JSF Nieuws.nl

SINGAPORE, Feb. 15, 2012 – Lockheed Martin unveiled a new version of the F-16 today at the Singapore Airshow. The F-16V will feature enhancements including an active electronically scanned array (AESA) radar, an upgraded mission computer and architecture, and improvements to the cockpit – all capabilities identified by the U.S. Air Force and several international customers for future improvements.

With nearly 4,500 F-16s delivered, this is a natural step in the evolution of the world’s most successful 4th generation fighter. The Fighting Falcon program has continually evolved as it began with the F-16 A/B as the lightweight fighter then transitioned to F-16 C/D and Block 60 versions as customers’ requirements changed.

AESA radars offer significant operational capability improvements. Lockheed Martin has developed an innovative solution to affordably retrofit this key technology into existing F-16s. The F-16V configuration is an option for new production jets and elements of the upgrade are available to most earlier-model F-16s. The “V” designation is derived from Viper, the name fighter pilots have called the F-16 from its beginnings.

“We believe this F-16V will satisfy our customers’ emerging requirements and prepare them to better interoperate with the 5th generation fighters, the F-35 and F-22,” said George Standridge, Lockheed Martin Aeronautics’ vice president of business development.

The F-16 is the choice of 26 nations. The F-16 program has been characterized by unprecedented international cooperation among governments, air forces and aerospace industries.

Source: Press Release Lockheed Martin; 15-feb-2012

Comments editor:
Important reason is to generate new order to fill the hole left by the delayed F-35 production. It seems Lockheed Martin is looking for new opportunities that would carry the F-16 line through 2015 and beyond.
Key item of the new version is the active electronically scanned array (AESA) radar and a modernized cockpit and mission computer.
Analyst are seeing it as a signal: when Lockheed Martin actively promotes the F-16 in the market place, that will be a sure acknowledgement that the F-35 programme is in serious trouble and they don’t want to loss their fighter jet market share. When new F-16V Viper jets are sold as a replacement of old F-16A/B/C/D, these sales will block future sales of new F-35’s.
In that case the new F-16V is bad news for the world wide F-35 industrial supply chain, that has heavily invested in F-35 production facilities.

Op 28 februari 2011 heeft Kamerlid Jasper van Dijk (SP) aan de ministers van Defensie en Economie-Landbouw-Innovatie de volgende vragen gesteld over de JSF:

Vraag 1
Wat is uw reactie op het artikel “Nederlandse bedrijven lopen miljard mis door snijden in JSF”? (Volkskrant, 19-2-11)

Vraag 2
Is het juist dat Nederlandse bedrijven mogelijk een miljard euro mislopen door het schrappen van het tweede-motorproject van de JSF? Zo nee, hoe kunt u dit scenario uitsluiten?

Vraag 3
Wat vindt u van het feit dat tijdens het debat voorafgaand aan de ondertekening van de Memory of Understanding System Design and Development (MOU-SDD) in 2002 werd gesuggereerd dat één miljard dollar aan orders te verwachten viel voor de F136 motor en waarin sindsdien veel geïnvesteerd is door Nederland, en dat nu zonder overleg onze Amerikaanse partner de spin-off mogelijkheid ongedaan maakt door de ontwikkeling van de F136 motor te schrappen? (Congressional Research Service document JSF11-CRS_F136, pagina 14)

Vraag 4
Hoe oordeelt u over het feit dat tijdens het debat voorafgaand aan de ondertekening van de Memory of Understanding Production Sustainment and Follow-on Development (MOU-PSFD) in 2006 contractueel werd overeengekomen dat partners in deze MOU-PSFD de keuzevrijheid hadden tussen - dan wel sprake zou zijn van productie van - de twee motortypes F135 en F136, en dat nu zonder overleg onze Amerikaanse partner de ontwikkeling van de F136 motor schrapt? Is hier geen sprake van contractbreuk? (MOU-PSFD, november 2006, paragraaf 3.2.1.1)

Vraag 5
Heeft Nederland dezelfde vrijheid om overeenkomsten met de VS ongedaan te maken ten aanzien van de koop van de eerste testtoestellen of moet Nederland zich wel aan alle contracten houden? Kunt u uw antwoord toelichten?

Vraag 6
Heeft oud-minister Van Middelkoop anderhalf jaar geleden druk uitgeoefend op de Amerikaanse regering om het tweede-motorproject te laten doorgaan?

Vraag 7
Is het juist dat president Obama en defensieminister Gates de tweede motor een ‘onnodige en extravagante uitgave’ noemden? Wat is hierop uw reactie?

Vraag 8
Wat voor gevolgen heeft de bezuiniging van 3,5 miljard dollar op defensie in de VS voor de Nederlandse deelname aan het JSF-project?

Vraag 9
Klopt het dat de vertragingen in de ontwikkelingsfase van de JSF kunnen leiden tot nieuwe prijsstijgingen van de stuksprijs van de JSF? Worden de kosten van het tweede testtoestel hierdoor verhoogd? Zo ja, met welk bedrag? (F-35 on Probation; Bill Sweetman Aviation Week, 7-1-11)

Vraag 10
Bent u bereid af te zien van de aanschaf van de twee testtoestellen en te stoppen met deelname aan de ontwikkelingsfase van de JSF? Zo nee, hoe lang blijft de regering zichzelf vastketenen aan dit nodeloze project waar vrijwel niemand nog heil in ziet?

Den Haag - Op 22 februari 2011 zond de Minister van Defensie onderstaande brief aan de Tweede Kamer inzake de aanschaf van het tweede testtoestel:

“Met de brief van 7 januari jl. (Kamerstuk 26 488, nr. 252) is de Kamer geïnformeerd dat de Amerikaanse overheid een contract met Lockheed Martin voor de productieserie van de F-35 heeft gesloten, waarvan de optie voor het tweede Nederlandse F-35 testtoestel deel uitmaakt, zij het nog zonder de motor. Op 9 februari jl. heeft de Amerikaanse overheid met Pratt & Whitney een akkoord bereikt voor de prijs van de motoren voor de LRIP-4 productieserie, waarvoor een afzonderlijk contract zal worden gesloten.
Zoals toegezegd informeer ik hierbij de Kamer over de prijs van het tweede Nederlandse F-35 testtoestel, met inbegrip van de motor.

DE MINISTER VAN DEFENSIE / drs. J.S.J. Hillen

Noot van de redactie:Wat staat hier in gewoon Nederlands?
- Er wordt geen contract afgesloten voor een vaste prijs
- Immers, wanneer er meerkosten zijn hoger dan 6% boven de “plafond prijs” uit het contract wordt het meerdere voor 50% in rekening gebracht aan de koper.
- De motor valt buiten dit verhaal (dus ook als de prijs daarvan tegenvalt)

De vraag is, doen Kamerleden en Ministers dit ook in hun privé bestaan zo? Wanneer ze bijvoorbeeld een nieuwe keuken aanschaffen. Ze spreken een “vaste” prijs af met het keukencentrum. En dan zonder de keukenapparatuur. Valt het plaatsen van de keuken voor het keukencentrum tegen, dan betalen ze van de tegenvallende meerkosten gewoon de helft bij. Valt de prijs van de keukenapparatuur hoger uit dan afgesproken, dan betalen ze ook gewoon bij.

Of zijn Kamerleden en Ministers alleen zo onverschillig als het over uw belastinggeld gaat?

Leeuwarden - Zoals afgelopen donderdag al beschreven op JSFnieuws lijkt de ontwikkeling van de tweede motor voor de JSF, de F 136, nu toch definitief te stranden op de bezuinigingen binnen de Amerikaanse Defensie. Daarnaast wordt bij vriend en vijand steeds duidelijker dat het aantal JSF toestellen aanzienlijk lager komt te liggen dan eerder ingeschat. De lage verkoopcijfers uit eerdere marktanalyses (namelijk dat verkoop van de 4500 beloofde toestellen onhaalbaar is) kunnen nog wel eens te positief ingeschat zijn nu de vertraging in de ontwikkeling en de kosten verder oplopen. Daarmee vallen twee belangrijke pijlers weg onder de Nederlandse deelname aan het JSF project. De economische factor was destijds van doorslaggevend belang om in het JSF project te stappen.

In de Volkskrant van vandaag staat dat bij het definitief stopzetten van het F 136 project het Nederlandse bedrijfsleven een miljard Euro aan opdrachten zal mislopen. In de huidige fase zijn enkele tientallen mensen bij Dutch Aero in Eindhoven aan het werk voor de F 136 motor. Toenmalig minister Van Middelkoop noemde het doorgaan van het F 136 project “van vitaal belang voor de Nederlandse defensie industrie”.

Duidelijkheid is er als de Senaat besloten heeft. Maar de Republikeinen hebben hun eerdere verzet tegen het doorstrepen van de F 136 motor in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden laten vallen. Het leven van de tweede motor bungelt nu aan een zijden draadje. “Schrappen van dit programma kan de Nederlandse deelname torpederen”, schreef eerder de Amerikaanse Ambassade. Als dan ook nog de verkoopcijfers van de JSF tegen gaan vallen zal het argument van de werkgelegenheid niet meer een rol kunnen spelen. Dan komt het echt aan op prijs, kwaliteit, levertijd etc. Maar ook die pijlers brokkelen in sneltreinvaart af…

Bron: Volkskrant, 19-2-11
Auteur: Jan Glas

Den Haag – Het is vandaag precies een jaar geleden dat het proefschrift van Bart Kreemers “Hete hangijzers” verscheen over het aankopen van straaljagers door de Koninklijke Luchtmacht. Naar aanleiding van dit proefschrift werden door de Kamer prompt vragen ingediend over de haalbaarheid om toch een endlife update uit te voeren. De Kamer wilde tevens met spoed de antwoorden. Een week later, op 18 februari 2009 vond hiervoor in een sfeer van politiek wantrouwen een debat plaats. Dit werd veroorzaakt doordat in de antwoorden via een Kamerbrief (16 februari) plotseling sprake was van 200 uur per F-16 per jaar, tegen 175 uur per F-16 per jaar in een brief twee maanden eerder. Inmiddels blijkt dat in 2009 er 183 uur per F-16 is gevlogen.

December 2008: 175 uur per F-16 per jaar

In december 2008 kreeg de Kamer de uitslag van de Kandidatenvergelijking en tevens een Kamerbrief inzake de end-life update.
De conclusie van dit onderzoek, uitgevoerd intern door de Koninklijke Luchtmacht, was dat de nuttige levensduur van de F-16’s niet onbeperkt kan worden verlengd. Met een endlife update zouden de F-16’s aan het einde van de jaren twintig ongeveer veertig jaar oud zijn en tegen de 8.000 vlieguren hebben. Een nóg langere operationele en technische levensduur is niet voorstelbaar en vervanging van de F-16 is dan niet meer uit te stellen. Volgens Defensie zouden investeringen in een endlife update zouden dus hoe dan ook een beperkt rendement hebben, terwijl omvangrijke vervangingsinvesteringen slechts zouden worden uitgesteld. De conclusie was dan ook dat een endlife update van de F-16 geen begaanbare weg is.
Ook wordt gemeld dat de 87 F-16’s naar verwachting in de periode 2015 tot 2021 worden afgestoten, als ze dan gemiddeld, met 175 vlieguren per jaar, tegen de 6.000 vlieguren hebben gemaakt en ongeveer dertig jaar oud zijn.

Debat 18 februari 2009: 200 uur per F-16 per jaar

Eijsink (PvdA) bracht naar voren dat in het verleden was toegezegd dat de F-16 8000 uur zou meekunnen na uitvoering van de Mid-Life update en dat wel allerlei argumenten waren aangegeven waarom Defensie het ongewenst vond een endlife update te doen, maar dat de noodzakelijke, feitelijke informatie over de mogelijkheden ontbrak. Daarnaast legde ze de vinger bij het verschil tussen de 200 uur/jaar waar nu – februari 2009 - plotseling mee gewerkt werd in vergelijking met de 175 uur/jaar uit de decemberbrief 2008. Onbetrouwbare informatie volgens haar.

Nieuwe vragen over de urenstand: 183 uur per F-16 per jaar

Met dit debat in het achterhoofd zal Eijsink (PvdA) wellicht de vragen van 6 januari 2010 ingediend hebben, opnieuw over de vlieguren per F-16.
Inmiddels heeft de Staatssecretaris van Defensie antwoord gegeven.
Daaruit blijkt dat het jaarlijkse aantal vlieguren per toestel is gestegen van 142,3 uur in 2005 tot 174,4 uur in 2008. Het gemiddelde aantal vlieguren per toestel in 2009 was 183,3 uur. Dit aantal heeft betrekking op de 87 toestellen die Defensie aanhoudt. Omdat het politiek mogelijk opnieuw een heet hangijzer wordt (minder uren = meer jaren levensduur = latere behoefte aan vervanging volgens sommige partijen), wordt door defensie direct uitgelegd waarom naar verwachting het aantal uren toch 200 uur per F-16 per jaar zal worden.

Hieronder de letterlijke vragen en antwoorden:

“Vraag 1:
Kunt u de Kamer een actualisering geven van het overzicht “totaal aantal vlieguren F-16 (per tail nummer) per 20 september 2007” voor de volgende data: 31 december 2007, 31 december 2008 en 31 december 2009?

Het totale aantal begrote vlieguren in 2009 bedroeg 17.000. Dit aantal komt goed overeen met het in dat jaar gerealiseerde aantal vlieguren dat 16.895 bedraagt. Van deze vlieguren zijn er bijna 16.000 gemaakt door de 87 F-16’s die Defensie aanhoudt en bijna 1.000 door de overige toestellen. Als de laatste verkochte toestellen eenmaal aan Chili zullen zijn overgedragen, zal het begrote aantal van 17.000 vlieguren worden gerealiseerd met alleen de 87 eigen toestellen van Defensie. Dit levert jaarlijks gemiddeld bijna 200 vlieguren per toestel op, zoals ook vermeld in de brief van 31 maart 2009.”

In een Bijlage heeft Defensie alle staartnummers en urenstanden in detail vermeld, inclusief de toestellen die aan Chili zijn verkocht. De meeste toestellen hebben tussen pakweg 3.300 en 4.300 vlieguren op de urenteller staan.

Bron:
Brief Ministerie van Defensie aan Tweede Kamer; 3 februari 2010.

JSFNIEUWS100210-JG/jg

Den Haag - Turkije, een van de negen JSF partnerlanden, heeft in afwachting van de komst van de nieuwe Joint Strike Fighter een serie van 30 nieuwe Advanced F-16’s besteld.

Turkije is in de markt voor de koop van 100 F-35 JSF’s en een belangrijke industriële partner in het project. Niettemin heeft het de afgelopen jaren een verwervingsproces in gang gezet voor de koop van 30 aanvullende F-16 Block 52+ toestellen. Het betreft 14 eenzitters en 16 tweezitters van het type Advanced Block 52+. Ze worden uitgerust met de moderne APG-68(V)9 radar, conformal brandstof tanks, helmdisplays en een ALGQ-178(V)5+ SPEWS II electronische oorlogsvoering/zelfbeschermingspakket, afkomstig van de lokale leverancier Aelsan (in samenwerking met BAE Systems). De motoren zijn General Electric GE110-129’s. De toestellen zijn deels een opvang voor normale vredesverliezen binnen de omvangrijke F-16 vloot van Turkije en om ten behoeve van lopende modificatieprogramma’s het beschikbare aantal operationele kisten op peil te houden, mede door de iets verwachte vertraging in de komst van de F-35. Op dit moment loopt een modificatieprogramma voor 219 al aanwezige F-16C/D’s.

De deal maakt onderdeel uit van het Peace Onyx IV programma en brengt het totaal aantal aan te schaffen Turkse F-16’s op 278, Hiervan zijn er zo’n 200 gebouwd in Turkije zelf bij Turkish Aerospace Industries. Deze nieuwe serie wordt daar eveneens gebouwd. Turkish Engines assembleert de 42 GE F110-129 motoren, die deel uitmaken van de order.

Met de deal is een totaal bedrag van US$ 1,78 miljard (€ 1,4 miljard) gemoeid, ofwel US$ 60 miljoen (€ 46,7 miljoen) per Advanced F-16 Block 52+. In het Nederlandse aanschafproces is de prijs voor de aangeboden F-16 Block 60 onbekend, maar deze Turkse order als indicatie aanhoudend zou dit voor de aanschaf van 85 toestellen een bedrag van circa € 4 miljard betekenen.

JSFNIEUWS090226-JG/jg

Bron:
Aviation Week; 24-feb-09; Graham Warwick; “Waiting for your F35s? Buy some F16s.”

Fort Worth, TX (USA) – Volgende week bezoekt de vaste Kamercommissie voor defensie hier in Fort Worth, Texas de Lockheed Martin fabriek om zich te laten bijpraten over de actuele stand van zaken rond de F-35 Joint Strike Fighter. Wat ze zullen aantreffen is niet alleen de aanloopproductie van de F-35, maar ook volop activiteiten rond het meest succesvolle gevechtstoestel van de afgelopen decennia, de F-16. In de kandidatenevaluatie lijkt dit een vergeten toestel te zijn, als een soort backup.

Sinds dat de productie eind jaren zeventig op stoom kwam heeft Lockheed Martin continu gewerkt aan het op de markt brengen van verbeterde versies. De laatste versies, zoals de F-16 Block 50/52 en Block 60/E/F/IN zijn uiterst capabele en betaalbare multirole toestellen.

Eind 2007 plaatste Marokko nog een order voor 24 toestellen, weggekaapt voor de neus van de Fransen die met de Rafale de verkoopstrijd niet konden winnen. Lockheed Martin is in staat om de F-16 via een zo nodig agressieve verkoopstijl tegen lage prijzen in de markt weg te zetten, hierin actief gesteund door het Pentagon om politiek-strategische redenen, zoals het behouden van militair-economische banden met diverse regeringen. De lopende campagnes voor de F-16 in Bulgarije (waar KLu personeel betrokken is in de advisering), Roemenië, Kroatië en India zijn sprekende voorbeelden van de inzet van de F-16 in het verlengde van politiek-strategische bedoelingen. De Fransen, die ditzelfde kunstje met de Mirage indertijd goed beheersten, slagen er niet in dit met de Rafale te evenaren.

Turkije

In 2007 ondertekende Turkije, ook partner in het JSF programma, nog een contract voor 14 stuks F-16C eenzitters en 16 stuks F-16D tweezitters. Deze zullen worden geassembleerd bij de Turkse industrie (TUSAS) vanaf 2011. Ze vervangen F-4 Phantoms, min of meer als onbedoelde tussenoplossing vanwege de iets uitgestelde F-35 bestelling.

Griekenland

Griekenland bestelde in december 2005 nog 30 stuks F-16 Block 52+ toestellen, maar heeft wel afgezien van een aanvullende optie voor nog eens 10 toestellen. Griekenland kijkt nu naar diverse Europese toestellen om in de behoefte te voorzien voor nog eens 30 toestellen. De F-35 is daarbij (nog) niet in beeld.

Israel

Hoewel betrokken bij de JSF, heeft Israël herhaaldelijk aangegeven sinds medio 2005 dat bij verdere vertraging of problemen met de JSF zijn voorkeur uitgaat naar de aankoop van nog meer, zelf qua electronica op te bouwen, F-16I toestellen. Binnen de Israëlische defensie is een stevige discussie gaande de beschikbaarheid van tweezitters, een kernpunt in de Israëlische operatie concepten. De tweede man is als wapen/EW specialist volop geconcentreerd aan zijn specifieke taak bezig; de vlieger “alleen” belast met vliegen. Zo wordt de hoge werklast in de cockpit in dynamische dreigingsomgevingen verminderd. Met een eenzitter is dit niet mogelijk, vandaar dat Israël sterk insteekt op tweezitters.

Taiwan

Lang werd verwacht dat Taiwan een order zou plaatsen voor 66 F-16 toestellen als onderdeel van een poging tot vernieuwing van een deel van de jagervloot.. Om lokale politieke redenen is dit niet doorgegaan tot op heden. Een andere reden was de wisselende houding van ex-president Bush tegenover Taiwan om (geldschieter nummer één van de US) China niet te frustreren.
Dit houdt in dat een order waarschijnlijk nooit werkelijkheid wordt, en evenzo is de kans op verkoop van JSF’s aan Taiwan, gelet op de houding tegenover China, vrijwel nihil.

India

In India draait de F-16 volop mee in de race voor een potentieel grote order van 126 toestellen voor de Indiase luchtmacht. Request for Proposals werden in augustus 2007 uitgevaardigd voor een behoefte aan 126 (tot maximal 200) multirole jagers ter vervanging van met name oude MIG 21 toestellen.
In dit zogeheten Medium Multi-Role Combat Aircraft programma vechten naast de F-16, ook de Boeing F/A-18E/F Super Hornet, de Dassault Rafale, de MiG-35, de Eurofighter en de Saab Gripen NG mee.

Andere marktkansen

Elders is Lockheed Martin bezig met diverse potentiële klanten die interesse hebben in de F-16E/F (zoals de Block 60 wordt aangeduid). Enigszins een probleem is het feit, dat elk land dat nu nieuwe F-16’s koopt de eerste 30-35 jaar niet in de markt zal zijn voor de Joint Strike Fighter. In die zin is er markttechnisch gezien sprake van verdringing. Tussen 2009 en 2016 zullen naar verwachting 180 F-16’s gebouwd kunnen worden. De situatie heeft wel wat weg van de situatie bij Dassault een aantal jaren terug. Het liep nog niet optimaal met de ontwikkeling van de Rafale, dus bleef Dassault de Mirage 2000 aanbieden als alternatief naast de Rafale. Zo is op dit moment de F-16 Block 60 misschien wel de grootste concurrent van de F-35. Verwacht wordt dat de productie van de F-16 nog doorloopt tot 2016 of zelfs daarna, als er nieuwe orders binnenkomen.
In Oost-Europa gebruikt Lockheed Martin (en de USA) de F-16 om de marktkansen voor de Saab Gripen (NG) tegen te gaan. In Roemenië (48 stuks), in Bulgarije (16 stuks) en in Kroatië (12 stuks) is een heftige (politieke) strijd gaande om uit te maken welk toestel men kiest, Amerikaans of Zweeds.

En zo duurt het succesverhaal van de F-16 nog voort, het is onwaarschijnlijk dat dit ooit geëevenaard wordt in de eerstkomende decennia. Nog even en dan is het: opa was vlieger in de F-16, zijn zoon ook, en daarna zijn kleinzoon. Maar de F-16 van opa is nauwelijks meer te vergelijken met die van de jongste generatie.

JSFNIEUWS090219.KR/jg

Den Haag – “Investeren in personeel” luidt de titel van de defensiebegroting. Maar waar er inmiddels meer dan € 1,2 miljard richting onze Afghanistan inspanning gaat, en het defensiebudget al jaren niet reëel verhoogd wordt, vindt bekostiging plaats door de verkoop van materieel.
Lees verder »

JSFNIEUWS 05-09-2008

Irak wil 36 hypermoderne F-16’s aanschaffen

Fort Worth (USA) – Een Lockheed Martin order voor 36 moderne F-16 Block 50/60 straaljagers aan Irak zou de grootste F-16 export order worden van de afgelopen vijf jaar. Hierover wordt onderhandeld met Irak.
Lees verder »

Na een lange periode van onderhandelingen, waarin lange tijd werd gedacht dat Marokko wel de Franse Rafale zou kiezen, heeft Marokko definitief 24 nieuwe F-16’s besteld.
Lees verder »