Archief van de januari, 2013

Jan 30 2013

100th F-35 on Lockheed Martin’s production line

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Global F35 News

FORT WORTH, Texas, USA – Assembly of the 100th Lockheed Martin F-35 Lightning II is well underway at the F-35 production facility here. F-35 technicians are in the final phase of building the wings that will be installed on the 100th aircraft known as AF-41. AF-41, a conventional takeoff and landing F-35A (CTOL) variant, is one of 88 F-35s in various stages of completion on Lockheed Martin production lines Fort Worth and Marietta, Ga. The jet will be delivered to the U.S. Air Force and is slated for pilot training at Luke Air Force Base, Ariz.

Source: Press Release Lockheed Martin, 30-jan-2013

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Jan 29 2013

Canada besluit tot volledige herziening keuze Joint Strike Fighter

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF, Andere JSF landen

Kesteren – Canada start een volledige nieuwe kandidaten evaluatie voor de opvolger van de verouderde F-18 straaljager. Dat is deze week bekend gemaakt. Canada zet daarmee de eerdere keuze van de JSF op losse schroeven. Een vijftal fabrikanten is uitgenodigde om een voorstel in te dienen, waaronder de drie Europese fabrikanten Dassault, Eurofighter en Saab.

Sinds ruim twee jaar staan de JSF aankoopplannen – net als in Nederland het grootste verwervingsproject ooit voor de strijdkrachten – stevig ter discussie. De roering ontstond nadat de Auditor General Michael Ferguson (Rekenkamer) rapporteerde dat de defensie organisatie en in het verlengde daarvan de regering het Canadese publiek misleid had over de hoogte van de werkelijke kosten van de aanschaf en de exploitatie van de JSF.
In december 2012 werd besloten het keuzeproces opnieuw te doen en niet langer te laten uitvoeren door de – totaal bevooroordeelde – defensie organisatie. Deze beslissing werd genomen na een onafhankelijk onderzoek van KPMG, waaruit bleek dat misleidende informatie verstrekt is over de JSF aan het Canadese parlement door de regering

Kosten op misleidende wijze te laag voorgesteld

De Canadese defensie gaf aan dat de totale kosten circa US$ 30 miljard zouden zijn voor de totale gebruiksperiode van 30 jaar, inclusief ontwikkelingskosten. De onafhankelijke KPMG audit gaf aan dat voor dezelfde periode (42 jaar, opgeteld 12 jaar ontwikkeling vanaf 2002 en daarna 30 jaar gebruik vanaf 2014) sprake is van 50% hogere kosten, ofwel ruim US$ 44 miljard. Per gebruiksjaar is dat bijna US$ 750 miljoen meer bij een aantal van 65 toestellen, wat een enorme jaarlijkse extra aanslag op het Canadese defensiebudget zou inhouden.
Door het naar buiten komen van deze cijfers, werd de eenzijdige Canadese beslissing, zonder enige daadwerkelijke competitie genomen, op losse schroeven gezet.

Totale herziening JSF besluit

Na half december is er door defensieminister Peter MacKay en de minister van publieke werken Rona Ambrose (die nu toezicht heeft over het keuze proces), gewerkt aan voorstellen om tegemoet te komen aan de vernietigende kritiek uit het KPMG rapport van december 2012.
Nu is bekend gemaakt dat de volgende stap is: “Volledige herziening van JSF besluit en alle opties onafhankelijk onderzoeken en beoordelen”. Op dit onderzoek zal toezicht worden gehouden door een panel van onafhankelijke politieke en financiële experts.

Vijf kandidaten uitgenodigd

De Canadese regering heeft vijf fabrikanten uitgenodigd om informatie toe te sturen voor een een eerste informatieronde, op basis waarvan een definitief programma van eisen zal worden afgestemd en toegezonden aan de fabrikanten.
De kandidaten zullen zijn (in alfabetische volgorde):

De eerste kandidaat is de Boeing F/A-18 Super Hornet. Door velen in Canada beschouwd als een optimale kandidaaat. Het toestel is Amerikaans, er zijn er reeds honderden geleverd aan de Amerikaanse strijdkrachten. Vanwege de vertragingen met de JSF kocht Australië eerder al 24 Super Hornets en zal mogelijk nog eens 24 toestellen aanschaffen. De toestellen werden op tijd en binnen budget geleverd. De prijs per stuk zijn US$ 40 miljoen lager en de kosten per vlieguur 50% lager. Het toestel heeft twee motoren, een voordeel in de Canadese arctische omgeving, heeft een groter vliegbereik en kan aanzienlijk meer wapens meevoeren. Bovendien is het toestel uitgerust met de meest moderne (Amerikaanse) electronica en zogeheten “network-centric” en (in tegenstelling tot de F-35A) in staat gebruik te maken van de bestaande tankervloot van Canada.
De andere kandidaten zijn de tweemotorige Dassault Rafale C en de Eurofighter Typhoon.
Over de (mogelijk hoge) kosten van deze op zich zeer competente toestellen zijn op dit moment de nodige twijfels.
De vierde kandidaat is opnieuw de Lockheed Martin F-35A, die vanwege de reeds gedane investeringen en industriële betrokkenheid, daardoor bepaalde voordelen heeft in deze evaluatie.
Tot slot zal aan het Zweedse Saab Technology gevraagd worden offerte uit te brengen voor de nieuw ontwikkelde E-versie van de Saab JAS 39 Gripen. Dit toestel heeft voor Canada als nadeel, dat het net als de F-16 en F-35 eenmotorig is. De lage aanschafprijs en vooral de lage gebruikskosten (kosten per vlieguur minder dan 50% van de kosten per vlieguur van een JSF) zijn belangrijke voordelen voor een land, waar het defensiebudget stevig onder druk staat.
Het toestel heeft de meest moderne boordcomputers, nieuwe AESA radar en tal van sensoren, waardoor het volledig en bewezen netwerk-centric kan opereren in coalitieverband.

Loos dreigement Lockheed Martin

Uit de KPMG audit kwam naar voren dat er mogelijke “kansen” zijn op het verwerven van US$9.8 miljard aan industrieel werk. De KPMG audit liet zien dat 72 Canadese bedrijven, na ruim 10 jaar medewerking, tot heden slechts US $438 millioen aan daadwerkelijke contracten hadden binnengehaald. In tegenstelling tot Lockheed Martin bieden alle andere kandidaten vaste en gegarandeerde industriële compensatie. Deze kan – contractueel vooraf gegarandeerd – veel hoger uitpakken, dan de voorwaardelijke en onzekere Lockheed Martin methode waar continue “tegen laagste prijs en beste kwaliteit” geknokt zal moeten worden om werk binnen te halen.
Lockheed Martin topman Steve O’Bryan waarschuwde echter al, dat deze nieuwe kandiatenvergelijking Canada werk zal kosten: “Right now, we will honour all existing contracts. After that, all F-35 work will be directed into countries that are buying the airplane.” Een totale loos dreigement, werk schuiven in de richting van landen die het toestel wel kopen…….. Welke landen zijn dat? Immers Australië lijkt voorlopig te gaan voor de Boeing Super Hornet; Turkije,Italië, Nederland, Denemarken en Groot-Britannië stelden hun beslissingen jaren uit. Zelfs de Verenigde Staten verschuiven de aantallen steeds verder naar de toekomst. Dit loze dreigement laat Lockheed Martin in al deze landen horen.

Bron:
Ottawa Citizen; 29-jan-2013; “F-35 fallout blamed for collapse of another military procurement program

JSFNieuws130129-JB/jb

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Jan 28 2013

Australië stevent af op flink lager aantal Joint Strike Fighters

Kesteren - Uit een uitgelekt concept defensieplan in Melbourne blijkt dat de Australische luchtmacht vrijwel zeker gedwongen wordt meer Boeing Super Hornets te kopen vanwege de vertragingen in het Joint Strike Fighter programma. Gevolg lijkt te zijn dat definitief een fors lager aantal JSF-straaljagers zal worden gekocht en dat uitstel zal plaats vinden tot na 2020.

De Sydney Morning Herald van maandag 28 januari 2013 berichtte dat uit een uitgelekt defensie white paper zou blijken, dat Australië opnieuw 24 Boeing Super Hornets gaat kopen voor een bedrag van circa US$ 2 miljard. In het najaar van 2012 waren hier al geregeld hardnekkige geruchten over.

Vertraging JSF leidt tot definitieve plaats Super Hornet in RAAF

Circa 5 jaar gelden schafte Australië reeds 24 van deze toestellen aan, inmiddels volledig geleverd en operationeel, volledig op tijd en geheel binnen het geplande budget. Toen werd er van uitgegaan dat deze Super Hornets tot circa 2025-2030 dienst zouden doen en dan alsnog vervangen worden door de Lockheed Martin F-35, ofwel JSF. Met deze tweede aankoop, waardoor het aantal Super Hornets binnen de Australische luchtmacht toeneeemt tot 48 toestellen. Daarmee zal de Super Hornet een zodanig aantal hebben en een zodanige factor vormen, dat het vrijwel zeker ten koste zal gaan van het aantal aan te schaffen JSF toestellen. Dit is nadelig voor de industrie, die betrokken is bij de bouw van de JSF, onder andere in Nederland. Oorspronkelijk was het plan van Australië om 100 JSF’s te kopen, dit wordt nu mogelijk gehalveerd.

De defensie white paper geeft aan, dat naar verwachting in 2020 slechts 2 JSF’s afgeleverd zullen zijn. Dit geeft een zodanig capaciteitsgat, gelet op de totaal opgevlogen oude F-18’s, dat noodgedwongen een ander toestel, de Super Hornet, moet worden aangeschaft. Wachten op de Joint Strike Fighter is niet langer verantwoord. Een gemengde vloot wordt door defensie deskundigen in Australië nu een goede optie genoemd.

Super Hornet aanzienlijk goedkoper in aanschaf en gebruik

De Super Hornet kost per stuk bovendien circa US$ 40 miljoen minder dan de – door ontwerpfouten, vertragingen en kostenstijgingen geplaagde – F-35 Joint Strike Fighter. Bovendien zijn de latere gebruikskosten per vlieguur de helft lager, een factor die ruim 30 jaar een rol speelt bij het onder druk staande defensiebudget.

Defensieminister Smith meldde dat het een concept betreft. Het uiteindelijke plan zal pas in juni 2013 worden vrijgegeven.

Een commentaar in Australië (zie deze link) gaat dieper in op diverse aspecten van de discussie in Australië en de voor- en nadelen van de Super Hornet.

Bron:
Sydney Morning Herald; 28-jan-2013; “Defence set to buy super hornets over cutting edge fighter”.

JSFNieuws130128-JB/jb

Een reactie op dit bericht...

Jan 28 2013

F-35B grounding traced to fuel line manufacturing problem

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Global F35 News

WASHINGTON D.C. — Government and industry engineering teams investigating the origins of a failed propulsion fueldraulic line on an F-35B Short Takeoff and Vertical Landing (STOVL) variant have identified the probable cause and are developing a return to flight plan to lift the suspension of flight operations.

The root cause investigation ruled out any design or maintenance issues. Evidence revealed a quality discrepancy from the company that produces the fueldraulics line. The investigation determined the line was improperly crimped.

An audit of quality control records identified six additional non-compliant units which have been removed from aircraft and returned to Pratt & Whitney, the prime contractor for the F-35 propulsion system, for replacement.

The fueldraulic line enables actuator movement for the STOVL vectoring exhaust system. Instead of traditional hydraulic fluid, it instead uses fuel as the operating fluid to reduce weight. Stratoflex, the company that produces the line, Rolls-Royce and Pratt & Whitney have instituted corrective actions to improve their quality control processes and ensure part integrity.

The F-35 Joint Program Office and Naval Air Systems Command are developing a return to flight plan which details the removal and inspection requirements of currently installed fueldraulic lines on the 25 F-35B variants affected by the flight suspension. Because this particular line is found only on the F-35B variant, flight operations for F-35A or F-35C variants of the aircraft were unaffected.

The temporary suspension of flight operations for the F-35B occurred 18 January after an aircraft at Eglin Air Force Base, Fla. experienced a propulsion system fueldraulic failure prior to takeoff. Following standard operating procedures, the pilot aborted takeoff without incident and cleared the active runway. There were no injuries to the pilot or ground crew.

Source: press release JSF Program Office; 28-jan-2013

Flight Global reports…….

“…The investigating team found that six other aircraft had the same manufacturing defect. The faulty parts have been returned to F-35 propulsion system prime contractor Pratt & Whitney for replacement. The fueldraulic line is built by Stratoflex. The company, along with Rolls-Royce and Pratt &Whitney, has “instituted corrective actions to improve their quality control processes and ensure part integrity,” the JPO says.

The fueldraulic line powers the actuator movement for the F-35B’s STOVL vectoring exhaust system. Instead of traditional hydraulic fluid, the system uses fuel as the operating fluid to reduce weight.

NAVAIR and the JPO are currently “developing a return to flight plan which details the removal and inspection requirements of currently installed fueldraulic lines on the 25 F-35B variants affected by the flight suspension.” The B-model has been grounded since 18-Jan-2013.

Read more: Flight International; 28-jan-2013

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Jan 23 2013

Second F-35A reaches 500 flight hour milestone

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Global F35 News

EDWARDS AIR FORCE BASE, Calif., USA – A second Lockheed Martin F-35 Lightning II stealth fighter, known as AF-1, joined the 500 flight hour club recently during its 272nd flight. It joins AF-2 which passed the milestone June 26, 2012. The conventional takeoff and landing (CTOL) fighter began flight operations when it made its inaugural flight Nov. 14, 2009. The F-35A flight test program has completed more than 43 percent of its overall test plan. Overall, the program’s three variants have achieved nearly 5.900 flight hours by 55 aircraft in the System Development and Demonstration (SDD) and Low Rate Initial Production (LRIP) programs.

Source; US Air Force, Public Affairs, Edwards AFB, press release issued 23-jan-2013

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Jan 22 2013

F-35C Completes first in-flight dual refueling

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Global F35 News

NAVAL AIR STATION PATUXENT RIVER, Md., USA - For the first time, two Lockheed Martin F-35C Lightning II carrier variant (CV) test aircraft refueled together with a Lockheed Martin KC-130 Hercules in the sky above Patuxent River, Md., recently. The CV aircraft, known as CF-1 and CF-2, completed the milestone as part of an F-35 flight test program that will accomplish more than 1,000 flights in 2013. Later this year, Eglin Air Force Base, Fla., will receive its first CV aircraft joining the F-35 pilot and maintainer training program there.

Source: US Navy, Navair, PEO(JSF) Public Relations Officer, press release 22-jan-2013

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Jan 18 2013

Vliegverbod voor Joint Strike Fighter F-35B na afgebroken start

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF, Ontwikkeling JSF

Het projectbureau van het Amerikaanse ministerie van defensie, dat verantwoordelijk is voor de JSF heeft met directe ingang een vliegverbod ingesteld voor de Joint Strike Fighter F-35B toestellen, vanwege technische problemen in het hydraulieksysteem van het toestel, die de vliegveiligheid in gevaar kunnen brengen

Vanochtend (vrijdag 18 januari 2013) net na 10.00 uur lokale tijd moest een trainingsvlucht op de Eglin Air Force Basis tijdens de start worden afgebroken

Alle JSF’s van de F-35B STOVL variant, die in gebruik zijn op de trainingsbasis Eglin Air Force Base en het US Marine Corps vliegveld Yuma zullen aan de grond gehouden worden, totdat nader bepaald is wat het probleem is en welke gevolgen het heeft.

In een persverklaring deelde woordvoerder Joe DellaVedova van het JSF Program Office mee: “Implementing a precautionary suspension of flight operations is a prudent response until F-35B engineering, technical and system safety teams fully understand the cause of the failure. Once the causal and contributing factors are understood, a determination will be made when to lift the suspension and reinstate F-35B flight operations”.

Een woordvoerder van Lockheed Martin wilde geen commentaar geven en verwees naar Pratt & Whitney, de motorenfabrikant.

Opvallend is dat juist vorige week (zie JSFNieuws zaterdag 12 januari 2013) het hydraulische systeem aan de orde kwam in een uiterst kritisch rapport voor het Amerikaanse Congres. Dit rapport was afkomstig van het Pentagon bureau Operational Test and Evaluation office (OT&E). Het rapport hekelde het weglaten uit het systeem van bepaalde veiligheidskleppen en beoordeelde dit als uiterst risicovol. Dit weglaten is gedaan om gewicht te besparen. Hierdoor zou echter een aanzienlijk hoger brandrisico aanwezig zijn. Hoewel het hier de F-35B versie betreft, zijn dergelijke voorzieningen ook in de F-35A en F-35C achterwege gelaten.

Volgens sommige analisten doen de problemen denken aan de Boeing Dreamliner, waar evenals bij de JSF de ontwikkeling en productie te veel overlap vertoonde. Door tijdsdruk en de reeds lopende productie worden de toestellen toch afgeleverd. Eenmaal in gebruik kunnen dan problemen ontstaan die tot een vliegverbod en hoge herstelkosten leiden. De Boeing Dreamliner kreeg deze week wereldwijd een vliegverbod opgelegd.

JSFnieuws-130118-JB/jb

Een reactie op dit bericht...

Jan 14 2013

Turkije verbaast JSF wereld met beslissing tot uitstel aankoop

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF, Andere JSF landen

Kesteren – In Turkije is vrijdag bekend geworden, dat de aankoop van de eerste Joint Strike Fighter F-35 toestellen zal worden uitgesteld vanwege de technische problemen en de stijgende kosten. Tot voor kort was Turkije een van de meest toegewijde JSF partnerlanden. De beslissing roept dan ook de nodige vraagtekens op bij analisten.

Technische problemen en stijgende prijs de oorzaak

Op 3 januari 2012 is in een vergadering van het Defense Industry Executive Committee tot uitstel van de F-35 aankoop besloten. Het Defense Industry Executive Committee is het hoogste orgaan van Turkije inzake defensie aankopen, waar ook eerste minister Recep Tayyip Erdogan, defensie minister Ismet Ylmaz, chef generale staf generaal Necdet Özel en defensie aankoop chef Murad Bayar deel van uitmaken.
Op vrijdag 11 januari is de beslssing in een persverklaring naar buiten gebracht. Als oorzaken worden genoemd de huidige technische status van de Joint Strike Fighter, prestatieproblemen, de stijgende kosten en de status van de huidige contractonderhandelingen. Daarom is besloten om de eerste order, waartoe vorig jaar op 5 januari 2012 opdracht was gegeven, tot nader order in te trekken. Persbureau Agence-France Presse in Ankara heeft het bericht bevestigd.

Turkije heeft de op zeven na grootste defensiemacht in de wereld en een van de grootste bondgenoten van de USA binnen de NATO en is tevens een grote afnemer van de Amerikaanse wapenindustrie. Turkije is sinds 2001 een van de deelnemende landen in het JSF programma en heeft in 2006 toegezegd 100 toestellen te zullen afnemen, met een optie voor nog eens 16 toestellen. De F-35 moet in de Turkse luchtmacht de verouderde F-4 Phantom (uit het Vietnam tijdperk) vervangen.

Turkije tot voor kort grote en meest trouwe JSF partner

Turkije investeerde US$ 175 miljoen in de ontwikkelingsfase (ter vergelijking Nederland US$ 800 miljoen) en haalde reeds voor US$ 4 miljard aan industrieel werk binnen, aanzienlijk meer dan Nederland. Ondanks dit grote industriële profijt heeft Turkije tot op heden nog geen enkele vaste order geplaatst voor de F-35 en de aankoop steeds voor zich uitgeschoven. Tot voor kort was Turkije een van de meest trouwe JSF partnerlanden, geen enkel signaal duidde op uitstel of vermindering. Bovendien floreert de Turkse economie en is van defensiebezuinigingen geen sprake. Nog in 2009 was het de bedoeling, dat te beginnen met zesde productieserie (LRIP6) Turkije 10 toestellen per jaar zou afnemen. In 2010 werd het begintijdstip met een jaar uitgesteld en verminderd van 10 naar 6 toestellen. Begin 2012 werd het aantal verminderd naar 2 toestellen. Nu vindt dus opnieuw uitstel plaats naar een onbekend tijdstip.
Een deskundige, goed bekend met de achtergrond van het programma, liet ons weten, dat de slechte voortgang van het testen in 2012 als de directe aanleiding wordt genoemd, maar dat insiders in Turkije indicaties hebben, dat het komende jaar er mogelijk ingrijpende beslissingen inzake het F-35 programma bekend worden vanuit de Verenigde Staten. Door de aankoop van de eerste toestellen uit te stellen, houden ze op deze wijze alle opties open.

Aantallen dalen steeds verder

Door het wegvallen zal de zevende pre-productieserie (LRIP7) nu uit 35 toestellen bestaande (24 F-35As; 7 F-35Bs, 4 F-35Cs). Dit betekent geen productietoename, maar afname ten opzichte van de eerdere zesde serie. In 2007 was de planning nog dat de LRIP7-serie totaal 178 toestellen zou omvatten, door alle problemen is daar nu minder dan 20% van over.

De Turkse beslissing is tekenend voor de problemen, die het JSF programma ondervindt.
Alle deelnemende landen hebben de orders uitgesteld of verkleind ten opzichte van de oorspronkelijke toezeggingen. Italië heeft vorig jaar 40 toestellen geschrapt. Australië overweegt opnieuw een serie Boeing Super Hornets te kopen ten koste van de aankoop van de F-35. Canada heeft in december 2012 besloten het totale project opnieuw te bekijken en begin januari een vijftal fabrikanten uitgenodigd mee te dingen naar een order in een totaal nieuwe competititie.

Bron: AFP-Ankara; 11-jan-2013; “Turkey postpones order for its first two F-35 fighters

JSFNieuws130114_JB/jb

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!

Jan 12 2013

Pentagon : aanhoudende en grote testproblemen JSF

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Aanschaf JSF, Ontwikkeling JSF

Kesteren – Vrijdag 11 januari 2013 heeft het Pentagon een officieel nieuw rapport gepubliceerd over de testvoortgang van de Joint Strike Fighter F-35. In tegenstelling van wat de commercieel gekleurde fabrieksberichten telkens suggereren verloopt het testprogramma nog steeds uiterst moeizaam. Ruim elf jaar na de start van de ontwikkeling (2001) en zes jaar na de eerste vlucht (2006) is nog slechts 34 procent van het testprogramma afgewerkt. Een overzicht van de enorme problemen, veroorzaakt door foute ontwerpkeuzes, daarom moeilijk te corrigeren en een blijvende molensteen om de nek van het veel geplaagde project. Blijvend hoge onderhoudskosten, tientallen jaren lang, voor de luchtmacht zullen straks het gevolg zijn.

Meer testvluchten dan gepland….. Een goed teken?

Insiders was het in de nazomer van 2012 al opgevallen. De ronkende publiciteitsmachine van Lockheed Martin gaf nog wel prachtige statistiekjes over hoe het aantal testvluchten boven het geplande aantal uitkwam, maar het aantal gescoorde testpunten werd sinds juni 2012 niet meer vermeld. Logisch, want dit begon dramatisch achter te lopen. Na het eerste bericht over het afwerpen van de eerste proefwapens werd het stil. Erg stil.
Als er problemen optreden, moet je voor het zelfde punt veel meer testvluchten maken. Je maakt een testvlucht, probleem treedt op, er wordt een oplossing wordt gezocht. Je kunt dan als fabriek aan de pers melden dat je meer testvluchten maakt, dan gepland. Maar feitelijke vooruitgang wordt niet geboekt. Misleidende informatie dus, die de werkelijkheid verdoezelt.

Gezaghebbend rapport zet de werkelijke feiten op een rij

Het op 11 januari 2013 uitgekomen rapport van de Pentagon Director of Operational Test and Evaluation Michael Gilmore maakt duidelijk waarom. Dit rapport is officieel en gezaghebbend van de hoogste toezichthouder op de testvoortgang van de JSF en onafhankelijk van de fabrikant en het voor het project verantwoordelijke Joint Strike Fighter Program Office. De feiten omtrent de testvoortgang, die nu zijn gerapporteerd laten nog steeds een onthutsend beeld zien van de enorme ontwerpproblemen bij de Joint Strike Fighter. Hierdoor zijn peperdure modificaties nodig van reeds geproduceerde toestellen. Daarnaast verloopt met name de ontwikkeling van de software uiterst traag en bedreigt tijdige operationele beschikbaarheid in 2018. Dit lijkt op dit moment volstrekt onhaalbaar.

Opnieuw zijn beloften voor 2012 loos gebleken

Vorig jaar (2012) na het bezoek van Minister Hillen werd gemeld, dat Lockheed Martin overtuigd was dat in 2012 bewezen zou worden, dat alles goed gaat komen en dat de F-35 in 2012 goede vorderingen zal tonen op het pad naar tijdige operationele inzetbaarheid. Opnieuw zijn deze beloften niet waargemaakt. Hoe lang blijft de KLU, hoe lang blijft de politiek geloven in deze loze beloften?

Wat zijn afgegeven toezeggingen nog waard? In hoeverre is vertrouwen op zijn plaats jegens een bedrijf dat:
- De ontwikkelingskosten van de JSF dramatisch liet stijgen (verdubbeld)
- De belofte om 4.500 tot 5.000 toestellen te verkopen nooit kan nakomen
- De levertijd met circa 9 jaar laat oplopen (van 2010 naar 2019 voor USAF)
- Een product aflevert waar straks tal van grote modificaties voor nodig zijn
- De aanschafprijs laat verdubbelen
- De exploitatiekosten (kosten per vlieguur) met 150% laat stijgen.

De defensie euro moet ten goede kome aan defensie, niet aan de (aandeelhouders) van slecht presterende bedrijven, die hun beloften niet nakomen.

Kort overzicht huidige problemen

Hieronder een samenvatting van enkele problemen, die genoemd worden in het 18 pagina’s tellende rapport van de Pentagon Director of Operational Test and Evaluation Michael Gilmore:
- Testvluchten hele vloot nog steeds onder de oorspronkelijke planning
- Testvluchten F-35A lager dan gepland
- Testen totaal voor 34% voltooid; testen software voor 23% voltooid
- Testvoortgang in 2012 feitelijk vertraagd ten opzichte van plan
- Software voortgang dramatisch slecht; dit wordt de grote bottleneck
- Daarom steeds meer uitstel van testpunten van vroege series naar toekomst
- In dit tempo zal testen F-35A nog minimaal 6 jaar gaan duren
- Betrouwbaarheid blijft achter; meer onderhoud nodig dan gepland
- Sortierate (aantal vluchten per tijdseenheid) lager dan gepland
- Beschikbaarheid nieuwe operationele F-35As slechts 35% (variatie 5% tot 60%)
- Aanzienlijk meer onderhoudsuren nodig dan “oude” toestellen, tegen verwachting in
- Steeds meer modificaties op al geproduceerde toestellen nodig; hoge kosten
- Serieuze veiligheidsproblemen door eerder weghalen voorzieningen om gewicht te sparen
- Overgewicht nog steeds ernstig probleem; beperkt mogelijkheden toekomstige groei
- Bliksembeveiliging niet in orde
- Problemen met vliegen met geopende bommenluiken
- Gebruik naverbrander leidt tot schade aan horizontale staartvlakken
- Problemen met bijtanken in de lucht (F-35A)
- Aantal beloofde prestaties definitief niet te halen (acceleratie, wendbaarheid, bereik)
- Enorme problemen met aandrijving F-35B
- In het algemeen blijft temperatuur-management probleem, tast betrouwbaarheid aan
- Problemen met helm-mounted-display; totale herziening nodig; hindert testen
- Zelfs de zeer beperkte Block 1A software maar voor 66% compleet
- LRIP3 toestellen niet afgeleverd conform contract met juiste software
- Om straks alle software te draaien in de F-35 zijn interne computers te traag
- Voortgang wapentests gehinderd door softwarevoortgang
- Periode wapentests moet met 18 maanden worden verlengd; hindert IOT&E fase
- Sensor fusie problemen; sensor integratie nog nauwelijks gerealiseerd
- Problemen prestaties missiesystemen ten aanzien van radar en EOTS
- Tijdens duurtesten nieuwe significante scheurvorming gevonden (december 2012)
- Herontwerp zuurstof (OBIGGS) systeem nodig
- Onvoldoende score bij ballistische tests, schade door 30 mm munitie
- Logistieke software ALIS nog verre van compleet, dit gaat nog jaren duren

Voor de duidelijkheid: dit is slechts een korte samenvatting van de problematiek en geen volledige beschrijving. Wanneer punt voor punt geanalyseerd wordt, en we de impact op het totale project bekijken, juist door de onderlinge samenhang, dan zijn de problemen enorm en is een operationele beschikbaarheid in 2019 volledige fictie. Daarnaast zullen er aanzienlijke lange termijn consequenties zijn. Hieronder een nadere toelichting van enkele significante punten.

Aantal testvluchten gehaald?

In 2007 werd gesteld: dankzij de uitstekende simulatiesoftware en de inzet van de CATbird, het vliegend laboratorium, is straks het testen niet meer dan het vinkjes zetten bij de testpunten. We gaan straks met 12 toestellen, 12 maanden per jaar, elke maand 12 vluchten maken. Het 12×12x12 idee was lang een primair punt van de Lockheed Martin publiciteitsmachine. Politici en “deskundigen” binnen luchtmacht organisaties namen dit klakkeloos aan voor juist en haalbaar. Critici werden weggezet als vooringenomen amateurs, die niet wisten waar ze het over hadden.
De feiten geven de critici gelijk.
De belofte was: testen in een 12×12x12 patroon, dat is 1728 vluchten per jaar.
De werkelijkheid in 2012? Alleen een jaar telt nog steeds 12 maanden, dus dat klopt nog. De testvloot is (uit nood en ten koste van circa US$ 1 miljard) uitgebreid met extra toestellen tot 16 toestellen. En in 2012 zijn per toestel gemiddeld slechts 68 vluchten gemaakt, ofwel nog geen 6 vluchten per toestel per maand.
Conclusie: Dat is dus minder dan 50% van het in 2007 veronderstelde en beloofde aantal.
Totaal zijn er in plaats van 12×12x12=1728, slechts 12×16x5,7=1092 testvluchten gemaakt.

Testvoortgang blijft achter

Bij testen van een product wordt in de industrie een begrip gehanteerd, dat heet regressie.
Niet het aantal tests is van belang, maar de testresultaten, uitgedrukt in testpuntenscore.
Wanneer het aantal tests toeneemt en de binnengehaalde punten blijft achter, duidt dit op technische problemen. Dit is precies wat aan de hand is binnen het F-35 testprogramma.
Wanneer Lockheed Martin dus naar de pers vertelt: we doen meer testvluchten dan gepland en de minister rapporteert dat vervolgens blijmoedig aan de Tweede Kamer, zegt dat weinig. Sterker nog: het is misleidend, als er niets wordt gezegd over de binnengehaalde testpunten.

De feiten per eind 2012:

Totale testprogramma:
Totaal te behalen testpunten: 59.585
Gehaalde testpunten: 20.006
Testen compleet: 34%

Software/missiesystemen:
Totaal te behalen testpunten: 10.966
Gehaalde testpunten: 2.532
Testen compleet: 23%

Totale testprogramma:
Planning 2012 testpunten: 6.497
Gehaald 2012 testpunten: 4.711
Verschil met planning: -/- 28%

Testen F-35A in 2012 (versie zoals gekozen door onze luchtmacht):
Planning 2012 testpunten: 1.923
Gehaald 2012 testpunten: 1.338
Verschil met planning: -/- 30%

Nog uit te voeren:
Aantal testpunten: 39.579
Tempo in 2012: 4.711/jaar
Berekende tijd om testprogramma af te ronden: 8,4 jaar (2013 t/m 2020)

Conclusie:
Per eind 2011 was 21% van het testen afgerond, nu is dat 34%. Er is geen versnelling te zien in de voortuitgang, eerder feitelijk een vertragend effect ten opzichte van 2011 (onder andere door softwareproblemen). In dit tempo zal het nog 8,4 jaar duren en zal de SDD (ontwikkelfase) opnieuw verlenging behoeven ten koste van vele miljarden. De IOT&E (operationele evaluatiefase) zal eveneens opnieuw uitgesteld moeten worden tot circa 2017/2018 (belofte StasDef Jack de Vries in 2008: start in 2012/2013).

Kernprobleem nummer 1 is absoluut de software

In 2002 werd het JSF ontwikkelcontract getekend. In december 2006 vond de eerste vlucht plaats. Nu, 6 jaar na eerste vlucht is slechts 34% van het testen afgerond. Maar vele malen ernstiger: van de missie systemen (zeg software) is nog maar 22% afgerond. Dus los van alle meer fysieke en onvoorziene technische problemen, die om een oplossing vragen. Al zou dat binnen afzienbare tijd zijn op te lossen, dan is vervolgens de software het grote knelpunt.
De zeer basale softwareversie Block 1 voor gebruik in LRIP3 toestellen had eind 2012 slechts 66% van zijn contractueel vereiste capaciteiten. Slechts 80% is opgeleverd voor testen. Daarnaast zijn zaken doorgeschoven naar volgende Blocks.
Ook Block 2 (nog zonder enige operationele capaciteiten!) is verre van klaar. Block 2B zou eind 2012 aangeleverd worden voor testen, maar slechts 10% was klaar.
De aan Nederland toegezegde Block 3 versie komt nu pas beschikbaar in 2018. Er is telkens een groot aantal regressietests nodig vanwege softwaremodificaties.
En zoals elke software ontwikkelaar u kan vertellen, als mijn Release 1 niet getest is, hoe kan ik dan echt goed aan release 2 of release 3 beginnen, die een doorontwikkeling zijn van Release 1. Vergelijk het als volgt, het is zoiets als Microsoft Windows 9 gaan ontwikkelen op basis van Windows 8, terwijl Windows 8 nog maar voor 15% werkt .
Het kernprobleem van de F-35 is SOFTWARE. Het volgende probleem is SOFTWARE. Als dat is opgelost is het daarop volgende probleem: SOFTWARE.

Nieuwe boordcomputers nodig; oude nu al verouderd

Intussen is vastgesteld, dat de software zo uitgebreid en zo complex is geworden, dat de capaciteit van de boordcomputers niet voldoende is. Vanaf de zesde productieserie (LRIP6) zullen nieuwere boordcomputers worden gebruikt. Wat met onze nu reeds gekochte testtoestellen moet gebeuren, als deze dus niet alle Block 3 software kunnen draaien, en dus niet zinvol mee kunnen doen aan de IOT&E fase waar ze voor gekocht zijn, wordt nergens aangegeven. Uiteraard heeft toepassing van nieuwe boordcomputers tot gevolg, dat alle software opnieuw getest moet worden en op bepaalde punten herzien moet worden. Dus nog voor de F-35 operationeel vliegt is er al sprake van veroudering van de boordsystemen.

Problemen met missiesystemen aanzienlijk

Er zijn nog aanzienlijke problemen met de helmet-mounted display. Het rapport noemt vijf problemen, o.a. door trillingen; achterlopen weergegeven informatie met werkelijke beeld; moeilijke leesbaarheid bij bepaalde vluchtomstandigheden; zichtbaarheid bij nachtvluchten voldoet niet. Na vele jaren ontwikkeling wordt sinds kort aan een alternatief gewerkt, als de problemen definitief onoplosbaar zijn. Dit kan jaren duren en is een onzekere factor. Het hindert de testvoortgang.
De antennes voor electronic warfare van de eerste drie productieseries (LRIP1 t/m LRIP3) blijken niet te voldoen. Deze bevinden zich o.a. in de voorkant van de vleugel (totaal ingebed, om het stealth te maken, dus geen antennes die je er even afschroeft). De connectoren zijn niet goed. De 31 gebouwde toestellen moeten gemodificeerd worden. Er wordt gewerkt aan een oplossing.
De missiesoftware is niet stabiel en valt vaker uit dan gepland (zeg maar: ctrl-alt-del effect).

Wapen integratie: nauwelijks voortgang en 18 maanden extra nodig

Het jaar 2012 zou het jaar zijn van de vooruitgang op het gebied van wapentests. Daar is vrijwel niets van terecht gekomen. Slechts zeer beperkt zijn de geplande testen uitgevoerd, deze begonnen pas in oktober 2012 en lagen daarna weer vrijwel stil. Er zijn onder andere problemen met de luiken van de interne wapenruimen (wapens worden intern gedragen om het toestel stealth te maken). De luiken zijn niet opgewassen tegen de grote krachten tijdens het vliegen met bepaalde snelheden.
De oorzaak is nog niet echt duidelijk. Is het eenmaal bekend, dan vergt dit allerlei technische aanpassingen. De reeds gebouwde toestellen moeten vervolgens worden gemodificeerd.
De voortgang van het testen werd volgens het rapport gehinderd door:
- Tekortkomingen in Instrumentatie
- Data registratie problematiek
- Prestaties missiesysteem gedeelte radar niet gereed
- Electro-Optical Targeting System (EOTS) en helm serieuze problemen
- Missiesysteem deel om AIM-120 Amraam luchtdoelraket aan te sturen niet af
- Sensor fusie EOTS, helm, sensoren en presentatie piloot niet gereed
Gevolg: er zullen 18 maanden extra nodig zijn voor het voltooien van het wapen integratie programma van de F-35.

Overgewicht laat geen ruimte voor modificaties

Een zo beperkt mogelijk gewicht is voor een vliegtuig van groot belang. Bovendien moet er een marge zijn om heel erg lang (dertig jaar !) nieuwe zaken te kunnen toevoegen. Bij de F-16 was dit in de jaren tachtig prima voor elkaar. Bij de F-35 is dat een ander verhaal. In 2004 leidde het overgewicht van de F-35 tot een gewichtsreductie programma, dat de ontwikkeling volledig op de kop zette. De eerste voorbode van grote problemen. Door de gewichtsproblemen zijn een aantal serieuze problemen ontstaan (veiligheidskleppen weggelaten; te lichte hoofdspanten e.d.).
Ondanks dat, zijn de gewichtsproblemen zijn nog steeds actueel. Het gewicht zit minder dan 1 procent van de contractueel overeengekomen limiet. Als gevolg van diverse technische problemen zullen modificaties nodig zijn, die kunnen leiden tot overschrijding van de limiet. Om dan nog maar niet te spreken van toekomstige modificaties gedurende de levensduur van dertig jaar.
Er is tevens geconstateerd dat de afgeleverde toestellen, bij acceptatie en overdracht, zwaarder blijken te wegen, dan in de papieren is aangegeven. Dit betekent dat het werkelijke gewicht nu al aan de limiet zit, maar dat op papier door de fabriek volgehouden wordt, dat er nog ruimte is.
De belofte dat de F-35 geschikt is om decennialang te voldoen aan alle operationele eisen en dynamische veranderingen lijkt dus nadrukkelijk in gevaar te zijn.

Prestaties zullen niet aan oorspronkelijk doel voldoen

In de loop van 2012 heeft het JSF Program Office bekendgemaakt dat de intentie bestaat de prestatie vereisten van alle versies van de F-35 terug te brengen tot een lager niveau.
Voor de F-35A betekent dit reductie van de wendbaarheid (turn performance, sustained g) van 5,3g naar 4,6g. Het acceleratievermogen van 0.8 Mach naar 1.2 Mach wordt eveneens neerwaarts bijgesteld met 8 seconden (voor de F-35B zelfs met 16 seconden). Het maximale vliegbereik is eveneens sinds 2006 diverse malen neerwaarts bijgesteld en voldoet nog zeer krap aan de eisen.
Dit betekent dat de parameters waarmee is gerekend in de Kandidatenevaluatie van 2008 niet juist waren en dat een deel van deze evaluatie aan betekenis inboet (dit geldt evenzeer voor andere parameters, zoals mogelijkheden voor toekomstige modificatie, kosten per vlieguur, sortierate, enz.).

Andere technische problemen airframe

Naast de in 2011 al geconstateerde problemen (waarvan er een aantal zeker nog niet zijn opgelost), zijn er in 2012 een aantal nieuwe problemen bijgekomen.
Het tanken in de lucht geeft zoveel problemen, dat er voorlopig restricties gelden voor de testvloot totdat deze zijn opgelost. De bron van de problemen is nog niet bekend, extra instrumentatie moet gaan helpen uitwijzen wat de oorzaak is.
Zoals al in 2011 gemeld raken de horizontale staartvlakken beschadigd bij het vliegen met naverbrander. Er wordt aan ontwerpmodificaties gewerkt die dit moeten oplossen. In de loop van 2013 komen de modificaties beschikbaar voor testvluchten. Wanneer deze voldoen zullen alle gebouwde toestellen aanzienlijke modificaties moeten ondergaan. Tot die tijd gelden strenge restricties ten aanzien van het gebruik van de naverbrander, dit leidt tot beperkingen in topsnelheid en maximale vlieghoogte.
De problemen met de F-35B STOVL-versie zijn nog veel groter: trillingen; scheurvorming; de grote luiken voor het vliegen in verticale positie breken af of sluiten niet meer goed; aandrijfas verticale liftfan moet voor de tweede keer opnieuw worden ontworpen; de liftfan clutch brandt er telkens uit; tal van oververhittingsproblemen.

Testen duurzaamheid toont structurele problemen aan

De F-35 ondergaat een serie duurzaamheidstesten, die pas begin 2015 afgerond zullen worden. Dit ondanks het feit dat er al 100 toestellen gebouwd of in aanbouw zijn. Uit deze duurzaamheidstesten kunnen structurele problemen naar voren komen, met als gevolg dure (of onmogelijke) en tijdrovende modificaties voor reeds gebouwde toestellen.
Helaas constateert de Pentagon Director of Operational Test and Evaluation, dat dit het geval is.
In 2010 werd al scheurvorming ontdekt in een hoofdspant (van de F-35A en F-35B). Hier is een versteviging voor ontworpen en opnieuw in test genomen.
Naast de in FY2011 al gerapporteerde problemen zijn het afgelopen jaar 2012 nieuwe problemen ontdekt:
- Scheurvorming in de “forward root rib” van de rechtervleugel (F-35A)
- Scheurvorming in een punt van de motorophanging
- Meerdere scheuren aan onderkant romp F-35B december 2012, onderzoek loopt nog
- Uitzonderlijke slijtage aan neuswielsteun, diverse luiken (F-35B)

Ballistische proeven tonen onveiligheid aan

In 2008 gaf de JSF Executive Steering Board opdracht tot het verwijderen van de zogeheten PAO afsluitkleppen in het koelsysteem (om gewicht te besparen, namelijk circa een kilo!). Er wordt een ontvlambare PAO koelvloeistof gebruikt. Verwijdering van de kleppen leidt tot extra gevaarlijke situaties, indien de F-35 in een gevechtssituatie geraakt wordt door munitie.
Iets soortgelijks geldt voor het brandstofsysteem. Hier zijn om circa 4 kg gewicht te besparen eveneens een aantal afsluiters weggelaten. Hierdoor wordt het brandrisico met 25% vergroot.

Voorbode hoge modificatiekosten

Nederland heeft twee toestellen besteld uit de voorseries (uit voorserie 3 of LRIP3 en uit voorserie 4 of LRIP4). Deze toestellen zijn op het moment dat ze van de productielijn al te bestempelen als potentiële hangar-koninginnen.

De ontdekking van bulkhead cracks in november 2010 betekent complexe (dus dure) modificatie van onze LRIP3 F-35A en LRIP4 F-35A. De in 2012 ontdekte problemen komen hier nu nog bij. Dit werd in het rapport van december 2011 al bevestigd: “Significante modificaties nodig om ze op Block 3 te krijgen” . Dit vergt volgens het vorige rapport aanzienlijke “downtime” en is noodzakelijk om deze toestellen mee te laten doen aan de operationele testfase ( IOT&E) waar ze voor gekocht zijn.
Dit toont dat de beslissing van Nederland om in 2009 en 2010 de beslissing te nemen vroege toestellen te kopen foutief is geweest. De IOT&E fase start niet, zoals toen ten onrechte beweerd in 2012/2013, maar jaren later. Een dure, tientallen miljoenen euro’s kostende, misvatting.

Auteur: Johan Boeder

JSFNieuws/12jan2013/JB

Bron:
US MoD, Director, Operational Test and Evaluation, FY2012 Annual Report, january 2013.
(gebruik hieronder print of download knop of de knop “full screen” rechtsonderin de afbeelding)

4 reacties op dit bericht...

Jan 11 2013

F-35 Operational Test & Evaluation FY2012 report

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl onder Global F35 News

US Department of Defense report of Director, Operational Test and Evaluation, FY2012 Annual Report, january 2013 17-page section on the F-35 lists a surprising and unexpected number of design and production problems that emerged during the past year’s flight testing, including new airframe cracks; an average availability of less than 35%; vulnerability to PAO and fuel fires; delamination of surface coatings; lowering of performance (for example, acceleration time from 0.8 Mach to 1.2 Mach is increased by at least 43 seconds); severe transonic buffeting, and other issues.

US Department of Defense report of Director, Operational Test and Evaluation, FY2012 Annual Report, january 2013 The can be found here : LINK F-35 OT&E FY2012

Nog geen reacties op dit bericht. Vragen of opmerkingen zijn welkom!