Archief van de februari, 2009

Feb 23 2009

Aanvallen op server waarop JSFNieuws draait

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Mededelingen

Den Haag – Sinds ongeveer een week is de server waarop JSFNieuws draait het slachtoffer van stevige “aanvallen” van buitenaf. Hierdoor kan het voorkomen dat de beantwoording van mail, verwerking van lezersreacties en de nieuwsvoorziening tijdelijk vertraagd wordt of zelfs totaal wordt onderbroken.

Er is sprake van intensieve “DDos” attacks op het serverpark waarop JSFNieuws draait. Een
Distributed Denial of Service (DDoS) attack is een zogeheten Denial-of-Service aanval op een computer waarbij met een aantal computers, vaak vanaf vele plaatsen op de wereld bestuurd vanaf een centraal punt, zoveel verbindingsverzoeken naar de server van een of meer sites verstuurd worden, dat de service ervan tijdelijk niet beschikbaar is, of de server zelfs crasht.

Over de aard en afkomst van de aanvallen kunnen we om operationeel technische redenen geen mededeling doen. Een aantal IP-adressen vanwaar de site werd gevoed blijkt totaal geblokkeerd te zijn. Er wordt hard gewerkt om de beveiliging (verder) te verbeteren en de verbindingen te herstellen. Mocht de nieuwsvoorziening geheel verstoord raken, dan weet u in ieder geval wat hiervan de oorzaak is. Blijft u in dat geval herhaaldelijk proberen de website te bereiken.

Excuses voor deze verstoring in de nieuwsvoorziening, waarvan de oorzaak buiten onze invloedsfeer ligt.

JSFNIEUWS090223-Redactie

6 reacties op dit bericht...

Feb 23 2009

Werkbezoek Kamerdelegatie aan USA inzake JSF

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Den Haag – Deze week brengt de Vaste Kamercommissie voor Defensie een werkbezoek aan de Verenigde Staten om zich te laten informeren over het Joint Strike Fighter programma.

Na eerder een tweedaags bezoek gebracht te hebben aan Zweden om informatie in te winnen over het aan bod van Saab inzake de Gripen NG, brengt een Kamerdelegatie deze week een bezoek aan de USA. Het werkbezoek duurt vijf werkdagen, van 23 tot 28 februari.
De delegatie bestaat uit leden van de regeringspartijen:
Raymond Knops (CDA)
Sabine Uitslag (CDA)
Angelien Eijsink (PvdA)
Lutz Jacobi (PvdA)
Joel Voordewind (CU)

En uit afgevaardigden van de oppositiepartijen:
Mariko Peters (GL)
Boris van der Ham (D66)
Hero Brinkman (PVV)
Krista van Velzen (SP)
Hans van Baalen (VVD) (beperkt, alleen Washington)
Arend Jan Boekestijn (VVD)
De andere partijen (SGP, PvdD, Verdonk) ontbreken in de delegatie.

Bezoekprogramma dinsdag in Washington

Maandag vertrekt de delegatie naar Washington en worden na aankomst ontvangen voor een diner op de Nederlandse ambassade.
Dinsdag 24 februari 2009 hebben de leden van Vaste Kamercommissie voor Defensie eerst een ontmoeting met Phil Souci, een stealth expert van Modern Technology Solutions om zich te laten informeren over de waarde van stealth in moderne oorlogsvoering. Later die ochtend volgt een bespreking met Mike Sullivan van de US Government Accountability Office (US GAO), de Amerikaanse Rekenkamer. Hij is verantwoordelijk voor het uitbrengen van de rapportages van de US GAO aan het Amerikaanse Congres inzake de JSF. Hierna volgt op Capitol Hill een ontmoeting met mensen van de Congressional Budget Office (CBO).
Hierna op Capitol Hill een ontmoeting met stafleden die de vaste commissie voor defensie van het Amerikaanse congres ondersteunen. Daarna staan ontmoetingen met diverse functionarissen in het Pentagon op de rol. Allereerst met Frederick “Fred” Janicki, die betrokken was in de Joint Cost Estimate Team (JET), een controle instantie die in 2008 de boekhoudmethoden en kostencalculaties in het JSF project tegen het licht hield. Mogelijk volgen daarna nog ontmoetingen met Mr. David M. VanBuren van de Pentagon Materieel inkooporganisatie en met onderminister van defensie John J. Young, Jr.
De druk bezette dag wordt ‘a vonds afgesloten met een werkdiner met de “vader’ van de F-16, Pierre M. Sprey en met Winslow T. Wheeler, auteurs van het in september 2008 verschenen artikel “Joint Strike Fighter: Another Defense Acquistion Disaster”.

Woensdag naar JSF Program Office Arlington

Eerst staat een ontmoeting op het programma met een drietal denktank vertegenwoordigers inzake de rol van de luchtmacht in het totaal van de moderne oorlogsvoering. Aanwezig zijn Zachary Warrender,van het Center for National Policy en co-auteur van “Agility Across the Spectrum: A Future Blueprint”; Robbin Laird, van het Institute for National Strategic Studies en auteur van “The emergence of a 21st century concept of air and military operations: the impact of the ‘forcing function’ of the 5th generation aircraft” en David Berteau van het Center for Strategic and International Studies (CSIS). Vervolgens een bezoek op Capitol Hill om te praten met stafleden van de Vaste Commissie voor Defensie van de Senaat.
’s Middags verkast de Kamerdelegatie naar Virginia, waar in Arlington een bezoek wordt gebracht aan het Crystal City Fighter Demonstration Center (FDC). Hier krijgen ze briefings over het JSF Programma. Eerst een briefing door Pratt & Whitney en door het General Electric/Rolls Royce Fighter Engine Team (F136 motor). Vervolgens is er twee uur uitgetrokken voor een gesprek met brigade-generaal (US Marine Corps) David R. Heinz, het nieuwe hoofd van het JSF Progam Office.

Tot slot te gast bij Lockheed Martin

Nadat ’s morgens eerst in Suffolk, Virginia een bezoek wordt gebracht aan het Lockheed Martin Center for Innovation keert men terug naar Washington en vliegt men ’s middags naar Fort Worth in Texas.
Vrijdagmorgen om iets over 8.00 uur wordt de delegatie begroet op het fabrieksterrein van Lockheed Martin in Fort Worth. De heren Tom Burbage en Dana Pierce geven een briefing over de stand van zaken in het JSF programma. En vervolgens worden diverse testfaciliteiten en de flightline bezocht, waar de Kamerleden een kijkje kunnen nemen bij het prototype van de F-35B, de BF-1, en bij de CATbird, het vliegende JSF testlaboratorium.
Jon Beesley, chef testpiloot, is hierbij de gastheer.
’s Middags nog een briefing over het logistieke softwaresysteem van de JSF, een rondgang in de productiefaciliteiten en als toegift een briefing over de derde kandidaat in de lopende kandidatenevaluatie, de F-16 Block 60.
’s Avonds zijn de Kamerleden de gast van Lockheed Martin op een receptie, waarbij ook Nederlandse industrievertegenwoordigers, werkzaam aan het JSF project in de USA, aanwezig zijn. Zaterdag keert de delegatie huiswaarts.

Vaste Prijs en Consortium Buy initiatief

Het zal interessant zijn eind deze week te vernemen wat de reactie is van Lockheed Martin en Pentagon vertegenwoordigers inzake het verzoek van de Tweede Kamer aan onze staatssecretaris voor defensie Jack de Vries om een bindende vaste prijs voor de JSF middels een juridisch bindende opgave naar aanleiding van een Request for Proposal. Waarnemers achten het onwaarschijnlijk dat het Pentagon (de officiële contractpartij met de KLu) in staat zal zijn aan dit verzoek tegemoet te komen. Pas bij aanvang van de Full Rate Production (in 2015, budgetreservering in 2013) is men hiertoe formeel in staat, niettemin zijn er voor die tijd initiatieven te verwachten, zoals een “consortium buy” initiatief. Dit initiatief betreft het in een vroeg stadium gezamenlijk vastleggen door JSF partnerlanden van de toezegging dat zij enkele honderden toestellen zullen bestellen in ruil voor een “not-to-exceed” maximum prijs. Concrete voorstellen hierover worden op dit moment echter niet voor mei 2009 verwacht.

JSFNIEUWS090223-redactie

3 reacties op dit bericht...

Feb 21 2009

Transparantie en de gewenste vaste prijs

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Een opinie inzake “meederheid Kamer wil vaste prijs”

Bergum (Rad 100/10NM van LWD) - Het aanbod van het Zweedse Saab lijkt inderdaad te mooi om waar te zijn. Probleem is dat wij als burgers niet weten wat er daadwerkelijk op tafel is neergelegd en hoe keihard het aanbod is. Hoe dan ook draagt deze inofficiële NRC informatie bij aan de gewenste transparantie voor de Nederlandse belastingbetalende staatsburger.

Transparantie is nodig voor het broodnodige gewenste maatschappelijk draagvlak voor aanschaf van defensie materieel en de inzet daarvan, tenminste als ik afga op het klaarblijkelijke belang van enquêtes die daar periodiek over worden gehouden. Dat het gedane aanbod door zowel de Vaste Kamer Commissie voor Defensie, als Saab geheim wordt gehouden begrijp ik, want je moet in onderhandelingen niet gelijk alle kaarten uitspelen teneinde je onderhandelingspositie niet te verspelen. Maar het is zondermeer een stap in de goede richting.

Bezoek Lockheed komende week

Nu maar afwachten of Lockheed Martin volgende week tijdens het bezoek van onze parlementaire delegatie aan de VS ook met een aanbod komt en wat voor een. Dat zal natuurlijk ook informeel zijn als ze al met iets komen, want een bindend aanbod zal men alleen geven op een formeel Request For Proposal (RFP) zo begrijp ik. Tot een volledig ‘appels met appels’ vergelijken zoals CU parlementariër Voordewind voorstaat zal het nooit kunnen komen; hooguit voor wat betreft stuksprijs en ingeschatte exploitatie kosten, want de materie is daarvoor te complex en qua concept en capaciteiten verschillen de kandidaten in meer of mindere mate. Wat we nu al wel weten is dat het Zweedse aanbod veel concreter is dan de huidige prijsinschatting voor de JSF. General Dynamics was 15 jaar geleden tegen het einde van de productie van de standaard F-16 in open advertenties heel concreet: De F-16 kost 20 miljoen US dollar en je krijgt er een volle tank kerosine bij. De Amerikaanse regering heeft destijds voor de ontwikkeling van de JSF geëist dat mechanismen werden ingebouwd voor kostprijsbewaking, maar tot nu toe lijken die nauwelijks of niet te werken met tot dusverre een financieel open einde als gevolg. Hamvraag is, of en zo ja in welke mate, in het Zweedse aanbod economische compensatie en/of technische innovatie voor de Nederlandse defensie industrie is verdisconteerd. De Gripen is weliswaar een Zweeds product, maar er zit veel Amerikaanse technologie en Amerikaanse componenten in verwerkt.

Welke keuze en de moeilijkheid van het vergelijken

Defensie maakt een keuze of geeft op zijn minst haar voorkeur(en) aan en de Nederlandse regering beslist. Zo gaat dat in onze parlementaire democratie. Toch wil ik als quasi leek wel proberen daar in simpele bewoordingen iets over te zeggen voor de gemiddelde burger die mogelijk ook JSF nieuws leest. Bepalend zijn de ingeschatte dreiging, het Nederlandse ambitieniveau en wijze van inzet alsmede het budget. Veel informatie is natuurlijk terecht geheim, maar wat meer openheid zou welkom zijn. Zo is het frappant dat thans wordt gesproken over de aanschaf van 55 JSF’s in plaats van 85. Ja, mogelijk met nog een aanvullende batch. Betwijfeld moet echter worden of die er ooit komt. In dit kader is de vraag gerechtvaardigd of Nederland haar ambitieniveau neerwaarts heeft bijgesteld? Officieel geldt nog steeds “het planaantal is 85”, maar hoe dit in de praktijk uitwerkt op termijn?

Klu heeft Amerikaanse oriëntatie

De Klu is Amerikaans georiënteerd en ingericht en daar is op zich niets mis mee. De Nederlandse luchtvloot heeft naast enkele Franse producten zoals de Alouette II en III en de Cougar voor de KLu en (ooit) de Brequet Atlantique voor de Marine Luchtvaartdienst, alsmede de Britse Meteor en Hunter voor de Klu in hoofdzaak bestaan uit Amerikaanse vliegtuigen en dat geldt nu nog steeds. Dus ligt een Amerikaans product als vervanger voor de F-16 voor de hand. Voor elke luchttaak kun je een daarvoor geoptimaliseerd vliegtuig bouwen zoals grote rijke landen ook doen. Ik neem aan dat de Klu weer iets in het betaalbare middenspectrum zoekt zoals de F-16; destijds en nu nog steeds de beste keuze, ongeacht wat de onlangs gepromoveerde Kreemer daarover ook in negatieve zin beweert. Dat moet natuurlijk een multi-role (geschikt voor zowel offensieve en defensieve luchtverdediging alsmede grondaanvallen) vliegtuig zijn met als het kan nog wat andere capaciteiten. Dat zijn ondermeer de Super Hornet, de F-16 block 60 en de Gripen NG.
Mijn mening is dat de JSF minder goed in dit plaatje past, omdat het ten kosten van de luchtverdediging capaciteit meer gericht is op lucht-grond operaties. De Super Hornet past mogelijk niet in onze HAS (standaard shelter, vliegtuig onderkomens). Geen van de genoemde typen is in geval van inzet tegen een geduchte tegenstander op eigen houtje geschikt voor First Entry (begin van een offensief); de een weliswaar wat meer dan de ander.

Vijfde generatie

Ja, de JSF is een vijfde generatie vliegtuig en stealth (moeilijker te detecteren), maar dit laatste aspect heeft de laatste jaren aan belang ingeboet vanwege verbeterde detectiecapaciteiten van zowel grond- als luchtradars. In dit licht is het opmerkelijk dat de USAF overweegt een van haar meest stealthy fighters, de F-117, vervroegd buiten dienst te stellen. De F-22, een voor het oog normaal vliegtuig, heeft gelijke stealth eigenschappen als de F-117 zo wordt beweerd, maar de F-22 is een pure luchtverdediging jager, terwijl de F-117 specifiek is ontworpen voor het aanvallen van gronddoelen. En wat wil de BV Nederland? Om in autotermen te spreken: een auto met zowel sedan, stationwagon, SUV, cabrio en sportwagen eigenschappen? Is te bouwen, maar kost wel iets meer en zal op geen enkele eigenschap 100% uitblinken. Persoonlijk ben ik zeker niet perse tegen de JSF, maar ik zie wel steeds meer beren op de ingeslagen weg. Een pas op de plaats, de verdere ontwikkeling over de schouder meekijkend volgen en nog eens goed naar enkele andere kandidaten kijken zou mijn voorkeur genieten, maar wie ben ik? Ik denk maar mee, wil het beste voor de Klu en wil dat zij blijft behoren tot het A-team tegen een ook op termijn betaalbare prijs en met voldoende vliegtuigen. Mogelijk is de slagkracht van één JSF hetzelfde als twee of meer vliegtuigen van een ander type, maar met 55 toestellen ben je geografisch en in tijd gezien beperkter inzetbaar dan met 85 vliegtuigen, aannemende dat beide altijd 100% inzetbaar zijn, hetgeen niet het geval zal zijn. Bij gelijke inzet percentages, ongeacht wat die ook zijn, maakt het veel verschil of je van 55 of 85 toestellen uitgaat. Als een van de vijf uitgenodigde gasten (20%) wegblijft heeft dit een grotere impact dan wanneer er vijf van vijfentwintig afzeggen, ook 20%.

Tenslotte

Zoals ik opmerkte is de Klu (terecht) op Amerikaanse leest geschoeid. In dit licht zie ik een mogelijk probleem in de vertaling van kasten of computers vol met vliegoperationele en onderhoudshandboeken, tenzij Zweden die zelf in de Engelse taal en USAF schrijfwijze en terminologie gebruikt. Voor de Breguet Atlantique van de KM vormden de vertaalde Franse handboeken destijds een structureel probleem. Verder mis ik in de kandidatenvergelijking van alle typen de Mean Time Between Failure (MTBF, de ingeschatte gemiddelde tijd dat een component meegaat, voordat het kapot is en/of reparatie behoeft) voor de belangrijkste componenten en systemen; met andere woorden: wat is het dagelijks inzetbaarheidpercentage, hoe moet ik mijn onderhoud inrichten en wat zijn de daaraan verbonden kosten? Voor de Super Hornet, de standaard Gripen en in mindere mate de F-16 block 60 moeten daar toch al gegevens over bekend zijn, maar zijn deze mogelijk weer geheim.

Ontboezeming

Hoewel nooit in oorlogsomstandigheden ingezet heb ik mij als F-16 vlieger altijd erg prettig gevoeld te weten dat ik in voorkomend geval met een bommenlast op weg naar het doel zowel op de heen- als terugweg in staat was om links en rechts nog wat tuig uit de lucht te kunnen knallen, dan wel een veilig heenkomen te bevechten, zonder afhankelijk te moeten zijn van specifieke luchtverdedigers zoals bijvoorbeeld de F-15. Met welke van de potentiële kandidaten kan dat? Ik denk het te weten en u mag het zeggen.

JFNIEUWS090221-WH/jg

4 reacties op dit bericht...

Feb 19 2009

F-16 nog steeds marktfactor van betekenis

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder F-16

Fort Worth, TX (USA) – Volgende week bezoekt de vaste Kamercommissie voor defensie hier in Fort Worth, Texas de Lockheed Martin fabriek om zich te laten bijpraten over de actuele stand van zaken rond de F-35 Joint Strike Fighter. Wat ze zullen aantreffen is niet alleen de aanloopproductie van de F-35, maar ook volop activiteiten rond het meest succesvolle gevechtstoestel van de afgelopen decennia, de F-16. In de kandidatenevaluatie lijkt dit een vergeten toestel te zijn, als een soort backup.

Sinds dat de productie eind jaren zeventig op stoom kwam heeft Lockheed Martin continu gewerkt aan het op de markt brengen van verbeterde versies. De laatste versies, zoals de F-16 Block 50/52 en Block 60/E/F/IN zijn uiterst capabele en betaalbare multirole toestellen.

Eind 2007 plaatste Marokko nog een order voor 24 toestellen, weggekaapt voor de neus van de Fransen die met de Rafale de verkoopstrijd niet konden winnen. Lockheed Martin is in staat om de F-16 via een zo nodig agressieve verkoopstijl tegen lage prijzen in de markt weg te zetten, hierin actief gesteund door het Pentagon om politiek-strategische redenen, zoals het behouden van militair-economische banden met diverse regeringen. De lopende campagnes voor de F-16 in Bulgarije (waar KLu personeel betrokken is in de advisering), Roemenië, Kroatië en India zijn sprekende voorbeelden van de inzet van de F-16 in het verlengde van politiek-strategische bedoelingen. De Fransen, die ditzelfde kunstje met de Mirage indertijd goed beheersten, slagen er niet in dit met de Rafale te evenaren.

Turkije

In 2007 ondertekende Turkije, ook partner in het JSF programma, nog een contract voor 14 stuks F-16C eenzitters en 16 stuks F-16D tweezitters. Deze zullen worden geassembleerd bij de Turkse industrie (TUSAS) vanaf 2011. Ze vervangen F-4 Phantoms, min of meer als onbedoelde tussenoplossing vanwege de iets uitgestelde F-35 bestelling.

Griekenland

Griekenland bestelde in december 2005 nog 30 stuks F-16 Block 52+ toestellen, maar heeft wel afgezien van een aanvullende optie voor nog eens 10 toestellen. Griekenland kijkt nu naar diverse Europese toestellen om in de behoefte te voorzien voor nog eens 30 toestellen. De F-35 is daarbij (nog) niet in beeld.

Israel

Hoewel betrokken bij de JSF, heeft Israël herhaaldelijk aangegeven sinds medio 2005 dat bij verdere vertraging of problemen met de JSF zijn voorkeur uitgaat naar de aankoop van nog meer, zelf qua electronica op te bouwen, F-16I toestellen. Binnen de Israëlische defensie is een stevige discussie gaande de beschikbaarheid van tweezitters, een kernpunt in de Israëlische operatie concepten. De tweede man is als wapen/EW specialist volop geconcentreerd aan zijn specifieke taak bezig; de vlieger “alleen” belast met vliegen. Zo wordt de hoge werklast in de cockpit in dynamische dreigingsomgevingen verminderd. Met een eenzitter is dit niet mogelijk, vandaar dat Israël sterk insteekt op tweezitters.

Taiwan

Lang werd verwacht dat Taiwan een order zou plaatsen voor 66 F-16 toestellen als onderdeel van een poging tot vernieuwing van een deel van de jagervloot.. Om lokale politieke redenen is dit niet doorgegaan tot op heden. Een andere reden was de wisselende houding van ex-president Bush tegenover Taiwan om (geldschieter nummer één van de US) China niet te frustreren.
Dit houdt in dat een order waarschijnlijk nooit werkelijkheid wordt, en evenzo is de kans op verkoop van JSF’s aan Taiwan, gelet op de houding tegenover China, vrijwel nihil.

India

In India draait de F-16 volop mee in de race voor een potentieel grote order van 126 toestellen voor de Indiase luchtmacht. Request for Proposals werden in augustus 2007 uitgevaardigd voor een behoefte aan 126 (tot maximal 200) multirole jagers ter vervanging van met name oude MIG 21 toestellen.
In dit zogeheten Medium Multi-Role Combat Aircraft programma vechten naast de F-16, ook de Boeing F/A-18E/F Super Hornet, de Dassault Rafale, de MiG-35, de Eurofighter en de Saab Gripen NG mee.

Andere marktkansen

Elders is Lockheed Martin bezig met diverse potentiële klanten die interesse hebben in de F-16E/F (zoals de Block 60 wordt aangeduid). Enigszins een probleem is het feit, dat elk land dat nu nieuwe F-16’s koopt de eerste 30-35 jaar niet in de markt zal zijn voor de Joint Strike Fighter. In die zin is er markttechnisch gezien sprake van verdringing. Tussen 2009 en 2016 zullen naar verwachting 180 F-16’s gebouwd kunnen worden. De situatie heeft wel wat weg van de situatie bij Dassault een aantal jaren terug. Het liep nog niet optimaal met de ontwikkeling van de Rafale, dus bleef Dassault de Mirage 2000 aanbieden als alternatief naast de Rafale. Zo is op dit moment de F-16 Block 60 misschien wel de grootste concurrent van de F-35. Verwacht wordt dat de productie van de F-16 nog doorloopt tot 2016 of zelfs daarna, als er nieuwe orders binnenkomen.
In Oost-Europa gebruikt Lockheed Martin (en de USA) de F-16 om de marktkansen voor de Saab Gripen (NG) tegen te gaan. In Roemenië (48 stuks), in Bulgarije (16 stuks) en in Kroatië (12 stuks) is een heftige (politieke) strijd gaande om uit te maken welk toestel men kiest, Amerikaans of Zweeds.

En zo duurt het succesverhaal van de F-16 nog voort, het is onwaarschijnlijk dat dit ooit geëevenaard wordt in de eerstkomende decennia. Nog even en dan is het: opa was vlieger in de F-16, zijn zoon ook, en daarna zijn kleinzoon. Maar de F-16 van opa is nauwelijks meer te vergelijken met die van de jongste generatie.

JSFNIEUWS090219.KR/jg

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Feb 18 2009

Politieke discussie in debat over endlife update

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Den Haag – Vandaag vond in Den Haag een debat plaats over de endlife van de F-16. Maar dit debat ontaardde al in snel in politiek geharrewar temidden van een sfeer van wantrouwen rond het JSF dossier.

Op 27 mei 2008 vond in de Tweede Kamer een debat plaats over het ondertekenen van het contract voor deelname aan de Initiële Operationele Test en Evaluatie fase (MOU-IOT&E).
Nadat Eijsink (PvdA) tot verrassing van de aanwezigen de Staatssecretaris De Vries verweet de Kamer niet optimaal te informeren over de JSF, kwam ze vervolgens nadrukkelijk met drie voorwaarden die de PvdA stelde voor het ondertekenen van de MoU-IOT&E. Er zou geen testtoestel definitief besteld mogen worden voordat daaraan voldaan was, de instemming was nadrukkelijk conditioneel. Voorwaarde één, strikt toepassen van de Zalm-norm in de Business Case. Voorwaarde twee, gedegen en onafhankelijk onderzoek naar een end-life update van de F-16, Voorwaarde drie, een onafhankelijk onderzoek naar alle mogelijke kandidaten voor de F-16 opvolging. Daarnaast wilde zij een duidelijke uitspraak dat deze ondertekening nog niet tot onomkeerbare beslissingen zou leiden. Via moties werd één en ander vastgelegd.
De tekst van de motie luidde ”de regering zegt toe het onderzoek naar de end-life-update van de F-16 zo op te zetten dat de onafhankelijkheid en transparantie van dit onderzoek gewaarborgd wordt”.

December 2008 : brief end-life update

In december 2008 kreeg de Kamer de uitslag van de Kandidatenvergelijking en tevens een Kamerbrief inzake de end-life update. De conclusie van dit onderzoek, uitgevoerd intern door de Koninklijke Luchtmacht, was dat de nuttige levensduur van de F-16’s niet onbeperkt kan worden verlengd. Met een endlife update zouden de F-16’s aan het einde van de jaren twintig ongeveer veertig jaar oud zijn en tegen de 8.000 vlieguren hebben. Een nóg langere operationele en technische levensduur is niet voorstelbaar en vervanging van de F-16 is dan niet meer uit te stellen. Volgens Defensie zouden investeringen in een endlife update zouden dus hoe dan ook een beperkt rendement hebben, terwijl omvangrijke vervangingsinvesteringen slechts zouden worden uitgesteld. De conclusie was dan ook dat een endlife update van de F-16 geen begaanbare weg is.
Ook wordt gemeld dat de 87 F-16’s naar verwachting in de periode 2015 tot 2021 worden afgestoten, als ze dan gemiddeld, met 175 vlieguren per jaar, tegen de 6.000 vlieguren hebben gemaakt en ongeveer dertig jaar oud zijn.

Vragen endlife update

Naar aanleiding van de brief en het verschenen proefschrift van Bart Kreemers op 10 februari 2009 werden door de Kamer vragen ingediend over de haalbaarheid om toch een endlife update uit te voeren. De Kamer wilde tevens met spoed de antwoorden. Binnen enkele dagen werden deze antwoorden via een Kamerbrief (16 februari) gegeven. Compleet met alle staartnummers, urenstanden, planning van uitfasering, enzovoorts. Hoewel hier niet naar gevraagd werd, werd nogmaals uitgelegd hoe de uren berekend werden. Alleen werd nu, 2 maanden na de vorige gegevens, het aantal uren opeens bijgesteld van 175 naar 200 uur per F-16 per jaar. Een lastig slordigheidje, zo bleek vandaag in het debat.

Eijsink: haalt geschiedenis op

Eijsink (PvdA) bracht daarin een aantal feiten naar voren, die volgens haar vergeten zijn door Defensie. Ze had opgezocht dat defensie bij monde staatssecretaris Van Voorst tot Voorst de Kamer in 1991 had laten weten dat door de Mid Life Update van de F-16 het oorspronkelijke aantal vlieguren weer zou kunnen worden behaald, dat wil zeggen 8000. Dit werd later bevestigd door een studie van het Royal United Services Institute in maart 2001, dat concludeerde: “The F-16 was originally expected to have a 8.000 airframe, but the shift to multirole (and therefore heavier weights) led the USAF (US Air Force) to limit airframe hours at 6.000. But subsequently ‘adding’ 2.000 hours, Pacer Amstel should return these frames to their original goal of 8.000 hours.” Met andere woorden, door de uitvoering van het Pacer Amstel programma zouden de Nederlandse F-16’s weer geschikt gemaakt worden voor hun originele levensduur van 8.000 vlieguren.

Geen onafhankelijk onderzoek naar endlife update

Daarna nam het debat een onverwachte wending. Eijsink gaf aan dat wel allerlei argumenten waren aangegeven inzake het “waarom Defensie het ongewenst vindt een endlife update te doen”, maar dat de noodzakelijke, feitelijke informatie over de mogelijkheden, met name op te vragen bij de fabrikant ontbreekt. Bovendien is geen sprake van onafhankelijk onderzoek. Kortom de motie is niet uitgevoerd en Eijsink wil alsnog uitvoering van de motie. Hierin werd ze gesteund door een boze SP, PVV en Groen Links. Daarnaast legde de Kamer de vinger bij het verschil tussen de 200 uur/jaar waar nu plotseling mee gewerkt wordt in vergelijking met de 175 uur/jaar uit de decemberbrief. Onbetrouwbare informatie volgens hen.

Sfeer van politieke ruzie

Het hele debat ademde een sfeer van politieke ruzie. De Staatssecretaris vond het ongepast dat het niet al in december was opgemerkt dat geen onafhankelijk onderzoek conform motie had plaatsgevonden en vond dat het niet opging dat nu pas te melden. Hij betichtte, zichtbaar geërgerd, Eijsink ervan eigenlijk uit te zijn op bezuinigingen van € 200 miljoen op Defensie door uitstel van de testtoestellen te bewerkstelligen. Eijsink pareerde dit door te stellen gewoon eenduidige en heldere informatie te willen, die aan de Kamer is toegezegd.
Ze kreeg op dit punt bijval van vrijwel alle politieke partijen, met uitzondering van de VVD en CDA. Diverse Kamerleden lieten blijken de onduidelijke informatievoorziening in het JSF dossier niet langer te accepteren. Morgen komt een motie in stemming waarin alsnog een onafhankelijk onderzoek wordt geëist.
Kortom aan voorwaarde twee om de testtoestellen te mogen contracteren, namelijk een “ gedegen en onafhankelijk onderzoek naar een end-life update van de F-16” is voorlopig nog niet voldaan. Dit kan de ondertekening in gevaar brengen.
Daarnaast lijkt ook voorwaarde één, “het strikt toepassen van de Zalm-norm in de Business Case” nog ver weg te zijn, gelet op de lopende arbitrage procedure, die pas in mei wordt afgerond. De weg om onze JSF’s aangeschaft te krijgen gaat voor Defensie niet over rozen.

Bron:
Ministerie Defensie; 16-feb-2009; Antwoord op Kamervragen aankoop testtoestellen
Brief aan Tweede Kamer inzake Endlife Update F-16
Beantwoording vragen inzake studie Bart Kreemers in relatie tot endlife update F-16

JSFNIEUWS090218-JG/jg

Een reactie op dit bericht...

Feb 17 2009

Meerderheid Kamer wenst vaste prijs vooraf voor JSF

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Den Haag - De vaste Kamercommissie voor defensie heeft zich in een vergadering vandaag in meerderheid uitgesproken voor het voorstel eerst een vaste prijs te willen voor de Joint Strike Fighter.

De vaste Kamercommissie voor defensie heeft zich in een vergadering dinsdag 17 februari onder andere beraden over de door de Algemene Rekenkamer gemelde onzekerheid in informatievoorziening en dan met name het ontbreken van een vaste prijs. Vervolgens heeft de commissie zich in meerderheid uitgesproken voor het voorstel eerst een vaste prijs te willen voor de Joint Strike Fighter. Aan Staatssecretaris van Defensie Jack de Vries zal gevraagd worden een zogeheten Request for Proposal (RFP, bindende offerte aanvraag) te verlangen van de Amerikanen. Tot op heden was in het kader van de Kandidaten Evaluatie alleen sprake van een Request for Information (een RFI, ofwel vrijblijvende informatie aanvraag; in 1999-2001) en een Questionnaire (Supplemental RFI, aanvulling 2008).

Na bezoek Saab: “JSF bouwers aan zet”

Zoals het NRC Handelsblad gisteren al berichtte in een artikel “Bouwers JSF zijn nu aan zet” waren de Kamerleden die vorige week Saab bezochten verrast door het aanbod van Saab, zoals het NRC schrijft: “Daarna doet hij een aanbieding waar de leden van de Vaste Kamercommissie voor Defensie nog lang over zullen napraten.“ Met name het feit dat Saab bereid was om, na een definitief en formeel verzoek daartoe, een zogeheten Request for Proposal uit te brengen met een gegarandeerd prijsvoorstel voor alle levensduurkosten sprak de Kamerleden sterk aan, omdat dit begrotingszekerheid biedt voor de lange termijn. Het NRC Handelsblad hierover: “Het voorstel dat Saab achter de schermen aan de Kamerleden voorlegt, lijkt daarom bijna te mooi om waar te zijn. Noch de Zweden, noch de Nederlandse parlementariërs willen na afloop van de briefing ingaan op de precieze omvang van het bod. Maar off the record geven verschillende bronnen in Zweden de details prijs. Saab biedt 85 Gripens aan voor 4.8 miljard, bijna een miljard euro minder dan het huidige budget voor de vervanging van de F-16. En Saab doet nog een ander voorstel: als Nederland Gripen koopt, dan garanderen de Zweden een vaste prijs voor de exploitatie en het onderhoud van het toestel in de komende dertig jaar. Volgens de Zweden zouden de totale ‘levensduurkosten’ van de Gripen (aanschaf en exploitatie) uitkomen op ongeveer 10 miljard euro. Ter vergelijking: in december meldde het ministerie van Defensie dat de levensduurkosten van de JSF over een periode van 30 jaar waarschijnlijk zouden uitkomen op ongeveer 14,4 miljard. Dat [JSF] bedrag is niet gegarandeerd, maar een schatting.

Aanbod Saab: all-in pakket 85 toestellen

Saab aanbod aan Nederland 13-feb-2009

Kamer: ook Lockheed Martin vaste prijs vragen

Ruim vier miljard verschil blijft voor Defensie veel belastinggeld. Door nu van de Amerikanen hetzelfde te verlangen, kunnen (zoals CU’er Joël Voordewind dit uitdrukte) “appels met appels” worden vergeleken.
Defensie liet maandag 16 februari nog aan de pers weten vast te houden aan de aanschaf van de eerste testtoestellen van de Joint Strike Fighter (F-35) en eind april het contract voor het eerste toestel te ondertekenen, ondanks dat de kosten van de JSF nog (lang) niet bekend zijn.
Een verzoek van de Kamer voor een vaste prijs vooraf zal mogelijk spanningen kunnen geven tussen Staatssecretaris Jack de Vries en de Tweede Kamer. Zo als het nu lijkt is een ruime meerderheid van de Kamer hier echter voor. De uitkomst van dit (politieke) debat is nog onzeker.
Volgende week gaat de vaste kamercommissie naar de Verenigde Staten en spreekt met Congresleden, met diverse Pentagon kopstukken en mogelijk met leden van de Amerikaanse rekenkamer. Afgesloten wordt met een bezoek aan JSF fabrikant Lockheed Martin in Fort Worth.

Bron:
NRC Handelsblad; 15-feb-2009; Steven Derix; “Bouwers JSF zijn nu aan zet
Afbeelding “NG Package” deel presentatie aan Kamerleden 13-feb-09

2 reacties op dit bericht...

Feb 17 2009

De Vries: april ondertekening contract eerste JSF

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Den Haag – Staatssecretaris De Vries van defensie houdt vast aan eind april voor de ondertekening van het eerste JSF testtoestel. Dit blijkt uit de beantwoording van de tientallen Kamervragen die gesteld zijn naar aanleiding van het besluit de eerste JSF te contracteren voor de Nederlandse luchtmacht.

Het contract voor het tweede toestel wordt dan ondertekend begin 2010. De toestellen, die de wat verwarrende titel “testtoestellen” hebben meegekregen zijn JSF’s uit de derde en vierde aanloopproductie serie (LRIP3 en LRIP4) en bestemd voor eerste training en operationele voorbereidingen van de JSF. De Staatssecretaris De Vries houdt vast aan het tijdschema en schrijft de Tweede Kamer dat de twee vliegtuigen nodig zijn om met de Amerikanen mee te mogen doen aan de opleiding voor piloten in 2011 en met de zogeheten Intiële Test en Evaluatie fase die loopt van augustus 2013 tot medio 2014. De eerste F-35A wordt in november 2011 geleverd, de tweede in maart 2012, beide in Block 1 uitvoering.

Kosten eind maart vastgesteld

De kosten van de eerste twee F-35A Joint Strike Fighter gevechtsvliegtuigen zijn weliswaar nog niet bekend, maar door Defensie wordt ervan uitgegaan dat de kostenschatting in het voorstel voor aanschaf op basis van cijfers die nu bekend zijn toereikend zal zijn. Het gaat om een bedrag van € 274 miljoen all-in voor deze eerste 2 toestellen. In de loop van maart wordt uit de onderhandelingen tussen het Pentagon en Lockheed Martin de exacte contract prijs bekend voor het eerste toestel. De prijs van onze eerste F-35A JSF is een afgeleide van de prijs die het Pentagon betaalt, formeel wordt de JSF niet van Lockheed Martin maar van het Pentagon gekocht. De prijs voor het tweede toestel is pas volgend jaar bekend, evenals van de daarna te kopen toestellen.

Doorverkoop aan derden

Het is mogelijk dat het kabinet in 2010 alsnog afziet van de F-35 als opvolger van de huidige F-16. De twee testtoestellen kunnen dan worden doorverkocht, ook al zijn daar op dit moment geen afspraken over gemaakt.
De Vries wijst de suggestie uit de Kamer om één JSF-toestel aan te schaffen en één concurrerend vliegtuig zodat mogelijk een betere vergelijking kan worden gemaakt als niet haalbaar van de hand. Als Nederland de beslissing gaat uitstellen, zo laat De Vries de Kamer weten, dan zal dat zeker 26,5 miljoen euro kosten. Nederland had al uitstel van het besluit bedongen bij de Amerikanen en op verder uitstel staat een boetebeding om de reeds te maken productiekosten en hogere prijs voor de andere toestellen uit dezelfde serie te compenseren.

Geluidskwestie

Uiteraard kwam de Tweede Kamer, gelet op de actualiteit, terug op de onrust rond het JSF lawaai. De Vries belooft de Kamer nog voor eind maart de resultaten van het geluidsonderzoek van het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium (NLR) te sturen. Aanvankelijk zou dat in februari klaar zijn, maar dat lukt niet. Volgens De Vries zijn extra gegevens nodig van fabrikant Saab, die de Gripen NG ontwikkelt. De gegevens die aan Saab gevraagd zijn begin november, en eind november zijn opgeleverd, en publiek gemaakt aan de Tweede Kamer, vindt de NLR bij nader inziens onvoldoende om geluidscontouren vast te stellen. Er is recent een brief geschreven aan Saab voor meer gegevens. Het wachten is volgens Defensie dus op Saab, die tot 1 april tijd heeft gekregen de gegevens te leveren.
Gegevens over de JSF heeft Defensie wel binnen. Deze omvatten 500 gigabyte meetgegevens. Door de omvang kan De Vries deze niet in handzaam formaat beschikbaar stellen. Deze gegevens zijn voor de F135 motor. De gegevens van de F136 motor zijn pas in 2012 bekend. Welke motor Nederland kiest is nog onbekend.
Van de F-16 Block 60 zijn enige meetgegevens bekend en commercieel vertrouwelijk aan de Kamer beschikbaar gesteld, zo meldt De Vries. Lockheed Martin heeft verder laten weten niet in staat te zijn voor 1 april meer gegevens beschikbaar te stellen.
De Vries benadrukt nogmaals dat de factor geluid pas van belang in 2010 als een definitief besluit over de JSF valt.

Andere vragen

Naast de vragen die specifiek over de testtoestellen gaan, heeft de Tweede Kamer de gelegenheid aangegrepen om tal van andere vragen te stellen, onder andere over de endlife update. Een detailoverzicht van alle tailnummers, met uren en uitfaseringsdatum is ingevoegd. Vragen over militair operationele zaken, zoals stealth eigenschappen worden eveneens gesteld maar om reden van vertrouwelijkheid kunnen deze niet beantwoord worden.

Bron: Ministerie Defensie; 16-feb-2009; Antwoord op Kamervragen aankoop testtoestellen

JSFNIEUWS090217-JG/jg

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Feb 16 2009

Weekoverzicht internationaal JSF nieuws

Den Haag – Het aanbod aan internationaal JSF nieuws is de afgelopen weken groot. Een selectie met korte samenvattingen van de meest relevante nieuwsfeiten en achtergrondartikelen treft u bijgaand aan. Internationale aandacht voor Kreemers, het F-22 versus F-35 dispuut en vragen over de onzekere prijs en informatie.

In “The Moderate Voice” van 10 februari 2009 opnieuw een artikel van auteur Dorian de Wind met de titel “Multinational defence contracts, multinational economic issues”.
Hij komt terug op een eerder artikel over de F-22 versus F35 discussie in de USA en schrijft dat vanwege de krimpende budgetten er stevige competitie plaats vindt en dat het in een beoordeling niet altijd eenvoudig is twee toestellen met elkaar te vergelijken vanwege de talrijke aspecten die een rol spelen, zoals kosten, tijdige levering, behoeftestelling inzake uit te voeren taken en noodzakelijke capaciteiten, enz. Als zijn persoonlijke mening geeft hij aan dat elk van de twee toestellen voordelen en nadelen heeft, en dat, hoewel er sprake is van overlap in capaciteiten en uit te voeren taken, de F-22 en F-35 complementair zijn. Het is niet de één of de ander, ze zijn beide nodig. Hiermee sluit Dorian de Wind aan bij het gegeven dat zo ook het oorspronkelijke idee was: de F-22 voor luchtoverwicht en de F-35 onder dekking van een beschermende paraplu primair grondaanvalstoestel. Veel minder multi-role dan later wel verondersteld is uit commercieel oogpunt.
Vervolgens gaat de auteur uitgebreid in op de Nederlandse situatie naar aanleiding van de promotie van Bert Kreemers. Hij doet dit aan de hand van de internationale versie van de NRC artikelen.

USA : Pentagon twijfelt aan voortzetten F-22 Raptor productie

Een Pentagon woordvoerder, Geoff Morrell heeft vrijdag 13-feb-2009 gezegd dat de strijdkrachten de begrotingsbroekriem moeten aanhalen door meer samen te werken in plaats van voor elke krijgsmachtonderdeel apart materieel te kopen. Kortom, een pleidooi voor “Joint” materieel. Aldus AirForceTimes (13-feb-09; F22 cut top DoD budget-cut list”)
Hij wees er in op dat onder andere minister van defensive Robert Gates in het verleden hun twijfel hebben uitgesproken over de noodzaak meer F-22’s te kopen, vooral omdat de F-35 een veel goedkoper toestel is. Morrell zei dat bij de kwestie van de F-22 een afweging gemaakt moet worden tussen budgetruimte, vereiste operationele capaciteiten en risico
Hij zei: “We moeten harde keuzes maken in dit economische klimaat, met name met betrekking tot programma’s die problemen hebben bij de uitvoering
Uiterlijk 1 maart moet de beslissing over voortzetting van de F-22 productie bekend zijn. Voor de landen en bedrijven die betrokken zijn is deze beslissing van belang, omdat bij voortgezette productie sprake kan zijn van een negatieve invloed op het F-35 programma.
Vanuit het Amerikaanse congres in een enorme druk om de F-22 productie voort te zetten.

Lexington Institute: inkrimpen F-35 productie leidt tot hogere prijs

In DefPro News van 10 februari 2009 voert het Lexington Institute (bekend van hun lobby voor Pratt&Whitney en Lockheed Martin) in het artikel “Rumored Weapons Cuts Would Hit Local Economies Hard “ een pleidooi voor het op peil houden van de wapenproductie, waaronder de F-35 JSF. Inkrimping zal leiden tot een hogere prijs per toestel en dus uiteindelijk nadelig uitpakken zo waarschuwen ze:
“….that would be a false economy, because the tightly-wound F-35 business plan requires timely execution and efficient production rates to hold down the cost of each plane. Tinkering with the plan now would greatly increase long-term program costs for three U.S. services and at least nine overseas allies, potentially impairing the whole effort. The loss of manufacturing jobs in Texas, Connecticut and elsewhere could number in the tens of thousands…….”.

Eerste instructeurs geselecteerd; tweezitter F-35’ss overbodig

In een artikel in de Stars and Stripes van 12 februari 2009 met de titel “Pilot can’t wait to get his hands on Air Force’s new F-35A fighter, teach others how to fly it” schrijft Mark Abramson over major Bill Betts van de US Air Force die geselecteerd is om een van de eerste vlieginstructeurs te zijn voor de F-35A Joint Strike Fighter. Hij schrijft: “Bill Betts is net zo opgewonden als een tiener die voor het eerst met zijn auto een sprint trekt”. Betts is een van de tien eerste US Air Force piloten die de F-35A zal gaan bemannen. Betts zegt er al naar uit te zien en dat zijn enige kennismaking tot nu toe met de F-35 was via Google en het bekijken van plaatsjes van het toestel. Hij zegt dat, wat hij daar uit opmaakt is, dat de F-35 aanzienlijk geavanceerder is dan de F-16: “Het is een generatie verder”. Betts logde 1.800 uren op F-16 gevechtstoestellen.
John Kent, voorlichter van Lockheed Martin komt aan het woord over het feit dat er geen plannen zijn een tweezitter van de F-35 JSF te bouwen. Volgens hem is dat niet nodig: “The (test) pilots who fly the F-35 say it flies exactly like the simulator. It is almost like if you blindfolded yourself, you wouldn’t know which one you are in. You are using the same flight-control software that is in the airplane”.

Vragen over de F-35 prijs

Op zijn weblog gaat publicist Eric Palmer, voorheen werkzaam in de US Air Force, in op “F-35 price questions
Vier kernpunten uit de prijsdiscussie zijn er die hij aanroert: (1) teruggeschroefde aantallen, (2) het grote aantallen later te upgraden aanloopproductie toestellen, (3) onzekere informatie, (4) overlap in testen en productie en ontbreken echte prototypes.
Allereerst het feit dat de planning voor de F-35A in 2007 is teruggeschroefd naar 48 toestellen: “The other problem with the USAF is that if they can only pay for 48 F-35s a year, production will go out to 2035-37 in order to field 1763 aircraft. Since no one can predict what Congress will authorize even 5 or 10 years ahead, there isn’t any realistic proof what will be paid for in the coming years. The plan to 2035-37 is nothing more than hope and the people that made it will be long into their retirement or dead by then. With that kind of timeline, predicting that the average cost of each F-35 for the USAF will be $83 million dollars has no reasonable expectation of becoming reality. It is common knowledge that the USMC and USN variants cost more than the USAF variant.” Hij komt hier terug op een eerder artikel in april 2008 (Where is the 1763rd for the USAF?”) waarin hij aantoont dat bij de huidige planning aanzienlijk minder F-35A’s zullen worden afgenomen.
Vervolgens gaat hij in op de grote aantallen “low rate initial production” toestellen, suboptimale toestellen uit de beginfase van de productie. Dit aantal gaat in de honderden lopen, met grote risico’s en operationele gevolgen. Eric Palmer schrijft:
So what about all the “mistake jets”? Mistake jets are the low rate initial production (LRIP) aircraft. As it is now, System Design and Development (SDD), the current phase of the program where people are still trying to figure out how to cobble everything together, won’t end until the year 2014. This means that with a whole variety of discovery possible in flight testing, LRIP F-35s numbering in the hundreds will have to be repaired and fixed. With the F-35 having a large amount of complexity and the most software in any combat aircraft, the fix-it work could grow to alarming proportions.
Daarnaast legt hij de vinger bij de onzekere informatie, met name over de prijs, en het feit dat er feitelijk nooit echte prototypes zijn gebouwd en getest, terwijl de productie al loopt.

JSFNIEUWS090216-JG/jg

2 reacties op dit bericht...

Feb 15 2009

F16 vervanging: waar zijn transparantie en argumenten?

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Een commentaar naar aanleiding van de fabrieksbezoeken

Bergum (Rad 100/10NM van LWD) — Als door een slang gebeten reageert Defensie tegenover de Telegraaf binnen één dag na het werkbezoek van de leden van de vaste kamercommissie van Defensie met de opmerking dat het aanbod van Saab te rooskleurig is.

Misschien heeft Defensie wel gelijk, maar elke argumentatie ontbreekt. Als Defensie haar huiswerk goed heeft gedaan beschikt zij naast operationele eisen, levensduurverwachting, exploitatie kosten, opleidingen etc. toch ook over een financieel plaatje van alle kandidaten; zij het dat daarover v.w.b de JSF nauwelijks iets zinniger te zeggen valt dan dat de oorspronkelijke stuksprijs om diverse redenen (hier buiten beschouwing gelaten) steeds verder oploopt. Waarom dit niet gewoon meegegeven aan de parlementaire delegatie met de opmerking: verifieer het zelf maar en als jullie de prijs omlaag kunnen krijgen is dat mooi meegenomen.

Van de andere kant mag je ook van de vaste kamercommissie van Defensie verwachten dat zij hun huiswerk goed hebben gedaan en met een checklist op pad zijn gegaan, anders is het echt een snoepreisje. Hopelijk hebben ze een dergelijke checklist en gebruiken ze bij het komende bezoek aan Lockheed Martin dezelfde checklist. Dan kan ook de gewone burger als belastingbetaler, nodig als draagvlak, zich in ieder geval een beetje een financieel oordeel vormen.

In hoeverre de kandidaten aan de gestelde eisen voldoen laten we dan (nog maar) maar even buiten beschouwing, hoewel dat eigenlijk niet kan. Want net als met het kopen van witgoed zoals bijvoorbeeld een wasmachine stel je eisen qua capaciteiten, levensduur, onderhoud en heb je een budget. Al die zaken staan in verhouding tot elkaar. Koop je een Indesit, Whirlpool of een Miele? Met auto’s hetzelfde verhaal; in beide voorbeelden een tweedehandsje buiten beschouwing gelaten, omdat zulks voor Nederland niet geldt voor jachtvliegtuigen. Wij willen terecht behoren tot het A-team.

Terzake de vervanging F16 blijkt elke transparantie helaas te ontbreken en probeert men elkaar in het duister te houden, dan wel worden politieke spelletjes gespeeld.

Bron:
Artikel Parlementaire Redactie; Telegraaf; pag T9; 14-feb-09

JSFNIEUWS090214-WH/nb

3 reacties op dit bericht...

Feb 13 2009

Nederlandse radar “ziet” stealth doelen

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Ontwikkeling JSF

Den Haag – Thales Nederland heeft een contract ontvangen voor de levering van twee nieuwe radarsystemen voor de nieuwe vliegdekschepen van de Royal Navy waarop de JSF gestationeerd zal worden. Kenmerkend voor de radar is dat stealth doelen probleemloos worden ontdekt.

Thales Nederland in Hengelo (het voormalige, innovatieve Holland Signaal) is een werkgever met 2000 personeelsleden die werken aan de meest geavanceerde radarapparatuur ter wereld. Volgens deskundigen loop Thales jaren voor op de concurrentie als het gaat om radartechnologie.
Gisteren maakten ze bekend dat een contract was getekend met BAE Systems Integrated System Technologies Limited voor levering van twee S1850M Long Range Volume Search Radars voor installatie op de twee nieuwe vliegdekschepen van de Royal Navy waar tezijnertijd de JSF op wordt gestationeerd. De voormalige opperbevelhebber van onze strijdkrachten Dick Berlijn werkt sinds eind januari 2009 voor Thales als adviseur vanwege zijn uitmuntende operationele kennis en internationale netwerk van contacten.

Thales radar ontdekt ook stealth doelen

Het eerste radarsysteem moet geleverd worden in 2011 en de tweede in 2013. De S1850M radar is gebaseerd op de Thales SMART-L radar. Het systeem is, zo meldt het persbericht van Thales, in staat tot het driedimensionale automatische op lange afstands ontdekken, identificeren en volgen van luchtdoelen. De prestaties zijn beproefd in tal van testen. Het systeem is in staat om stealth doelen op te sporen in omgeving met veel “ruis”.
Over de radarsignatuur van de JSF is een bekend gezegde: “The F-35 comes out as a steel golf ball.” (zie bv. Strategypage; 12-feb-2009)
In dit licht is het interessant wat geschreven werd in het Informatie Magazine van de Koninklijke Marine “Van Boord” van april 2006 (bladzijde 22 en 23). Citaat: “Om aan te geven hoe secuur de radar wel niet is, vertelde de heer Boomstra dat Thales tijdens testruns met de SMART-L vanuit Hengelo “zelfs een ijzeren balletje ter grootte van een tennisbal op de Veluwe kon detecteren”

De Commodore 64 en de JSF

In opiniestukken lijkt de Commodore 64 een populaire metafoor te zijn in relatie tot het JSF project. Deze week schreef Elsevier’s Eric Vrijsen in een commentaar: “Om te laten zien dat ze [de PvdA Kamerleden, red.] consequent zijn, blijven ze tot 2027 gebruik maken van een Commodore 64 uit 1985 met het WordPerfect 5.1 programma. Eens kijken hoe lang ze dat volhouden.”
In het Reformatorisch Dagblad van dinsdag 23 december 2008 werd in een ingezonden opiniestuk van JSF expert Boeder de Commodore 64 eveneens aangehaald. Hij schreef: “Een argument wat zou pleiten voor de JSF is stealth (lage radar zichtbaarheid) als einde van alle tegenspraak. Het enkel noemen van stealth is minder dan een halve waarheid. De scenario analyse van de JSF in de Nederlandse kandidatenvergelijking leunt hier te zwaar op. Vergeten wordt dat met externe wapenlast, dus bij vele missies, de JSF totaal niet stealth is. De vraag “wat als stealth in 2015-2020 als concept achterhaald is?” wordt niet gesteld. De JSF moet mee tot 2050. Stealth is een ruim dertig jaar oud idee uit de tijd dat een mobiele telefoon nog 20 kg woog, de Commodore 64 de eerste PC was en de eerste digitale camera topgeheim. Nu is dat alles gecombineerd in één zakcomputertje. Voorstanders van “stealth” lijken te veronderstellen dat de antistealth techniek in Rusland en China 30 jaar stilstond.
Het persbericht van Thales inzake nu reeds beschikbare, radartechnologie lijkt de juistheid van deze laatste opinie te bevestigen.
Voor Lockheed Martin moet het geen prettig vooruitzicht te zijn dat “stealth” als uniek verkoopargument van de JSF aan betekenis lijkt te verliezen.

Bron:
Thales Nederland; 12-feb-2009; persbericht
Magazine KM „Van Boord“; april 2006; blz. 22-23 „Smart-L ziet alles
Elsevier; 10-feb-2009; Eric Vrijsen “JSF rapport komt PvdA goed uit
RD; 23-dec-2008; Johan Boeder “Voorkeur JSF leunt op onzekerheden

JSFNIEUWS090213-JG/jg

2 reacties op dit bericht...

« Vorige - Volgende »