Archief van de maart, 2010

Mrt 27 2010

Defensie Verkenningen 2010: reductie van 85 naar 50 JSF’s

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF

Den Haag –Aanstaande maandag presenteert de interdepartementale werkgroep (Defensie) verkenningen een rapport over de toekomst van onze Defensie. Het rechts georienteerde Reformatorische Dagblad meldt hierover vandaag dat de belangrijkste uitkomst is dat in onze Koninklijke Luchtmacht een reductie zal plaats vinden tot 2 gevechtssquadrons met in totaal ruimte voor hooguit 50 F-35A Joint Strike Fighters in plaats van de geplande 85.

De Interdepartementale Werkgroep Verkenningen werd ingesteld in maart 2008 om te onderzoeken hoe de krijgsmacht er uit moet zien rond het jaar 2020. In de werkgroep zijn diverse ministeries vertegenwoordigd, Defensie, Buitenlandse Zaken, Binnenlandse Zaken, Financiën, Justitie. De werkgroep bestaat uit zeven externe deskundigen onder leiding van ex-minister Zalm (VVD). De Werkgroep heeft twee jaar gewerkt aan het opstellen van het rapport, dat maandag publiek zal worden na het officieel aanbieden aan de minister van Defensie Van Middelkoop en minister van Buitenlandse Zaken Verhagen.
In het rapport wordt concreet aangegeven dat het aantal gevechtstoestellen binnen onze Koninklijke Luchtmacht teruggebracht wordt van de geplande 85 naar slechts 50. Een deel hiervan zal in de USA worden gestationeerd voor trainingsdoeleinden. Er zullen twee operationele squadrons resteren van 18 toestellen.

Boeder bij hoorzitting Tweede Kamer 2009: reductie tot 3 squadrons dreigt

Vorig jaar april tijdens een hoorzitting van de Tweede Kamer kwam JSF publicist Johan Boeder met een rapport met berekeningen (Zie NRC 3 april 2009) die er op duiden dat bij een gelijkblijvend Nederlands defensiebudget er voor de Koninklijke Luchtmacht er slechts een budgetruimte is voor exploitatie van tussen 51 en maximaal 57 F-35A Joint Strike Fighters. Hij gaf toen aan: “Dit zal onvermijdelijk leiden tot verdere afstoting van squadrons, zodat er 3 squadrons over blijven.” In een schriftelijke reactie gaf het Ministerie van Defensie toen aan de berekeningen “onzin” te vinden en werden zijn conclusies met klem bestreden. Een jaar eerder liet Boeder tijdens een lezing “JSF Droom of Drama?” op een regio avond voor vereniging Onze Luchtmacht al weten bezorgd te zijn over een serieuze reductie van het aantal squadrons.
Ook op deze website hebben we meer dan eens gewaarschuwd voor een dreigende reductie naar 3 squadrons en ontvingen hiervoor telkens uit defensiekringen zeer negatieve reacties. Maar de nu voorliggende Verkenningen tonen aan dat de geuite vrees niet ongegrond was.

KRO Reporter kwam in 2009 al met documenten

Onder de titel “De onbetaalbare Joint Strike Fighter” liet KRO Reporter op zondag 6 september een documentaire zien over de “duurste wapenaankoop uit de Nederlandse geschiedenis.” Ze toonden hierin vertrouwelijke documenten uit 2005 waaruit bleek dat de prijs van de JSF het Nederlandse defensiebudget ver te boven gaat. KRO-Reporter reconstrueert hoe Defensie al in 2005 tot de conclusie kwam dat de JSF onbetaalbaar is, en besloot om dat voorlopig maar even stil te houden. Volgens de KRO Reporter uitzending wist de top van het ministerie van Defensie in september 2005 al dat er te weinig geld was voor de geplande aanschaf van 85 JSF-toestellen. Besloten werd op een besloten bijeenkomst het probleem binnenskamers te houden. De KRO liet geheime defensie documenten zien waarin letterlijk te lezen staat: “Het getal van 85 wordt gehanteerd voor externe communicatie en als planningsgetal voor de onderhandelingen” In werkelijkheid werd berekend dat er maar geld was voor 52 toestellen. Staatssecretaris Jack de Vries ontkende eind 2009 in alle toonaarden dat hiervan sprake is. Maar deze nieuwe Defensie Verkenningen tonen aan dat wel degelijk juist is. Er zal sprake zijn van een reductie van 85 naar 50 toestellen. En dit is dus al sinds 2005 doorgerekend en bekend.

Bronnen:
Reformatorisch Dagblad; 27-mrt-2010; “Aanschaf tientallen JSF’s op de tocht

Uitzending KRO Reporter 2009 over de documenten uit 2005 inzake de reductie.

JSFNieuws; 4-apr-2009 “Exploitatiekosten JSF sinds 2005 meer dan verdubbeld

JSFNIEUWS100327-JG/jg

4 reacties op dit bericht...

Mrt 21 2010

More hightech know-how for Turkish F-35 supplier

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Global F35 News

EL SEGUNDO, Calif. – March, 2010 – Northrop Grumman Corporation (NYSE: NOC) is adding momentum to Turkish Aerospace Industries, Inc.’s (TAI) readiness to build complete center fuselages for the F-35 Lightning II aircraft by teaching its engineers how to build the complex composite structures used in the jet.

From Jan. 18 to Feb. 12, the company conducted rigorous classroom and hands-on training at its Advanced Composites Center in El Segundo for more than a dozen engineers and manufacturing specialists from TAI. The training was the third in a planned series of classes designed to teach TAI employees, ultimately, how to build a complete F-35 center fuselage.

“To date, TAI has made great progress in learning the tools and techniques of composites manufacturing,” said Mark Tucker, vice president and F-35 program manager for Northrop Grumman’s Aerospace Systems sector. “The recent training helped solidify their understanding of how to successfully produce and handle the actual composite inlet ducts used in the F-35.”

TAI is a second source supplier of F-35 center fuselages to Northrop Grumman, a principal member of the Lockheed Martin-led F-35 industry team. The Turkish company is slated to produce 400 center fuselages for the program beginning in the low rate initial production phases.

Guided by Northrop Grumman F-35 subject matter experts, the training engaged the TAI employees actively in the production of forward and aft inlet ducts for the jet. It included learning how to use the complex fiber placement mandrels that define the shape of the ducts; operating the machines that perform the actual fiber placement process; preparing the ducts for curing; performing post cure processing; and machining and conducting a final inspection of the completed parts.

According to Tucker, one of the parts that the TAI team helped produce – a forward inlet duct – will be integrated into one of the first major structural assemblies to be produced at TAI’s new F-35 assembly facilities in Ankara, Turkey later this year.

For Türker Dölek, a senior member of the TAI group, the benefits of the training extended far beyond simply refining and maturing their F-35 composite manufacturing skills.

“What we are also learning from Northrop Grumman is how to handle and manage manufacturing problems,” explains Dolek. “We’re very impressed that the company is encouraging all of its suppliers to bring their best effort to the program. All of the Northrop Grumman employees on the program are doing their best. We’re very honored to be part of this project.”

The TAI training is part of Northrop Grumman’s on-going commitment to help expand international participation in the F-35 program, build a reliable global supply chain, and help Lockheed Martin transition the program successfully from its current system development and demonstration phase into the LRIP and full-rate production phases.

Northrop Grumman is responsible for designing and producing the center fuselage for all three variants of the F-35. The company also designed and produces the aircraft’s radar and other key avionics including electro-optical and communications subsystems; develops mission systems and mission-planning software; leads the team’s development of pilot and maintenance training system courseware; and manages the team’s use, support and maintenance of low-observable technologies.

Northrop Grumman Corporation is a leading global security company whose 120,000 employees provide innovative systems, products, and solutions in aerospace, electronics, information systems, shipbuilding and technical services to government and commercial customers worldwide.

Source: Press Release Northrop Grumman

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Mrt 15 2010

Saoedi Arabië kiest semi-stealth F-15 Silent Eagle

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Concurrentie

Arlington, VA - Boeing Company onthulde op 17 maart 2009 een “stealthy” variant van de bekende F-15, de F-15SE Silent Eagle.Deze potentiële concurrent van de Joint Strike Fighter trok eerder in bepaalde Aziatische markten en Israël aandacht. Nu toont ook Saoedi-Arabië serieus interesse.

Lang was in de periode 2004-2008 de gedachte dat op lange termijn Saoedi-Arabië een potentiële JSF klant zijn. In de JSF marketing briefings had dit land een vaste plaats. Dit potentieel was al teruggebracht door de keuze van Saoedi-Arabië voor de Eurofighter in 2007. Het land heeft al een grote vloot van Boeing F-15 Eagle toestellen (57 F-15C’s, 25 F-15D’s en 71 F-15S’n). In 2009 gaf Saoedi-Arabië al opdracht voor opwaardering van de F-15S vloot tot de laatste standaards en bracht DoDBuzz in september het bericht over onderhandelingen over de koop van 72 hypermoderne F-15SG/SE (Silent) Eagles.

Delegaties op hoog niveau bezoeken Saoedi Arabië

Dit weekend maakt de Saudische regering bij monde van defensie minister ZKH Prins Sultan Bin Abdul Aziz bekend dat het op zijn minst twee squadrons F-15S toestellen zal aanschaffen ter waarde van circa US$ 5 miljard. Volgens een bron in de industrie: “The assessment is that the Royal Saudi Air Force requires a platform that it is comfortable with, yet much more advanced than those it now operates.”
De afgelopen maand waren een aantal delegaties uit de USA op bezoek in Saoedi Arabië om over een nieuwe straaljager aankoop te onderhandelen. Allereerst een delegatie van de F-15 fabrikant Boeing, die op 8 maart 2010 een ontmoeting hadden met de Sultan en zijn zoon, onder-minister van defensie Prins Khaled, die de leiding heeft over materieel aankopen. De Boeing delegatie werd geleid op het hoogste niveau door President James McNerney en senior Vice President Shepherd Hill en Ahmed Jaazar, de manager van Boeing in Saoedi Arabië. De goede contacten van Boeing vanwege de reeds bestaande vloot Eagles vereenvoudigt de contacten.
Op 10 maart 2010 arriveerde minister van defensie Robert Gates in Saoedi Arabië voor wat werd aangeduid als “gesprekken over militaire samenwerking”. Hij ontmoette zowel de Sultan, als ook Koning Abdullah om te spreken over regionale kwesties en wapenaankopen.
De Saoedische regering heeft garanties gevraagd dat bij een F-15 order er versneld geleverd kan worden. Daarnaast willen ze support, training en aanvullende wapens kopen, waaronder geleide wapens voor luchtverdediging.

De F-15 Silent Eagle

Boeing heeft de F-15 Silent Eagle ontworpen om tegemoet te komen aan de behoefte van internationale klanten voor toepassing van kosten effectieve stealth eigenschappen in combinatie met een beproefd vliegtuigconcept dat voldoende wapenlast mee kan nemen en een ruim vliegbereik heeft. Boeing lijkt zich met het toestel te richten op landen die in het verleden ooit belangstelling toonden voor de JSF, maar die vanwege de mogelijk tot 2015-2016 verlengde ontwikkeltijd niet langer kunnen wachten met het vervangen van verouderde toestellen. Vooral voor landen die al gewend zijn aan de F-15 Eagle is het een interessante optie, vanwege standaardisatie, opleidingen en logistiek.
Verbeteringen betreffen toepassing van stealth eigenschappen middels radar absorberende coatings, zogeheten “conformal” brandstof tanks dicht tegen de romp en het toevoegen van interne wapenruimen voor een beperkt assortiment wapens (JDAM’s, SDB’s, AIM-9X en AIM-120). De iets onder een hoek geplaatste staartvlakken verbeteren de aerodynamische efficiency en reduceren het gewicht. Tevens is een uitgebreid pakket van de nieuwste avionics voorzien (Electronic Warfare middelen, AESA radar, enzovoorts). Bedoeling is dan een eerste prototype in 2010 de eerste vluchten maakt, inclusief test launches van lucht-lucht wapens.

Bedreiging op JSF markt

Het marktpotentieel van de F-35 Joint Strike Fighter wordt door de steeds hogere prijs en de inmiddels vijf jaar vertraging steeds verder aangetast. Van de ooit in 2001 beloofde 4.500 tot 5.000 toestellen, wordt meer en meer afgeroomd door bezuinigingen in de partnerlanden en door alternatieve keuzes. Totaal gaat het om 200 -300 F-35’s voor landen die potentieel in de markt zijn voor de F-15 Silent Eagle als alternatief voor de F-35 Joint Strike Fighter:

Singapore; behoefte 50 JSF’s
Vliegt al met hypermoderne F-15SG, zie artikel “Singapore: Voorlopig geen JSF, maar F-15SG

Israël: behoefte aan 25-75 JSF’s
Langdurig en tevreden gebruiker van de F-15I met toevoeging van tal van Israëlische hardware; heeft op dit moment een patstelling met de USA over de tegenvallende prijs van de JSF van meer dan US$ 130 miljoen; over het inbouwen van eigen apparatuur; de zeggenschap over het eigen onderhoud en de software; en de vertraagde levering. Zie artikel 13 maart 2010 “Israëlisch uitstel JSF contract”. In de F-15 kan Israël wel naar believen zelf systemen inbouwen, wat voor hen een belangrijke eis is.

Japan: behoefte aan 75-100 JSF’s
Wil liefst F-22 Raptors, twijfelt al enige tijd of JSF goede optie is voor Japan.Met de F-15SE Silent Eagle richt Boeing zich dan ook primair op de lopende Japanse F-X competitie. Gebruikt al F-15 straaljagers (203 F-15J’s en 20 F-15DJ’s). Licentiebouw vond plaats in Japan bij de Mitsubishi fabriek. Dat maakt de F-15 Silent Eagle in Japan extra kansrijk ten koste van de JSF.
Afgelopen week trok de in de USA gemelde kostenverdubbeling van de JSF dan ook onmiddellijk aandacht in de Japanse pers (11 maart 2010; AP; “High F-35 cost may force Japan to review next main fighter choice”) :
The higher-than-expected cost could prompt Japan to think twice about selecting the aircraft as the nation’s next-generation mainstay fighter, observers said. Tokyo sees the F-35 as the primary candidate to replace F-4 fighters currently deployed in Japan’s Air Self-Defense Force. It aims to decide on its mainstay fighter by this fall. “

Zuidkorea: behoefte 40-80 JSF’s
Heeft in april 2002 nog 40 Boeing F-15K’s en in 2009 nogmaals 21 Boeing F-15K gekocht.
In najaar 2009 opnieuw aangegeven te twijfelen over JSF. Ooit werd de behoefte geschat op 80 stuks, deze was al teruggelopen door de recente verwervingen van F-15’s.
Zie ook: “Nieuwe Zuidkoreaanse F-15K order betekent uitstel JSF order

Bronnen:
The (Philadelphia) Bulletin; 12-mar-2010; “Saudi’s mull another F-15 purchase
JOBO; Marktanalyse voor JSF; Oktober 2009; paragrafen betreffende landen.

JSFNIEUWS100315-GK/jg

Een reactie op dit bericht...

Mrt 15 2010

Deense Radio: “Luchtmacht geeft voorkeur Joint Strike Fighter op”

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Andere JSF landen

Kopenhagen - De kans dat de Deense strijdkrachten de keuze maken voor de Joint Strike Fighter is aanzienlijk verkleind. De Deense Radio heeft in een uitzending bekend gemaakt dat uit de kandidatenevaluatie de Boeing F/A-18 Super Hornet de “veiligste keuze” is en dat dit de aanbeveling zal worden aan de regering. Met het bezoek – aanstaande woensdag - van de Deense defensiecommissie aan Den Haag een interessant gespreksonderwerp in hun contacten met onze Tweede Kamerleden.

Volgens de Deense Radio heeft de Deense Luchtmacht de voorkeur voor de Joint Strike Fighter opgegeven ten faveure van een andere kandidaat, de Boeing F/A-18 Super Hornet. Vorig jaar zijn aan de selectiecriteria verzwarende factoren toegevoegd voor “niet operationeel” en “in ontwikkeling”; om risico’s in hoge mate uit te sluiten. Omdat de Super Hornet al operationeel vliegt scoorde dit toestel daarvoor extra punten in de kandidatenevaluatie, in tegenstelling tot de Joint Strike Fighter en de Gripen NG die beide nog in ontwikkeling zijn. Maar opvallend is wel dat de uitkomst van de militair-operationele evaluatie in Denemarken niet is dat de Joint Strike Fighter “het beste toestel voor de beste prijs” is, zoals in Nederland. Voor de Deense luchtmacht biedt de Super Hornet wel het voordeel dat het toch een Amerikaans toestel is, waardoor de relatie met de USA niet in gevaar komt, wat bij een Europese keuze wel het geval zou zijn.

Oorzaken: onzekerheid over ontwikkeling en verdubbelde prijs

Als belangrijke oorzaak voor het mogelijk afvallen van de Joint Strike Fighter wordt met name genoemd de vertragingen in de ontwikkeling van de Joint Strike Fighter, waardoor de productie moet starten nog voordat de ontwikkeling is voltooid. Daarnaast zijn de totale stukskosten voor de JSF de afgelopen jaren gegroeid van DKR 275 miljoen (US$ 51 miljoen) tot nu naar schatting ruim DKR 500 miljoen (US$ 95 miljoen), volgens de Deense radio.
Een en ander betekent niet dat een keuze vast staat en dat de kansen voor de Joint Strike Fighter verkeken zijn, in een politiek debat komen er andere overwegingen kijken dan zuiver alleen militair professionele overwegingen. Denemarken heeft al circa US$ 150 miljoen geïnvesteerd in de JSF en de druk van bondgenoten USA, Noorwegen en Nederland om een zelfde keuze te doen als deze landen zal groot zijn. Daarnaast spelen aspecten als werkgelegenheid, compensatie orders een rol.

Deense Luchtmacht : geen commentaar

Het Deense Ministerie van Defensie heeft aangegeven geen commentaar te willen geven op de berichten op de Deense Radio. Vorige week maakte Defensie nog bekend te verwachten pas in de nazomer of herfst van 2010 met een keuze naar buiten te komen. De Deense Radio zegt zeker te weten dat het zogeheten Kampflykontor (het projectbureau dat de Vervanging F-16 voorbereidt) dit als eindconclusie heeft getrokken en dat de definitieve aanbeveling richting de politiek alleen nog wacht op verder cijfermatige onderbouwing en interne toetsing en accountantsonderzoek en rapportage van de Deense Rekenkamer.
De Deense rapportage inzake de opvolging van de F-16 bestaat uit de volgende deelrapporten:
- Beschrijving van de drie kandidaten, F-35 JSF, F/A-18 Super Hornet en JAS39E/F Gripen NG
- Veiligheidssituatie Denemarken
- Strategische relaties van belang voor Denemarken
- Militair Professionele aanbeveling opvolging F-16
- Economische condities
- Industriële samenwerking
- Mogelijkheden voor voortgezet gebruik van de F-16
- Externe kwaliteitsborging (momenteel nog lopend)
- Beoordeling door Nationele Rekenkamer Denemarken (idem)

Het deelrapport over de militair operationele aanbeveling is opgesteld door het projectbureau vervanging F-16 en gaat in op de volgende deelgebieden:
- Mission effectiveness
- Survivability
- Verwervingskosten/investeringen
- Operationele kosten van gebruik
- Stadium van ontwikkeling en zekerheid omtrent toekomstige support en doorontwikkeling, etc.
- Management samenvatting

Deense politieke reacties

Defensie woordvoerder Karsten Nonbo (Venstre Parti, liberale partij) zei tegenover de Deense Radio dat andere overwegingen dan zuiver militaire gelden, wanneer de definitieve keuze moet worden genomen. Karsten Nonbo hierover: “Wat de militaire voorkeur is, weegt zeker in belangrijke mate mee, want in de eerste plaats zij zij de professionele gebruikers van het vliegtuig die het toestel militair moeten kunnen inzetten. Maar vele andere parameters dienen eveneens mee gewogen te worden”. Vorige week gaf Karsten Nonbo op de radio aan dat wat hem betreft het selectieproces mocht doorgaan, dan wordt de realiteit vanzelf duidelijk, zei hij, “dan komt vanzelf naar voren wat de echte prijs is”.
De sociaal democraat John Paulsen dyrby gaf vorige week naar aanleiding van het nieuws uit Amerika over de vertragingen en verdubbelde prijs van de JSF al aan op de radio: “Ongetwijfeld betekent dit dat de kansen van de JSF hierdoor worden verkleind”. Volgens hem is er nog rek in de levensduur van de Deense F-16’s en is het belangrijk “Laat ons eerst zekerheid hebben of klopt wat de vliegtuigbouwers beweren. Laat ons eerst zekerheid hebben over de prijs”.

Insider: sinds oktober 2009 intern al bekend

Een Deense insider rond de kandidaten evaluatie met wie we vandaag contact hadden, is het bericht op de Deense Radio nauwelijks echt nieuws. Al langer zijn er - onbevestigde – berichten (zie bijvoorbeeld Deense opvolging F-16 uitgesteld; 23 oktober 2009)
dat de Boeing Super Hornet een goede score had, niet alleen bij bepaalde missies, maar tevens qua interoperabiliteit, de vaste prijs en de geringe risico’s vanwege het bewezen concept. Het zou met name de veiligste keuze zijn voor Denemarken. De andere kandidaten hadden wisselende prestaties bij bepaalde missies, geen enkele scoorde op alle missies het slechtste; geen enkele op alle missies het beste. De Saab Gripen bood eveneens prijsgarantie en een groot pakket economische compensatie, ook civiel. Voor de F-35 (JSF) was er onzekerheid over de prijs en de werkgaranties zijn beperkt. Maar de luchtmacht zoekt hoe dan ook naar wegen om alsnog duidelijk te maken dat de JSF het beste toestel is voor Denemarken. Daarom ziet de Deense luchtmacht op dit moment liefst uitstel van de beslissing, totdat het testproces van de JSF duidelijk maakt dat dit toestel toch de juiste keuze is.

Bezoek Den Haag van Deense defensiecommissie

Aanstaande woensdag bezoekt een delegatie van de Deense defensiecommissie Den Haag om met leden van de Tweede Kamer van gedachten te wisselen over het veteranenbeleid, onze ervaring met het afschaffen van de dienstplicht en de motieven voor het uitstellen van de Nederlandse beslissing inzake de opvolging van de F-16.

Dansk Radio; 12-mar-2010; “Zorg over duurdere gevechtsvliegtuigen
Dansk Radio; 15-mar-2010; ”Luchtmacht dumpt JSF gevechtsvliegtuig

JSFNIEUWS100315-MR/jb

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Mrt 13 2010

Hoorzitting USA inzake JSF : betaalbaarheid openlijk betwijfeld (2)

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF, Andere JSF landen

Kesteren - Op 11 maart 2010 werd door het Amerikaanse Senate Armed Forces Committee (SAFC) een publieke hoorzitting gehouden over het ruim 300 miljard dollar kostende in 2001 begonnen Joint Strike Fighter programma. Inmiddels is feitelijk sprake van 4 tot 5 jaar vertraging en de prijs per stuk zal 60% tot mogelijk 90% hoger uitkomen zo bleek uit de getuigenissen. En zowel Minister van Defensie Robert Gates, als materieel inkoopchef Ashton Carter gaven letterlijk aan: de centrale ontwerpparameter “affordable” (betaalbaar) is op dit moment niet langer van toepassing op de F-35 Lightning II.

Begonnen werd met een inleidende briefing achter gesloten deuren over de status van de JSF. Daarna werden publiekelijk gehoord Michael Sullivan van de Amerikaanse Rekenkamer; Christine Fox van de Pentagon kostenbewakingsafdeling; Minister van Defensie Robert Gates; onder-minister voor materieel Ashton Carter en een aantal militairen, onder wie
Director of Operational Test and Evaluation J. Michael Gilmore.

De hoorzitting trok grote aandacht van de pers en plaatst de JSF ten volle in de spotlights van de Amerikaanse publieke en politieke belangstelling.
De bekende senator John McCain vatte de heersende gevoelens goed samen: “The taxpayers are a little tired of this, and I can’t say I blame them.
Senator George LeMieux over de JSF: “We went to the moon faster than we’re developing this plane. With the country “going broke … this is not sustainable. We have to do better.”

Voorzitter Carl Levin: steun JSF niet langer vanzelfsprekend

Voorzitter Defense Committee Senator Carl Levin gaf aan dat de hoorzitting georganiseerd was omdat “because we’ve been waiting for answers about costs — where they have gone up and in what specific areas. We’re concerned about both cost and delays and whether or not we are going to keep costs under control and what’s going to happen to the calendar: How is that going to slip, not just our for our own capabilities but what does that do to the allied participation?”
Senator Carl Levin gaf tevens aan dat de enorme kostengroei significante gevolgen kan hebben op andere Pentagon multi-miljarden materieel projectenten en de begroting als geheel. Stevige steun voor de JSF vond hij niet langer vanzelfsprekend: “People should not conclude that we will be willing to continue… strong support without regard to increased costs coming from poor program management or from lack of focus on affordability”.

Michael Sullivan, hoofdanalist F-35 Amerikaanse Rekenkamer

Michael Sullivan van de U.S. Government Accountability Office gaf aan dat het programma kampt met toenemende kosten en vertraagde voortgang, die reeds lang te voorzien waren.
Zijn aanbeveling is om de jaarlijkse aantallen te reduceren en pas aan te schaffen als het programma “voortgang toont in testen en productie”. En hoewel hij aangaf dat het Pentagon “positieve stappen neemt, die indien effectief doorgevoerd het project kunnen verbeteren en kunnen zorgen voor meer realistische kostenschattingen en planningen”, meende hij toch dat “verdere kostengroei en vertragingen waarschijnlijk zijn“. In de loop van maart komt de US GAO met een nieuw JSF rapport.
Sullivan vertelde het Defense Committee dat de geschatte programma kosten sinds 2007 met US$ 46 miljard zijn toegenomen. US-GAO cijfers tonen dat de gemiddelde all-in aanschafprijs, gecorrigeerd voor inflatie met 62% zijn toegenomen sinds de start eind 2001. En dat alleen al sinds 2007 er een kostensprong is van 18%, van gemiddeld US$ 95 naar US$ 112 miljoen. Cijfers die aanzienlijk verschillen van door Lockheed Martin en JSF Program Office gesuggereerde bedragen.
Hij memoreerde dat sinds 2007 nu al twee maal een herstructurering is bekendgemaakt van de ontwikkelingsfase met in totaal 30 maanden, waaronder de zojuist bekend geworden verlenging van 13 maanden (de derde herstructurering sinds de start in 2001). Ook gaf Sullivan aan op een vraag van Senator Saxby Chambliss, dat deze laatste bekendmaking van 13 maanden verlenging nogal “optimistisch” is en dat de software het kernprobleem wordt, letterlijk “software will be the long pole in the tent“.
Sullivan zag nog tal van risico’s die kunnen leiden tot verdere vertraging: “Test models of the F-35 completed only 10 percent of their scheduled sorties in 2009. As tests continue, problems will be uncovered and there’s going to be more design changes, plus increased costs and schedule delays.“
De US-GAO F-35 analist waarschuwde tegen de overlap van testen en productie en voor de gevolgen voor de vroeg aangeschafte toestellen: “Those aircraft may have to be redesigned and at least partially rebuilt to fix flaws uncovered during flight tests, further increasing costs.
Lees hier het getuigenis van Michael Sullivan, samengevat in rapportvorm: “JSF -Significant challenges remain as DOD restructures program”.

Christine Fox, Pentagon director of cost assessment

Christine Fox (DOD CAPE), verantwoordelijk voor de kostenonderzoek die zijn uitgevoerd door het Pentagon gaf aan dat de geprojecteerde gemiddelde kosten, voor inflatie gecorrigeerd, sinds 2002 bijna verdubbeld zijn van US$ 50.2 miljoen tot US$ 80 tot US$ 95 miljoen. In deze gemiddelde stuksprijs is dan de stijging van de ontwikkelingskosten nog niets eens verrekend.
Dit zal tot gevolg hebben dat een herstructurering op basis van de Wet Nunn-McCurdy noodzakelijk is. Formeel zal deze op 1 april 2010 aan het Congress worden bekendgemaakt.
Christine Fox gaf aan dat momenteel nog onderzoek wordt gedaan naar de stijging van de operationele kosten. In 2008 gaf de Amerikaanse Rekenkamer al aan dat berekeningen tonen dat de kosten per vlieguur dubbel zo hoog zijn ten opzichte van de gewekte verwachtingen in 2001. Een recent NAVAIR (US Navy) kostenonderzoek, dat in januari 2010 uitlekte spreekt zelfs van een verdrievoudiging. Het kostenonderzoek inzake de operationele kosten, waar Fox dus van sprak kan een volgende bom zijn onder het onder vuur liggende F-35 programma.
Senator McCain bevroeg Fox of de toegenomen kosten zouden kunnen resulteren in lagere productie aantallen. Fox haalde de C-17 transportvloot en de F-22 Raptor aan als voorbeelden: “This will result in dramatically higher unit production numbers if precedent holds true.
Belangrijk verschil met de F-22 is overigens dat dit een project was van US$ 70 miljard, dan is 20% overschrijding al veel geld. Maar bij de F-35 gaat het richting de US$ 350 miljard, vijf keer meer, dus hebben kostenoverschrijdingen een vijf keer grotere impact op het totale defensie investeringsbudget. Dit laat de ernst van de situatie – en de kans op aanzienlijk lagere aantallen zoals bij de F-22 - enigszins zien.
Lees hier het complete “Testimony – Christine Fox, director CAPE

Robert Gates: JSF niet langer betaalbaar

Defensie minister Robert Gates gaf een algemeen statement af en op de hoorzitting werden de details uitgewerkt in de getuigenissen van zijn kostenchef Christine Fox en materieelchef Ashton Carter.
Gates gaf aan dat de betaalbaarheid van de JSF diende hersteld te worden, ofwel aan “affordability” als belangrijk ontwerpcriterium wordt niet voldaan door de JSF. En dat was juist de reden voor veel partnerlanden om aan het project mee te willen doen.
Gates heeft maatregelen genomen om het projectmanagement te versterken door (straks) een driesterren generaal te benoemen die hoofd wordt van het JSF Program Office. De geschokte politieke reacties op het plotselinge ontslag van generaal Heinz op die post probeert men momenteel om te buigen in een positief verhaal “vanwege het belang van het project is de functie opgewaardeerd tot het niveau van een driesterren generaal”. Wat hier ontbreekt is een verklaring waarom niet eerst een geschikte driesterren generaal is gezocht en benoemd is en Heinz daarna is vertrokken. En waarom in een cruciale kritische fase van het project het JSF Program Office als zes weken zonder broodnodige leiding zit.

Ashton Carter: komende twee jaar cruciaal

In zijn getuigenis ging materieel chef Ashton Carter in op de dreigende schending van de Wet Nunn-McCurdy vanwege de meer dan 50% kostenstijging. Hij zei hierover dat daarom begin februari al gestart was met de bekendmaking van de herstructurering van het JSF programma met als doel de situatie onder controle te krijgen: “We didn’t wait for the Nunn-McCurdy paperwork to play out. We began to review and restructure the JSF program as though it were already in Nunn-McCurdy breach.” Overigens bleek ook dat in oktober 2009 al vaststond dat sprake zou zijn van een schending van de Nunn-McCurdy limieten.
Carter herhaalde tegenover de senatoren dat pas afgelopen jaar duidelijk werd dat de verwachtingen in het JSF programma niet waar gemaakt konden worden:
Studies conducted over the past year indicate that the JSF program fell short of expectations and must be restored to affordability and a stable schedule”.
Hij voegde daaraan toe dat: “The picture that we’re giving you … is unacceptable. We have to wrestle this back into some sort of realistic box“. Hij meldde dat belangrijke productie en test mijlpalen worden verwacht tussen nu en 2011, en dat “The next two years will be critical ones for the Joint Strike Fighter, with the delivery of test aircraft, … completion and analysis of hundreds of test flights, and commencement of flight training.” (Redactie: dat hoorden we eerder betreffende het jaar 2008, en vervolgens betreffende 2009).

Problemen geschetst; 2 -3 jaar uitstel operationeel vliegen

De problemen met het project ontstonden, aldus Carter, door ontwerpfouten, onderdelen die niet goed waren en daarna vanwege de reeds begonnen bouw van prototypes “zat iedereen op iedereen te wachten”. Aanvullende modificaties hadden een kostenverhogend effect en leidden tot vertragingen. Carter noemde specifiek de hoge ontwikkelingskosten van de STOVL versie, de afnemende gelijkheid tussen de versie (commonality) en de hogere arbeidskosten en overheadkosten als pijnpunten.
Carter vertelde de kritische senatoren dat de US Air Force en US Navy er nu van uitgaan dat de eerste “combat-ready” toestellen in 2016 beschikbaar komen, drie jaar later dan gepland door de US Air Force en twee jaar later dan gepland door de US Navy. Voor de US Marine Corps blijft als doel het jaar 2012 gelden. Wel gaf hij aan dat nog meer ontwerp en prestatie problemen aan de oppervlakte zouden kunnen komen.
Vorige week beweerde viersterren Admiraal Roughead nog dat de US Navy vasthield aan 2014, dit wordt nu op hoger niveau dus als onhaalbaar beschouwd.
Het geeft iets aan van het verschil in blind optimisme van de militaire top versus de harde realiteit van het project.
Senator Claire McCaskill stelde het dreigend tekort aan operationele toestellen voor de US Navy aan de order. Hierop gaf Cater aan date en nieuwe multiyear koop van de Super Hornet/Growler niet wordt uitgesloten, mits dit tot voldoende besparingen leidt. Een Super Hornet koopt zal leiden tot lagere JSF aantallen.

“Wiens fout is dit?”

Op de vraag van Senator Claire McCaskill: “I need to know whose fault it is. … Is anybody in charge of figuring out whose fault this is?” wilde Carter niet ingaan op persoonlijk niveau. Hij suggereerde dat het lag aan het “bureaucratische systeem”. Onthullend was zijn toevoeging: “Our job is to get the best deal, to surface problems, tell the truth. … That has not always been done in the course of this program.”. Kortom: niet alleen de Senaat, maar ook de partnerlanden en de parlementen daar is niet eerder de waarheid vertelt.

JSF voldoet niet langer aan criterium “betaalbaarheid”

Senator LeMieux vroeg Carter of leverancier Lockheed Martin en Pratt & Whitney niet bewust eerst lage kosten hadden opgegeven, om zo de opdracht te krijgen en dan pas later met hoge kosten te komen, kortom of “the Defense Department gets gamed.”? Over de gestegen stuksprijs zei Carter dat dit afgewacht moest worden en dat de “reality gets a vote here”, maar dat de US$ 80 miljoen inderdaad de ondergrens zou zijn (in plaats van de in 2002 beloofde US$ 50 miljoen; beide prijspeil 2002).
Openlijk en letterlijk gaf materieelchef Ashton Carter toe “affordability is no longer a core pillar of the program”. Meermaals zei hij: “Affordability must be restored to the program”. Dit betekent dat het Pentagon nu openlijk toegeeft dat de JSF op een van de belangrijkste ontwerpcriteria heeft gefaald, namelijk “affordability”. Dit was, ook in de partnerlanden, een van de belangrijkste redenen te kiezen voor de JSF.
John Thune stelde een vraag over de operationele kosten – het JSF programma claimt nog steeds dat de operationele kosten per vlieguur goedkoper zijn dan van de huidige generatie vliegtuigen. Volgens Carter is dit nu onderwerp van onderzoek, vooruitlopend op de formele bekendmaking van schending van de kostenlimieten op grond van de Wet Nunn-McCurdy.

Deel 2 in serie van 3
Dit is het tweede artikel uit een serie van drie over de storm aan kritiek waarin de JSF in de USA verzeild is geraakt. Gisteren deel 1 “Voorjaarsstorm trekt in USA over JSF programma”. Deel 3 zal o.a. ingaan op de getuigenis van Director of Operational Test and Evaluation J. Michael Gilmore.

Gerelateerd nieuws:
BUSINESS WEEK (Bloomberg); 11-mar-2010; Tony Capaccio; “Lockheed F-35 at Risk of Missing Goals, GAO Says
Congress Daily; 12-mar-2010; Megan Scully; “Navy acknowledges schedule for F-35 fighter is slipping
AOL News; 12-mar-2010; Dale Eisman; “Is This Fighter Jet Worth $131 Million?
Reuter; 11-mar-2010; Jim Wolf; “Price of Lockheed’s F-35 fighter soars
Aviation Week; 11-mar-2010; Bill Sweetman; “JSF in the dock

Bronnen:
Gearchiveerde life webcasts hoorzitting US Senate Committee Armed Forces 11-mar-2010
US Department of Defense; 11-mar-2010; Christine Fox, director CAPE, “F-35 Testimony before the US Senate Committee on Armed Services”.
US-GAO; 11-mar-2010; Michael Sullivan “JSF: Significant challenges remain as DOD restructures program”.
US Department of Defense; 11-mar-2010; Under Secretary of Defense Ashton Carter (Acquisition, Technology & Logistics) “F-35 Testimony before the US Senate Committee on Armed Services”.

JSFNIEUWS100313-JB/jb

Een reactie op dit bericht...

Mrt 13 2010

Winslow Wheeler: “This Pentagon Needs Watching”

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Andere JSF landen

Williamsburg, VA - Bij hun bezoeken aan de Verenigde Staten ontmoetten diverse Nederlandse parlementsleden Winslow Wheeler. Hij werkt al 31 jaar rond Capitol Hill, het centrum van de Amerikaanse politiek, voor zowel Republikeinse als Democratische senatoren en de Amerikaanse Rekenkamer. Momenteel geeft deze Amerikaan leiding aan het Straus Military Reform Project van het Center for Defense Information in Washington. Hij is gespecialiseerd in nationale veiligheids vraagstukken en inmiddels een bekend criticus van het F-35 project. Hij kwam diverse malen aan het woord in de Nederlandse kranten en voor de Nederlandse TV.

Deze week publiceerde hij een artikel over de laatste storm aan negatief JSF nieuws en gaf daarop zijn visie. Via een van onze contacten kregen we toestemming dit artikel integraal over te nemen op JSFNieuws.nl.

“This Pentagon Needs Watching” door Winslow Wheeler - 11 maart 2010.

This Thursday, March 11, Congress will hold two separate hearings at the Armed Services Committees of the House and Senate. In the morning, the Senate committee will hear the Pentagon’s Under Secretary for Acquisition, Technology, and Logistics, Ashton Carter, and another Pentagon official talk about the hugely problematic F-35 “Joint Strike Fighter.” In the afternoon, Carter and other top officials will testify to the House committee on how they are managing he Pentagon’s thoroughly broken weapons acquisition system. If these hearings go anything like they usually do, the committees will hear stale bathwater from Under Secretary Carter at both hearings. Everything, he will say, is under control; he’s fixing a few minor problems on the F-35 and he is the cutting edge of reform of the Pentagon’s weapons buying system.

What rubbish this will be. There are fundamental and widespread problems in the design and acquisition of the F-35 that remain unaddressed by Carter’s sloppily applied band-aids, and the Pentagon’s acquisition system continues to hurtle down the road of ruin at ever increasing cost. Both of these problems are only a part of the malaise in our decaying armed forces - a deterioration that is especially pronounced in our combat air forces.

Rarely does a government department write its own swan song as clearly, and without apology, as Carter and the Pentagon do today with respect to the Air Force and the air components of the Navy and Marine Corps. It is all made obvious in an obscure and mostly ignored document that accompanied the new defense budget in early February and that was almost certainly approved with verve by Under Secretary Carter. I refer to the “Aircraft Investment Plan, Fiscal Years (FY) 2011-2040.”

This plan envisions the next thirty years for the Air Force and the aircraft for the Navy and Marine Corps. It is the road map to the future for the military arm that has most dazzled Americans since the unconditional victory its advocates assert it won in World War II. From the new high tech drones they see finding and destroying the Taliban’s and al Qaeda’s leadership to the wonder-weapon airplanes imagined to keep all future powers like China and Russia forever cowed because they can never catch up, the aviation plan lays out the future of what many Americas ardently believe is our premier arm of military power. The cutting edge of how we should, nay will, do things in the future.

It is not a road map to a more glorious future; instead, it charts the rot that people like Under Secretary Carter plan to impose on our military forces. Contrary to what politically driven dilatants might allege against the Obama administration, the plan is not to ruin our aviation forces with less money, but with more. Contrary to what the weapons dilatants might fear, it does not oppose “high tech” (rather complexity) in our air power, but advocates some of the most complex, costly, and stupid weapons ideas since the Imperial Japanese Navy’s super-battleships of World War II, long ago sent to the bottom of the Pacific.

Without even the cognition to note it, the aviation plan starts out with the smallest and oldest Air Force and naval aviation inventory we have had since the end of World War II. The cause is not a lack of money, which today is higher in inflation adjusted dollars for the Pentagon than at any point since 1946. Nor are the Air Force or the Navy and Marine Corps being starved within the larger budget; their current spending is significantly above what they averaged all through the Cold War when their aircraft inventories were far larger.

Rather than a total combined fighter and attack aircraft inventory of over 8,000 aircraft in the 1950s and ’60s, today we have just 3,264. The new DOD vision is to shrink the force even more; down to 2,929 in 2020 - a 10 percent reduction. While the inventory goes down, the budget goes up: the combined Air Force/Navy tactical (combat) aviation budget would grow from about $12 billion today to roughly $17 billion in 2020.

Shrinking is also the recommended plan for other whole categories of aircraft. From today to 2015 the combined inventory of support intelligence and command and control aircraft will go down to 527 from the current 580, but the budget to buy them goes up from approximately $5 billion to about $8 billion. The inventories of cargo aircraft and air-refueling tanker aircraft will stay roughly constant, while spending for them out to 2020 goes up, sharply in the case of tanker aircraft. The same is true of long range bomber aircraft.

While the plan skates over the issue of inventory age without a single mention, it is obvious that problem will worsen as well. Remarkable are the numbers of aircraft that the new plan retains out to the year 2040. The “legacy” fighters (the F-15s, F-16’s, F-18s, and A-10s that were originally designed in late 1960’s) will be hanging around until 2040. In other categories, the plan mumbles vaguely about “modernization” but nowhere do we see funded in the plan actual replacements for already antiquated manned command and control, surveillance, and intelligence aircraft, and some cargo and tanker aircraft.

We get this shrinking and aging aviation force for a 32 percent increase in money: the plan would up the $22 billion we spend in 2011 to $29 billion in 2020.

It does, however, get worse. Notable about all of the above is that it all assumes flawless implementation. Not a penny of cost growth beyond that reluctantly, but unavoidably, conceded today is accommodated. The plan proudly proclaims that it envisions the new - higher - cost estimates for the F-35 Joint Strike Fighter, but in fact it does not. Under Secretary Carter has just finished truncating the cost growth and schedule delays that a courageous, internal Joint Estimating Team (JET) predicted last fall for the F-35. Many more billions for that program alone (resulting in reductions of the planned buy) are virtually guaranteed. Moreover, last year the GAO found $295 billion in cost growth throughout DOD acquisition since 2001. To expect that the next ten years in aviation acquisition will not see at least as high a rate of cost growth as the last ten years is to live in a fool’s paradise.

The advocates of phony reform in Congress and the Pentagon would rush to point out how the new acquisition reform act, enacted last year, will do away with most, no all, of that. However, a quick tour through the gigantic loopholes of the act - already exploited by Carter to avert the cost growth and schedule delays found by the JET for the F-35 - informs any but the most clueless that the cost the Air Force and Navy predict today to shrink and age their own air forces is woefully understated.

This aviation plan will also likely start off a new round of bureaucratic infighting between the Air Force and Navy. The plan effects a Navy scheme against the Air Force: with just 30 percent of aviation forces, the Navy ends up with 50 percent of the procurement funding and actually gets more in the early - more likely to occur - part of the plan. We have not heard the last of this; budget-share is the most prized jewel in the Pentagon’s bureaucratic rivalries. The Air Force and its leadership surely intend for this Navy raid on their family jewels to not stand.

The one category in all of this mess to see real increases in numbers is for pilotless drones, or as the authors of the plan like to call them “Unmanned Multirole, Surveillance and Strike Aircraft.” These will grow from 72 vehicles today to 476, a more than 600 percent increase. The money will grow (commensurately, they optimistically predict) from just over $1 billion today to almost $7 billion in 2020 - just under a 700 percent increase.

Even more remarkable than the assumption that future drones will be built without the geometric increase in cost we have witnessed in manned aircraft is the bureaucratic warfare yet to be fought out over drones. All the planned spending increase will be in the Navy budget; Air Force drone spending would actually decline. In reality, the total spending will be far, far higher, and the Air Force will never permit itself to fall so far behind.

Literally beyond belief is the schedule and performance that technology-fantasists in the Navy think they will get for their money. No sprightly, little model airplane, the envisioned X-47B now in development is a 15 ton, 62 foot wingspan, tail-less, and ultra-stealthy (of course) replacement for manned aircraft on the Navy’s carriers. Rushing to catch up with and surpass the Air Force, the Navy envisions testing this beast on a carrier in just two years and deploying it in five. No mere vehicle for cameras, radars, and infrared gizmos to go out and search, the X-47B will not just pretend to find all the targets on a theoretically fogless battlefield but attack them as well with two tons of guided bombs.

Notice how well we are doing just that with first generation Air Force and CIA drones (using very much the same sensor technologies the X-47B will have) in Afghanistan, Yemen and especially Pakistan today. Attempting to decapitate al Qaeda and the Taliban, Predator and Reaper drones have been more successful at killing civilians (and at least one US citizen, the CIA boasts), infuriating the previously uncommitted population in favor of our enemies, and deluding Americans to think we can conduct remote control-warfare on other peoples’ homeland with nothing but their obeisance as a consequence. The renewed attacks against America from al Qaeda and its growing, not exactly decapitated, infrastructure would tell us otherwise.

Secretary Gates’ and Under Secretary Carter’s aviation plan is a prescription for a foolish, unaffordable vision that embraces bureaucratic conflict and real decay in our military forces. Listen closely on Thursday as Carter testifies to Congress. Will he address any of these issues - the decay in our aviation forces and the plan to make it all worse - in either the specific F-35 forum at the Senate Armed Services Committee, or the more general acquisition reform forum in the afternoon at the House Armed Services Committee? If Carter initiates a discussion about any of this, you’ll be able to knock me over with a feather. If any of his questioners bring any of it up, I will also be astonished: at both the House and Senate Armed Services Committees, they rarely, if ever, probe into the darker recesses of our fundamental defense problems.

JSFNIEUWS-100313-GK/jg/jb

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Mrt 13 2010

Jerusalem Post: Israelisch uitstel F-35 contract

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Andere JSF landen

Williamsburg, VA – Eind 2008 werd met enige ophef aangekondigd dat Israël had besloten 100 JSF’s aan te schaffen. De uitwerking van de deal zakt weg in een steeds diepere impasse. En uit Japan kwamen deze week soortgelijke berichten.

De negatieve berichtgeving vanuit de USA over het verloop van het Joint Strike Fighter programma blijft niet onopgemerkt in Israël.
De Jerusalem Post citeert deze week Israëlische luchtmachtofficieren die van mening zijn dat een beslissing nu niet eerder zal vallen dan eind 2010. De Jerusalem Post hierover: “One top IDF officer told The Jerusalem Post on Sunday that the Defense Ministry was unlikely to sign a letter of agreement (LOA) with the Pentagon before the end of 2010. “Everything now appears to be pushed off by at least a year,” the senior officer said.”

Groeiende lijst discussiepunten Israël inzake JSF

Deze discussiepunten komen naast het verschil van mening over de prijs van de toestellen, die met een prijskaartje van US$ 130 miljoen per stuk, duurder uit blijken te pakken dan eerst door Israël verwacht. Israël wil tevens aanzienlijke industriële compensatie orders, net als indertijd bij de aanschaf van de F-16. Dit is een andere onderhandelingsblokkade, in verband met de beloftes gedaan aan andere JSF partnerlanden. En tenslotte is er een aanzienlijk dispuut over de eis van Israël zelf systemen te kunnen toevoegen aan het toestel en over de vraag of het toestel onderhouden kan worden in eigen land. De eigen soevereiniteit is essentieel en de gedachte dat vooraf en achteraf elke vlucht via het voor de JSF verplichte ALIS “logistieke” systeem in de USA aangemeld en uitgelezen moet worden, spreekt de Israeli’s om operationele en politieke redenen niet erg aan.

Voorkeur voor F-15 Silent Eagle neemt toe

Door de vertragingen en moeilijke contractonderhandelingen zou binnen de Israelische strijdkrachten een groeiende voorkeur zijn ontstaan voor de vorig jaar geannonceerde Boeing F-15 Silent Eagle; een nieuwe semi-stealth versie van de in Israël al succesvol operationele F-15 Eagle. Voordelen zijn de operationele gelijkheid met de F-15 Eagle; de mogelijkheid tot zelf aanpassen van het toestel en het aanzienlijk grotere vliegbereik, tot in Iran toe. Jerusalem Post hierover: “Israel had planned to order a first squadron of 25 jets within the coming months and to procure another 50 by the end of the decade. Due to the delays, some IAF officers are calling for a review of the procurement plans and to consider the possible purchase of additional F-15Is made by Boeing Company. Israel already has a squadron of F-15Is that are capable of carrying massive amounts of weaponry and flying long distances, including to Iran. “There is some thought in this direction,” a top IAF source said recently. “Based on the development requirements, the F-35 is supposed to be a more advanced plane primarily since it is stealth, but delays in the production have led to new thinking within the IAF.”

F-15SE Silent Eagle als alternatief voor meer landen

Bij verdere vertraging en kostentoename is de F-15 Silent Eagle –met een prijsniveau van rond de US$ 90 miljoen- een serieuze kandidaat voor Israël, Japan, Singapore en Zuid-Korea die niet kunnen wachten tot 2016, de nieuwe leverdatum voor de JSF. Zo komen ook uit Japan al berichten over heroverweging van de JSF in het lopende keuzeproces voor de vervanging van de F-4EJ Phantom: “The higher-than-expected cost could prompt Japan to think twice about selecting the aircraft as the nation’s next-generation mainstay fighter, observers said. Tokyo sees the F-35 as the primary candidate to replace F-4 fighters currently deployed in Japan’s Air Self-Defense Force. It aims to decide on its mainstay fighter by this fall.
Uitstel en alternatieve keuzes kunnen een aanzienlijke inkrimping betekenen van de internationale markt voor JSF toestellen.

Bron:
Jerusalem Post; 8-mrt-2010; Yaakov Katz; “Israel to postpone F-35 stealth jet deal

AP Persbericht; 11-mrt-2010; “High F-35 cost may force Japan to review next main fighter choice

JSFNieuws-100312-GK/gk

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Mrt 13 2010

Voorjaarsstorm trekt in USA over JSF programma (1)

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Andere JSF landen

Williamsburg, Va - Een storm van –meestal niet al te positief- JSF nieuws overspoelde de redactie burelen van de defensiepers en Amerikaanse kranten. In een aantal gevallen bereikten enkele spannende koppen ook de nationale dagbladen in diverse landen. Kopstukken van Pentagon en Lockheed Martin proberen inmiddels de stormschade zoveel mogelijk te beperken en af te dekken.

De storm stak op na het uitbrengen van de Amerikaanse defensiebegroting voor Fiscaal Jaar 2011 en het ontslag begin februari 2010 van Generaal Heinz als hoofd van het JSF Program Office. De Amerikaanse pers focuste daarna gretig op het JSF programma en bevroeg op een conferentie het hoofd van Air Combat Command, Generaal William Fraser. Dat was eind februari 2010 en Fraser zei dat hij overwoog de aanvangsdatum voor operationeel gebruik (IOC) van de F-35 voor de US Air Force te herzien. Maar al binnen enkele dagen werd Generaal Fraser’s uitlating vervangen door de stellige uitspraak van Materieel chef Ashton Carter in zijn JSF herstructurerings memorandum, dat de Initiële Operationale Capaciteit van de F-35A twee jaar vertraagd wordt van 2013 naar 2015. De storm nam toe in omvang. Inmiddels heeft het Pentagon aanvullend gemeld dat niet 2015, maar april 2016 wordt bedoeld. Dit blijft in andere landen, waaronder met name Israël en Japan niet onopgemerkt, het heeft grote invloed op hun aankoopbeslissingen. Voor hen is het essentieel dat ze in 2014-2015 over de F-35A kunnen beschikken, dit lijkt nu onmogelijk.

Geruststellende woorden tegenover internationale partners

In een poging de internationale gemeenschap van JSF partnerlanden gerust te stellen werd op een bijeenkomst voor materieelchefs van defensie organisaties en industrie uit de JSF partnerlanden, waaronder Nederland, zowel door Pentagon materieelchef Ashton Carter, als door Lockheed Martin topbaas Robert Stevens een briefing gegeven.
Carter meldde dat er eigenlijk sprake was van 30 maanden vertraging in de ontwikkelingsfase, maar dat door een goed doordacht plan van aanpak de vertraging teruggebracht zou worden tot slechts 13 maanden. Daarom is dit aantal ook gecommuniceerd met de pers en de partnerlanden.
Carter zei over dit plan : “the Joint Strike Fighter program now has a realistic plan and not a blindly optimistic one or a fatalistic one.” Er zal volgens hem van een agressief projectmanagement sprake zijn. Men rekent erop dat de vertraging tot 13 maanden beperkt kan blijven en er dus van de achterstand 17 maanden ingelopen kan worden tussen nu en 2015. Dat zou een unicum zijn bij een dergelijk groot project.

Andere Pentagon officials minder optimistisch

In december 2009 gaf de Congressional Research Service aan dat de geschatte JSF ontwikkelingskosten rond de US$47.1 miljard zouden uitkomen. De begroting voor Fiscaal Jaar 2011 voegt hier nog eens US$ 2,8 miljard aan toe. Om de steeds stijgende ontwikkelingskosten te financieren worden er minder productietoestellen gekocht.
Dit bracht Robert Hale, Pentagon kostencontroleur, ertoe om op woensdag 4 maart 2010 op de Precision Strike Association conferentie hier in Arlington, Virginia te zeggen: “If there is additional cost growth, then we will have to reduce the buy. I don’t see us getting additional funding above the $708 billion in the Obama administration’s 2011 defense spending proposal.
Met de sterk toegenomen stuksprijs van de JSF ten opzichte van de oorspronkelijke “affordable” prijs die in 2002 beloofd was, heeft de USA een probleem. Het budget dat beschikbaar is voor tactische gevechtsvliegtuigen neemt niet toe en blijft als een min of meer onafhankelijke variabele op rond US$ 8 – 10 miljard schommelen. Dit bedrag - Budget as Independent Variable - moet gedeeld worden door de stuksprijs. Bij de beloofde US$ 50 miljoen konden daarbij jaar in jaar uit 150-200 F-35 toestellen worden gekocht (naast de andere behoefte). Maar wordt die US$ 50 miljoen hoger, bijvoorbeeld US$ 80 - 90 miljoen (waar nu al sprake van is), dan kunnen er hooguit 90-110 F-35 toestellen worden aangeschaft voor de gezamenlijke krijgsmachtonderdelen. Zo simpel is die som; want meer budget komt er niet. En zo dreigt dezelfde dodelijke neerwaartse prijs-aantal spiraal als bij de F-22 Raptor. Tegelijkertijd nemen in de US Navy de stemmen op om meer Boeing F/A-18E-F Super Hornets te verwerven, gecombineerd met meer onbemande toestellen en de hele F-35C voor de US Navy te schrappen.

Lockheed Martin blijft hopen op een ommekeer

Maar tegenover Aviation Week journalist Amy Butler laat Lockheed Martin weten dat ze denken dat van de 122 afgezegde JSF’s voor de Amerikaanse strijdkrachten er mogelijk een kleine 90 weer toegevoegd kunnen worden, omdat Lockheed Martin op weg is het project onder controle te krijgen. De Lockheed Martin woordvoerder zegt veelbelovend hierover: “That $2.8 billion that they are putting back into the program, that is going to be paid for by jets, we may be able to recover 90 of the jets, or maybe 88 within the existing budget. We expect to produce the aircraft at a lower cost than anticipated, allowing the Pentagon to dedicate excess funds to buying more aircraft annually.

Hoorzitting opgedragen

Om duidelijkheid te krijgen over de juistheid van de storm aan vaak tegenstrijdige en veelal verontrustende berichten, hebben de leden van de Huis van Afgevaardigden en de Senaat met spoed betrokken sleutelfiguren in het aankoopproces van de JSF op geroepen voor een aantal hoorzittingen over de Amerikaanse defensiebegroting voor 2011. Deze hoorzittingen hebben deze week plaats gehad. In een separaat artikel zullen we hier uitgebreid op ingaan.

Bronnen en meer achtergrond

Aviation Week; 2-mar-2010; Amy Butler/David Fulghum “Donley: JSF Cost Breach Expected

Flight Global; 4-mrt-2010; Stephen Trimble “Analyst considers a world without the F-35

DefenseNews; 3-mrt-2010; John Reed; “US Marines may get some Non-STOVL F-35s

Aviation Week; 4-mrt-2010; Amy Butler “Lockheed Martin Eyes 90 Extra JSFs

American Forces Press Service; 4-mrt-2010; Jim Garamone; “Lockheed to Speed Development of Joint Strike Fighter

Mike Burleson; 4-mar-2010; “The Once and Future Strike Fighter

JSFNIEUWS100312-GK/gk

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Mrt 03 2010

Pentagon Memorandum inzake herstructurering JSF programma

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Andere JSF landen

Williamsburg, VA – Pentagon top geeft in memorandum duidelijkheid over de voorlopig voorgestelde herstructureringsmaatregelen van het JSF programma.

De Amerikaanse Under Secretary of Defense Ashton Carter, belast met materieelverwerving, heeft in een memorandum de hoofdlijnen uiteengezet inzake de herstructurering van het Joint Strike Fighter programma.

Zijn herstructureringsplannen heeft hij gebaseerd op basis van reviews en rapporten van de JSF Program Office (JPO), de Director of Cost Assessment and Program Evaluation, de Director of Operational Test and Evaluation (DOT&E). Belangrijk hierbij waren de rapportages van het Joint Estimating Team I en II uit respectievelijk 2008 en 2009 en van een team dat de enorme kostengroei in het F135 motorenprogramma onder de loep heeft genomen (JAT, ofwel F135 Joint Assessment Team).

Verlenging SDD fase: 13 of 30 maanden?

De Joint Estimate Team schattingen gaan uit van 30 maanden vertraging en van een kostengroei van minimaal 50% ten opzichte van de oorspronkelijke planning, wat zal leiden tot een schending van de Wet Nunn-McCurdy.
Under Secretary of Defense Ashton Carter schrijft dat hij van mening is dat door een agressieve aanpak van de problemen de 30 maanden vertraging van de ontwikkelingsperiode beperkt kan blijven tot slechts 13 maanden. Hierdoor zal de IOT&E fase eveneens slechts 13 maanden vertraagd worden. Dit is in Nederland inmiddels (op 16 februari 2010) aan de Tweede Kamer gemeld. Ingewijden in het programma menen dat de door JET oorspronkelijk berekende 30 maanden vertraging (dat wil zeggen een IOT&E fase in 2016-2017) realistischer is en dat de kans dat er 17 maanden wordt ingelopen op de achterstand minimaal is.

Voorstel herstructurering

Op grond van het feit dat het Pentagon geen structurele technische problemen voorziet en evenmin tekortkomingen in het halen van vereiste prestaties, is besloten tot de volgende herstructurering:
- Verlenging ontwikkelingsfase (SDD fase) met 13 maanden
- Uitstel dienoveernkomstig van de IOT&E fase
- Beide moeten nu gelijktijdig doorlopen tot november 2015
- Een extra F-35C (US Navy versie) prototype toevoegen
- Meer software integratie capaciteit toevoegen (belangrijk knelpunt)
- Drie in aanbouw zijnde LRIP toestellen inzetten voor de ontwikkelfase
- Per 1 mei 2010 wordt in een plan aangegeven welke toestellen voor zowel de
IOT&E als voor de ontwikkelfase gebruikt moeten gaan worden
- Toevoegen van meer geld aan het nu hogere ontwikkelingsbudget
- Een negende jaar toevoegen in de “aanloopproductie”, een LRIP-9 serie
- Dit betekent uitstel met een jaar van de Full Rate Productie en de mogelijkheid
een vaste meerjarenprijs af te spreken tot 2016
- Heroverwegen van de begindatum voor operationele capaciteit
(de US Air Force heeft inmiddels aangegeven deze twee jaar uit te stellen)

Het jaar 2010 wordt bepalend jaar

Tenslotte schrijft Ashton Carter dat 2010 een bepalend jaar wordt voor het JSF programma, met aflevering van alle prototypes aan de testeenheden op Naval Air Station Patuxent River en Air Force Base Edwards, honderden nog uit te voeren testvluchten en het begin van JSF vliegactiviteiten voor de opleiding van instructeurs op Air Force Base Eglin, alsmede tal van andere te halen mijlpalen.

De komende maanden moeten uitwijzen in hoeverre dit in werkelijkheid haalbaar is. Velen in de strijdkrachten van de USA en JSF partnerlanden wachten met spanning af: het gaat hier om het al of niet succesvol zijn en tijdig beschikbaar zijn van de ruggengraat van de NATO Air Power het komende decennium.

Bron: US DoD; 24-feb-2010; “F-35 Lighting II JSF Program Restructure Acquisition Decision Memorandum

JSFNIEUWS100302-GK/jg

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Mrt 03 2010

Twee jaar uitstel van operationele beschikbaarheid JSF in US Air Force

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Andere JSF landen

Williamsburg, VA - Donderdag 25 februari 2010 liet Air Force Secretary Michael Donley weten dat het tijdstip van de Initial Operational Capability (IOC) van de Joint Strike Fighter (JSF) binnen de U.S. Air Force twee jaar is uitgesteld van 2013 tot eind 2015. Hij maakte dit publiek in antwoord op een vraag van Democratisch Afgevaardigde Larry Kissell gedurende een hoorzitting in het Huis van Afgevaardigden over de defensiebegroting.
Nog slechts een week eerder gaf William Fraser, commandant ACC van de US Air Force (de gebruiker van de JSF) aan dat de IOC datum werd “heroverwogen” en dat het met name afhing van de tijdige beschikbaarheid van de Block 3 software.
Het US Marine Corps houdt officieel nog vast aan een IOC van 2012 met F-35B’s met Block 2 software, maar ingewijden menen dat dit een onhaalbaar doel is. De US Navy overweegt eveneens de IOC datum uit te stellen van 2014 naar 2015.

Bron: Aviation Week; 26-feb-2010; Amy Butler “JSF IOC Slip Slidin’Away

JSFNIEUWS100302-GK/jg

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!