna werden 9 vluchten gemaakt, alvorens vanaf 22 augustus een nieuwe hangarpauze in te gaan van twee maanden. Na de 11e en 12e vlucht, om uitgevoerde modificaties te testen, stond het toestel aan de grond tot 13 december 2009 om toen succesvol de 13e testvlucht af te ronden. Kort daarna werd het toestel overgevlogen naar Patuxent River. Tussen 24 februari en 29 april werd opnieuw een pauze ingelast voor modificaties. Inmiddels zijn 26 vluchten voltooid.

Prototype BF-3 (NAS Patuxent River; 13 vluchten)

Op 2 februari maakte dit derde F-35B prototype de eerste vlucht, bijna een jaar later dan de planning was in 2008. Aanvankelijk werden in hoog tempo een serie testvluchten afgewerkt, maar begin april 2010 kwam hier na de 13e vlucht een eind aan. Momenteel worden motortests uitgevoerd en verwacht wordt dat het vliegprogramma binnenkort hervat zal worden.

Prototype BF-4 (Fort Worth, 1 vlucht)

Op 7 april 2010 werd middels een uitgebreid persbericht melding gemaakt van de eerste succesvolle vlucht van een JSF met alle (allerlei) missiesystemen aan boord. Deze eerste F-35B met alle missiesystemen aan boord is essentieel voor het tijdig voorbereiden van operationeel gebruik. Het toestel is geladen met een (beperkte) softwareversie, Block 0.5.
Bij deze eerste vlucht is het gebleven, naar verluid vanwege een softwareprobleem in de aansturing van de centrale display in de cockpit. Er wordt nu gewerkt aan een software update, waarna een volgende vlucht zal kunnen plaats vinden. Teleurstellend voor het team dat na slechts een vlucht een dergelijk probleem naar boven kwam. Na een oponthoud van zes weken is de verwachting dat binnenkort de tweede vlucht zal plaats vinden.

Prototypes F-35C versie (productielijn)

Van de CF-1 t/m CF-3 zou volgens de planning van herfst 2008 de roll-out plaatsvinden tussen april en juni 2009. De eerste vlucht zou vervolgens plaatsvinden in oktober en november 2009. De roll-out ceremonie van de CF-1 vond plaats op 28 juli 2009, maar de eerste vlucht is nog telkens uitgesteld. Zo ver bekend zijn er (structurele) problemen met de vleugels ontdekt. Inmiddels zijn er berichten over een eerste vlucht van de CF-1 eind van het tweede kwartaal 2010 zal plaats vinden. De CF-2 en CF-3 zullen dan later in 2010 moeten volgen.

Uitstel operationele levering tot begin 2011

Vanwege de vertraging met het F-35A prototype, is ook de levering van de eerste productietoestellen uit de eerste aanloop productieserie (LRIP-1) vertraagd. Oorspronkelijk zou dit eind 2009 zijn, daarna werd langdurig vastgehouden aan een overdracht in februari 2010. Toen werd een nieuwe datum vastgesteld in augustus 2010. Inmiddels is onzeker of het nog in kalenderjaar 2010 zal lukken. Dit leidt tot vertraging in het opleidingsschema voor de eerste operationele vliegers (vlieginstructeurs) van de US Air Force en kan leiden tot verdere vertraging in het totale opleidingsschema in aanloop naar de IOT&E fase.
Terwijl twee prototypes van de F-35A nog geen veertig vluchten hebben gemaakt, een F-35A toestel met missiesystemen en Block 0.5 software nog nooit heeft gevlogen zijn er al acht F-35A productietoestellen (twee uit serie LRIP-1 en zes uit serie LRIP-2) vrijwel voltooid in de fabriek en zijn er 14 uit de LRIP-3 serie reeds in aanbouw. Wat we dan ook zien in Fort Worth is dat geregeld toestellen die nog nooit gevlogen hebben al weer gemodificeerd moeten worden aan de hand van nieuwe testresultaten. De verwachting is dat dit de komende tijd verder zal afnemen en dat meer en meer een strak productieproces kan ontstaan, zonder dat toestellen geparkeerd hoeven worden in afwachting van modificaties.

JSFNIEUWS100518-KR/kr

Den Haag – Op 23 maart 2010 ontving de Tweede Kamer een aanvullende brief van de Staatssecretaris van Defensie De Vries inzake de “Herstructurering van het F-35 programma”.

Onderstaande laten we de brief integraal volgen:

“Met de brief van 16 februari jl. (Kamerstuk 26 488, nr. 217) heb ik de Kamer geïnformeerd over de herstructurering van het F-35-programma en de maatregelen die de Amerikaanse minister van Defensie Gates op 1 februari jl. op hoofdlijnen heeft gepresenteerd. Inmiddels is informatie bekend over de nadere uitwerking van deze herstructureringsmaatregelen en over de onderzoeken die daartoe hebben geleid. Met deze brief informeer ik de Kamer daarover. Deze informatie is besproken tijdens de JSF CEO Conference die gehouden werd op 4 maart jl. in de Verenigde Staten. De conferentie werd voorgezeten door de Amerikaanse onderminister van Defensie voor Acquisition, Technology and Logistics, Dr. Carter. Namens het ministerie van Defensie heeft de directeur van de Defensie Materieel Organisatie aan de conferentie deelgenomen. Voorts heeft op 11 maart jl. de Amerikaanse Senaatscommissie voor Defensie een hoorzitting gehouden over de herstructurering van het F-35-programma, waarbij onder meer Dr. Carter en de Director Cost Assessment and Program Evaluation van het Pentagon, mevr. C.H. Fox, een verklaring hebben afgelegd.

Het Pentagon heeft aangekondigd dat in april geactualiseerde SAR-kosteninformatie beschikbaar komt, begin juni gevolgd door de uiteindelijke Nunn-McCurdy cijfers. Hiermee kunnen de gevolgen voor de stuksprijs van F-35-toestellen en vervolgens voor de financiële ramingen van het project Vervanging F-16 worden vastgesteld.
Met de brief van 16 februari jl. is gemeld dat de LRIP-4-onderhandelingen, waarvan het geplande tweede Nederlandse F-35-testtoestel deel uitmaakt, naar verwachting eind april worden voltooid, waardoor het JSF Program Office (JPO) en Lockheed Martin eind mei het contract zouden kunnen sluiten. Er treedt verdere vertraging op aangezien de certificering van het programma in het kader van de Nunn-McCurdy wetgeving eind mei nog niet zal zijn voltooid. Het JPO mag namelijk in afwachting van de uitkomst van dat proces geen contracten sluiten. Met de beantwoording op 11 maart jl. van vragen van het lid Van Velzen is de Kamer gemeld dat het demissionaire kabinet geen besluit tot aanschaf van een tweede F-35-testtoestel meer zal voorleggen aan de Kamer. Dat geldt de facto ook voor de effectuering van het besluit tot deelneming aan de IOT&E-fase, aangezien voor deelneming aan de IOT&E en de daaraan voorafgaande opleidingen van vliegers minimaal twee testtoestellen moeten worden aangeschaft.”

Bron: Brief Ministerie van Defensie aan Tweede Kamer d.d. 23 maart 2010

JSFNIEUWS100410-NB/nb

Fort Worth, Texas (USA) – De afgelopen maand meldde Lockheed Martin twee belangrijke mijlpalen in het JSF programma. Op 18 maart 2010 werd door een F-35B toestel de eerste verticale landing gemaakt. En op 7 april 2010 volgde de eerste vlucht van het vierde prototype van de F-35B, het eerste toestel dat voorzien is van radar, sensoren en de nieuwere softwareversie Block 0.5.

Op 18 maart 2010 werd op de marinebasis NAS Patuxent River door F-35 STOVL testpiloot Graham Tomlinson, na een serie van circa 10 voorbereidende vluchten sinds januari, de eerste verticale landing uitgevoerd. Deze mijlpaal, oorspronkelijk voorzien voor de zomer van 2008, begon met een zeer korte startaanloop, waarbij Tomlinson met 80 knots loskwam van de grond. Na een vlucht van 13 minuten keerde hij terug boven de vliegbasis en positioneerde het toestel op 150 voet hoogte in “hover mode” boven het vliegveld en bleef zo circa een minuut stil hangen in de lucht. Daarna zette hij de daling in om te landen op de landingsbaan. Het was de 42e testvlucht van prototype BF1. Totaal waren tot en met 18 maart 74 testvluchten uitgevoerd met de drie prototypes van de F-35B versie sinds de eerste vlucht van deze versie in juni 2008.

Tevreden reacties betrokkenen over deze mijlpaal

Tomlinson, een voormalige Royal Airforce vlieger op de Harrier en sinds 1986 werkzaam voor BAE Systems was zeer te spreken over het gemak waarmee de F-35B te bedienen is in vergelijking met de Harrier. Hij zei hierover na afloop: “The low workload in the cockpit contrasted sharply with legacy short takeoff/vertical landing (STOVL) platforms. Together with the work already completed for slow-speed handling and landings, this provides a robust platform to expand the fleet’s STOVL capabilities.”
Robert J. Stevens, Lockheed Martin chairman en chief executive officer, zei na afloop: “Today’s vertical landing of the F-35 BF-1 aircraft was a vivid demonstration of innovative technology that will serve the global security needs of the U.S. and its allies for decades to come. I am extremely proud of the F-35 team for their dedication, service and performance in achieving this major milestone for the program.”

Eerste F-35 met missie sytemen vliegt

Het eerste van missie systemen voorziene F-35 Lightning II toestel maakte woensdag 7 april 2010 de eerste vlucht. Het toestel, een F-35B STOVL variant voor de US Marines is het zesde prototype dat vliegt en het vierde F-35B prototype. Dit prototype, de BF-4 is het eerste dat voorzien is van radar en sensoren; in de andere prototypes waren deze nog weggelaten.
Gedurende de vlucht, uitgevoerd door F-35 Testvlieger David Nelson klom het toestel naar 15.500 voet (4700 meter) hoogte en controleerde de motor response met verschillende throttle standen en voerde een serie manoeuvres uit om diverse besturingsfuncties van het toestel te testen. Het toestel startte om 10:04 uur vanaf het fabrieksvliegveld van Fort Worth en landde daar weer veilig om 10:59 uur.
Het was de 171ste vlucht van een F-35 prototype sinds de start van het testvliegen in 2006. Totaal moeten circa 5.000 testvluchten worden uitgevoerd. In de bijgewerkte planning van september 2008 was de eerste vlucht nog voorzien voor 24 maart 2009, door onvoorziene omstandigheden is dit ruim een jaar vertraagd.

Lockheed Martin: uniek moment

Eric Branyan, Lockheed Martin F-35 deputy program manager, na afloop over deze vlucht: “Today’s flight initiates a level of avionics capability that no fighter has ever achieved. The F-35’s next-generation sensor suite enables a new capability for multi role aircraft, collecting vast amounts of data and fusing the information into a single, highly comprehensible display that will enable the pilot to make faster and more
effective tactical decisions.”

De F-35 missiesystemen verwerken en combineren data van een breed scala aan sensoren om de piloot van optimale informatie te voorzien. De F-35’s missiesystemen omvatten:
- Northrop Grumman AN/APG-81 Active Electronically Scanned Array radar
- Lockheed Martin Electro-Optical Targeting System (EOTS)
- Lange-afstands passie infrarood search and track system
- Northrop Grumman Electro-Optical Distributed Aperture System (EO-DAS)
- Passieve systemen voor lange-afstands dreigingsdetectie
- BAE Systems Electronic Warfare (EW) system
- VSI Helmet Mounted Display System (HMDS)
- Helm met integraal virtueel head-up dislay en informatieprojectie
- Northrop Grumman Integrated Communication, Navigation & Identification
- Honeywell Inertial Navigation System
- Raytheon Global Positioning System

Deze systemen zullen de komende tijd in dit F-35 prototype BF-4 worden getest, nadat deze al eerder in laboratoria en in een omgebouwd Boeing 737 vliegend laboratorium gedurende duizenden uren zijn getest.
De BF-4 is het eerste toestel voorzien van softwareversie Block 0.5. De andere F-35’s vliegen nog met de basale Block 0.1 versie. De uiteindelijke operationele variant, zoals voor Nederland voorzien, moet worden uitgerust met softwareversie Block 3.0. De Block 0.5 versie bevat reeds circa 50% van de functionaliteit van Block 3.0.
Het is de bedoeling dat de BF-4 binenkort naar de vliegbasis Naval Air Station Patuxent River verhuist, waar ook de andere 3 F-35B prototypes zijn gehuisvest.

Bron:
Persbericht Lockheed Martin 18 maart 2010
Persbericht Lockheed Martin 7 april 2010

JSFNIEUWS100410-KR/nb

Arnhem - Het GE Rolls-Royce Fighter Engine Team, dat de alternatieve motor voor de JSF ontwikkelt, heeft een volledige naverbrander test uitgevoerd met de derde F136-motor, die gebouwd is volgens de nieuwe productie-configuratie. De test is een belangrijke mijlpaal in een jaar, waarin het F136-programm al grote vooruitgang heeft geboekt.

De naverbrandertests werden uitgevoerd in een geavanceerde testomgeving bij GE. Tijdens
deze testfase werden alle doelstellingen gerealiseerd, waaronder ook een test met de nozzle, die gebruikt wordt in de beide motorprogramma’s voor de JSF. Vanaf het eerste ontwerp van de JSF is voorzien in de uitwisselbaarheid van de beide motoren.

Positieve ontwikkeling F136 motortests

De ontwikkeling van de F136-motor vordert in snel tempo en telkens worden belangrijke
mijlpalen bereikt. Er worden dit jaar zes F136-motoren getest, waarbij de motorprestaties
en levensduur worden gemeten. Nu al is duidelijk dat de prestaties van de motor voldoen aan alle verwachtingen als het gaat om stuwkracht, temperatuur en brandstofverbruik. Die prestaties bevestigen, dat de F136-motor een essentiële rol gaat spelen in de concurrentieslag tussen de beide motoren van het JSF-programma.
Al DiLibero, president van het GE Rolls-Royce Fighter Engine Team: “We zitten goed op koers in de ontwikkeling van de motor en boeken elke dag vooruitgang. Het bereiken van volledige naverbranding in onze nieuwste motor bewijst de kwaliteit en het succes van het F136-team. Het betekent voor het JSF-programma, dat ook het moment dichterbij is gekomen dat het de vruchten kan plukken van de concurrentiestrijd tussen de beide motorenprogramma’s.”
Mark Rhodes, senior vice-president van het GE Rolls-Royce Fighter Engine Team over de vooruitgang die geboekt wordt: “Dit jaar wordt het belangrijkste jaar tot nu toe voor de F136-motor, aangezien we ons testprogramma verder gaan uitbreiden en ook vliegtests gaan uitvoeren. De F136-motor is speciaal ontwikkeld voor de F35-toestellen met een concept, dat geschikt is voor zowel de huidige als toekomstige eisen, die aan het toestel gesteld worden”.

Over de F136 motor

De F136 motor wordt geproduceerd door het Fighter Engine Team, een samenwerking tussen GE en Rolls-Royce, twee toonaangevende producenten van vliegtuigmotoren. GE - Aviation, dat verantwoordelijk is voor 60 procent van het F136 programma, ontwikkelt de hoofdcompressor en de gekoppelde hoge druk/lage druk componenten van het turbinesysteem, de controlesystemen en de naverbrander. Rolls-Royce, dat 40 procent van het F136 programma uitvoert, is verantwoordelijk voor de voorste fan, de combustor, de tweede en derde stage van de lage druk turbine en de versnellingsbakken. De internationale partnerlanden leveren ook een bijdrage aan de F136 door hun betrokkenheid in de ontwikkeling van de motor en de productie van componenten.
In Nederland zijn Atkins Nedtech, DutchAero, het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium (NLR), Sulzer-Eldim en de TU Delft betrokken bij de ontwikkeling van de F136. Onderdeel van de F136 is de zogenaamde “Dutch Fancase”, die zijn naam dankt aan de grote betrokkenheid van de Nederlandse bedrijven Atkins Nedtech en DutchAero bij het ontwerp en de productie van het component.

De F136 is met een enkele configuratie geschikt voor alle drie de versies van de JSF: de STOVL voor de Amerikaanse en Britse marine, de Carrier Variant (CV) voor de Amerikaanse
marine en de CTOL, die door de Amerikaanse en wellicht ook de Nederlandse luchtmacht
zal worden aangeschaft. Dankzij de toepassing van best practices en verbeterde technologie zal de F136 ruimschoots voldoen aan de eisen voor onderhoudsvriendelijkheid, betaalbaarheid en betrouwbaarheid voor alle F-35 varianten.
De motor verbetert bovendien de samenwerking tussen het Amerikaanse leger en zijn internationale partners in gezamenlijke missies.

Bij het F136 programma, dat uitgevoerd wordt in het complex van GE Aviation in Ohio en
de Rolls-Royce vestigingen in Indianapolis en Bristol, zijn zo’n 900 engineers en technici betrokken.

Bron: Persbericht Fighter Engine Team GE-Rolls Royce

JSFNIEUWS100410-MT/nb

Den Haag – Het Amerikaanse InsideDefense heeft het bestaan van een rapport onthuld, waarin wordt gewaarschuwd dat de kosten van de Joint Strike Fighter nog veel hoger uit zullen komen, dan vorige maand door Minister Gates en materieel-chef Ashton Carter in hoorzittingen van de Amerikaanse Senaat is gemeld. Er is sprake van mogelijk nog eens maximaal US$50 tot US $60 miljard extra kostenstijgingen tot een totaal van tussen de US$ 378 en US$388 miljard voor 2443 toestellen. Omgerekend komt dit neer op een prijskaartje van gemiddeld US$ 155 miljoen per stuk (inclusief ontwikkelingskosten).

De onderzoekers van InsideDefense kregen inzicht in een niet eerder onthuld rapport. In het 53 bladzijden tellend rapport geeft het Pentagon aan tegenover leden van het Congres dat er rekening mee moet worden gehouden dat deze zomer een nieuwe prijsstijging zal worden gerapporteerd.
Het rapport laat zien hoe de kosten zich ontwikkelen:

Overzicht totale projectkosten:
In 2002: US$ 231 miljard (voor 2852 toestellen)
In 2007: US$ 276 miljard (voor 2443 toestellen)
In 2008: US$ 298 miljard (idem)
In 2009: US$ 328 miljard (idem; rapportage maart 2010)
In 2010: US$ 380 miljard (te rapporten juni 2010)

Gemiddelde aanschafprijs per toestel (exclusief ontwikkelingskosten):
In 2002: US$ 69 miljoen
In 2007: US$ 95 miljoen
In 2008: US$ 103 miljoen
In 2009: US$ 112 miljoen
In 2010: US$ 130 miljoen

Kosten sinds 2008 met US$ 90 miljard gestegen

Vorige week is formeel een nieuw onafhankelijk kostenonderzoek van het F-35 programma begonnen, dat in juni 2010 moet leiden tot een nieuwe rapportage over de prijs per stuk en de operationele kosten. In het rapport staat “The department expects this analysis will result in increases” van nog eens 18,4% (US$ 60,4 miljard) bovenop de laatste kostenschatting van US$ 328,2 miljard voor het totale JSF programma. Hiermee komt de totale kostengroei sinds 2008 op liefst US$ 90 miljard. In april 2008 werd nog uitgegaan van US$ 298 miljard. Toen al werden daar door Aviation Week vraagtekens bijgezet als zijnde “creatief boekhouden” en in onze Tweede Kamer werden daar vragen over gesteld.
Doel van het rapport is te komen met een definitieve en betrouwbare kostenschatting van de gemiddelde aanschafprijs als basis voor toekomstige defensiebegrotingen.

Rapportage Gates in maart gebaseerd op “onorthodoxe rekenmethode”

Vorige week zei Robert Gates nog tegenover leden van het Congres dat hij uitging van US$ 328,2 miljard. Maar ingewijden bij het Pentagon zeggen dat er een wat “onorthodoxe” rekenmethode is gebruikt door nieuwe hogere kostenschattingen van de komende vijf jaar te mengen met de (oude) lage kostenschattingen voor de resterende 24 jaar. Wordt deze oneigenlijke rekenmethode losgelaten en een zuivere calculatie gebruikt, dan komen de bedragen veel hoger uit. In 2009 voerde een Joint Estimate Team (JET) van accountants en deskundigen een herberekening uit van de kosten. Zij kwamen op veel hogere bedragen uit dan het JSF Program Office (JPO) en de fabrikant. De hogere JET kosten zijn maar voor 5 jaar gebruikt, de lage JPO schattingen wogen mee voor de overige 24 jaar. In het nu onthulde rapport zijn de hogere kosten doorgerekend voor de hele periode. Het rapport meldt: “Production costs reported in the SAR beyond the FYDP are currently based on Joint Program Office estimates and will be updated pending the department’s ongoing cost review”.

De enorme kostenstijgingen moeten gefinancierd worden door andere grote projecten te vertragen of geheel te schrappen. Daarnaast zal het vrijwel zeker – net als indertijd bij de F-22 Raptor – leiden tot lagere aantallen per jaar. Dit roept echter grote vragen op vanwege de dringende noodzaak tot vervanging van grote aantallen gemiddeld bijna 30 jaar oude F-15, F-16 en F-18 toestellen.

Materieel chef Ashton Carter wilde gisteren niet reageren tegen InsideDefense die het bestaan van het rapport met de veel hogere cijfers naar buiten bracht.

Bron: INSIDE DEFENSE 06 april 2010

JSFNIEUWS100407-JG/jg

Den Haag – Op verzoek van enkele fracties uit de Tweede Kamer gaf JSF-specialist Johan Boeder op 17 februari 2010 een briefing over de actuele status van het Joint Strike Fighter project. De komende maanden wordt de discussie rond de aanschaf van dit toestel opnieuw actueel in verband met de beslissing die genomen moet worden over de koop van een tweede testtoestel, hoewel de kabinetscrisis de situatie nu extra onzeker maakt.

Gebaseerd op feitenmateriaal uit officiële rapporten hield JSF-specialist Johan Boeder de aanwezige Kamerleden van CDA, PvdA, SP, GL en PVV opnieuw voor dat sprake is van een risicovolle strategie bij de ontwikkeling van de JSF vanwege het feit dat de productie al begonnen is, terwijl het testen nog maar voor 2% voltooid is. Tot op heden zijn slechts 150 van 5000 testvluchten voltooid en de ontwikkelperiode is recent opnieuw verlengd met 13 maanden, tot eind 2015. Er zijn tal van technische problemen met de motor, de koeling en elektrische systemen. Maar met name de software ontwikkeling loopt achter op schema. Van de vorig jaar door Lockheed Martin toegezegde “acceleratie van de ontwikkeling” is niets terecht gekomen, zo blijkt uit Amerikaanse rapporten. Boeder ging hierbij specifiek in op het zeer kritische Annual Report 2009 van de Pentagon Director Operational Test & Evaluation inzake het JSF Program.

Steeds verder achter op schema

Inmiddels is het project, dat in 2001 startte, meer dan vier jaar achter op het oorspronkelijke schema. De kosten zijn circa 40% gestegen, wat zich vertaalt in een hogere aanschafprijs. “Dit, in combinatie met begrotingsproblemen in diverse landen”, zo betoogde Boeder, “leidt tot een dodelijke prijs-aantal spiraal, waarbij hogere prijzen leiden tot steeds lagere verkochte aantallen. En andersom.” De voorspelling dat er uiteindelijk 4500 Joint Strike Fighters gebouwd zullen worden, ziet Boeder als te optimistisch, hooguit de helft daarvan zal op termijn haalbaar zijn.
Dit leidt tot aanzienlijk minder omzet voor de Nederlandse industrie dan oorspronkelijk beloofd. Boeder liet zien dat diverse andere landen de JSF aankoop hebben verschoven naar een verdere toekomst, nadelig voor Nederland die daardoor duurdere vroege toestellen moet kopen. In de briefing werd ingegaan op de oorspronkelijke belofte dat de JSF per vlieguur goedkoper zou zijn dan de F-16. Inmiddels blijkt uit cijfers dat de exploitatiekosten van het toestel wellicht dubbel zo hoog zullen zijn dan in 2001 verwacht.
Dit heeft tot gevolg dat het aantal aan te schaffen toestellen onder druk komt te staan en er mogelijk nog meer squadrons moeten worden afgestoten.

De Vries bevestigt problemen

De briefing kreeg een actueel karakter, vanwege een brief die Staatssecretaris van Defensie De Vries op dinsdag 16 februari 2010 stuurde, waarin hij melding maakte van een vertraging in de aflevering van het eerste door Nederland bestelde toestel. Daarnaast werd de nieuwe uitloop van de ontwikkelingstijd van de JSF officieel bevestigd en het schrappen van de aanschaf van 121 toestellen door de Verenigde Staten de komende paar jaar. Dit zal er tevens toe leiden dat de aanvang van de test- en evaluatiefase in de Verenigde Staten, waaraan Nederland deelneemt pas in 2014 kan aanvangen. De Vries deelde tevens mee dat het zelfs mogelijk is dat in de Verenigde Staten plaats het JSF project tegen de grenzen van de zogeheten Nunn-McCurdy wet aanloopt die voorschrijft dat een herstructurering van een wapenproject noodzakelijk is bij 50% kostenoverschrijding. Dit percentage wordt inmiddels benaderd door de JSF.

Bronnen/downloads:
Briefing 17 februari 2010 VK Defensie Tweede Kamer inzake Actuele Status JSF Project

Engelse vertaling beschikbaar:
Briefing 17 februari 2010 NL Parliament Current Status JSF Project

Extract Annual Report 2009 Director Operational Test & Evaluation JSF Program

Eerder hebben we aandacht aan dit rapport besteed, lees en download dit het complete rapport: “Market Analysis JSF september 2009”.

JSFNIEUWS100222-JG/jg

Ingezonden opinie

Delft - In reactie op de ingezonden opinie “JSF ontwikkelingen positiever dan gedacht” van 10 februari 2010 reageert een lezer als volgt:

“Net als iedereen bent u gerechtigd een opinie te hebben. Ik kan u er op wijzen dat vele argumenten die u aanhaalt om het JSF project in een positief daglicht te stellen op zijn vriendelijkst gezegt nogal vergezocht zijn en veelal niet door objectieve argumenten ondersteund worden.

U heeft het waarschijnlijk niet gemerkt (of wel) maar het Nederlandse budget voor de JSF is tussentijds al stiekum opgeschroeft. Desondanks kunnen er waarschijnlijk maar zo’n 40 tot 50 stuks voor het Hogere budget aangeschaft worden. Hiermee komt de vraag naar boven wat we in vredesnaam met zo’n kleine luchtmacht moeten. Met dit kleine aantal vliegtuigen kan geen zinvolle gevechtstaak ondersteund worden.
Wat ik wel begrijp uit uw woorden is dat u een voorstander bent van de JSF. Dat is uw goed recht. U gelooft dat de JSF goed voor Nederland is (al kan ik niet uit uw argumenten opmaken waarom). Dat is uw goed recht. Anderen zijn kritisch en veelal op hele zakelijke gronden (zowel economisch als militair) en hebben evenveel recht op hun mening. Maar hun mening als links of onzinnig wegzetten omdat hun (vaak beter gefundeerde argumenten) de uw gewenste uitkomst in de weg staan kan ik niet zien als een bijdrage aan een zinvolle discussie.”

JSFNIEUWS100217-BR-DLF/jg

Den Haag - Gisteravond heeft Staatssecretaris De Vries een brief gestuurd over de actuele situatie rhij melding maakte van een vertraging in de aflevering van het eerste door Nederland bestelde toestel. In de brief maakt de Staatssecretaris melding van de nieuwe uitloop van de ontwikkelingstijd van de JSF met 13 maanden en van het feit dat de
aanschaf door de Verenigde Staten de komende paar jaar met 121 toestellen wordt verminderd.

De aanvang van de test- en evaluatiefase in de Verenigde Staten, waaraan Nederland deelneemt, kan nu pas in 2014 kan aanvangen. De Vries deelde tevens mee dat het zelfs mogelijk is dat in de Verenigde Staten plaats het JSF project tegen de grenzen van de zogeheten Nunn-McCurdy wet aanloopt die voorschrijft dat een herstructurering van een wapenproject noodzakelijk is bij 50% kostenoverschrijding. Dit percentage wordt inmiddels benaderd door de JSFond het Joint Strike Fighter programma.

Vanmiddag geeft JSF specialist Johan Boeder uit Kesteren een briefing voor een aantal leden van de Vaste Kamercommissie voor Defensie. Hij zal daarbij ingaan op een aantal actuele zaken rond testen, ontwikkelingsproblemen, prijsontwikkeling en planning. De nu gerapporteerde vertraging in de IOT&E fase werd door hem in een artikel op JSFNieuws al aan de orde gesteld. Zie “Wanneer start de IOT&E fase van de JSF” ?” van 4 november 2008.

Hieronder de volledige tekst van de brief van Staatssecretaris De Vries van 16 februari 2010 aan de Tweede Kamer:
“Met de brief van 28 januari jl. (Kamerstuk 26 488, nr. 213) heb ik de Kamer gemeld dat het Pentagon naar verwachting begin februari besluiten bekend zou maken over het F-35-programma, naar aanleiding van het geactualiseerde rapport van het Joint Estimating Team (JET-II) en van rapportages van het JSF Program Office (JPO), Lockheed Martin, de motorfabrikanten en andere deskundigen. Daarbij heb ik toegezegd de Kamer te informeren. Het Pentagon heeft de resultaten van de rapportages gebruikt bij de opstelling van de conceptdefensiebegroting voor het begrotingsjaar 2011 die de Amerikaanse minister van Defensie Gates op 1 februari jl. heeft gepresenteerd.

Er wordt informatie ingewonnen met het oog op de planning van de opleiding van Nederlandse vliegers en technici voorafgaand aan de IOT&E-fase. De aanvang van die opleidingen zou beginnen in het voorjaar van 2011, maar ook dat wordt later. Defensie zal ook de achterstand in de productie van toestellen bij de beoordeling betrekken. De uitkomsten zal ik aan de Kamer voorleggen voorafgaand aan de besluitvorming over het tweede Nederlandse F-35-testtoestel.”

JSFNIEUWS100211-JG/jg

Zoetermeer - Het Nederlandse bedrijf Vimac Consultancy (het public relations bureau voor de JSF in Nederland) heeft op verzoek van de heer Tom Burbage, Programmaleider JSF en Senior Vice-President van Lockheed Martin een “Message to Stakeholders” gedistribueerd onder defensiemedewerkers en medewerkers van NLR/TNO ten aanzien van de recente ontwikkelingen omtrent het JSF – F-35 programma. Duidelijk is dat Lockheed Martin de ontwikkelingen juist positief inziet en een negatieve uitleg stellig afwijst. De brief heeft deze inhoud:

“Dear F-35 Stakeholders:

Tom Burbage and Dan Crowley”.

JSFNIEUWS100209-JE/nb