Okt 14 2008

“Neutraal” Zweden draait volop mee in NATO oefeningen

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl om 23:33 onder Concurrentie

Den Haag- Royal Airforce Tornado GR4 straaljagers vormen samen met Gripen straaljagers van de Zweedse Luchtmacht de luchtmacht component in de grootste militaire oefening in Europa.. Zweden doet mee in het kader van het NATO Partnership for Peace programma.

De oefening Crown Condor (die deel uit maakt van de oefening Joint Warrior) vindt momenteel plaats op RAF Fairford in Gloucestershire, UK en duurt van 6 tot 16 oktober met als doel 1000 Royal Airforce militairen voor te bereiden op militaire uitzending naar overzeese gebieden. Dit personeel komt van diverse bases in de UK en zet op een verlaten stuk van de vliegbases Fairford een zogeheten Deployed Operating Base op om plaats te bieden aan Tornado GR4’s van No. 12 Squadron van RAF Lossiemouth en Saab Gripen straaljagers van F17 Wing, 171 Squadron van Ronneby, Zweden.
In het bijzonder is de oefening van belang voor het Tornado squadron omdat het de finale repetitie vormt voor de aanstaande uitzending naar Afghanistan ter ondersteuning van Operatie Herrick. Zweden neemt deel in het kader van het Zweedse Partnership for Peace programma van de NATO.

Bewijs interoperabiliteit

In de lopende discussie voor keuze van de Joint Strike Fighter wordt regelmatig gesuggereerd van Amerikaanse zijde dat een keuze voor een ander toestel de NATO samenwerking in gevaar brengt. Het feit dat juist de Zweedse Luchtmacht als niet-NATO luchtmacht een belangrijke inbreng heeft bij deze oefening is een bewijs dat dit een onzuiver argument is. Ook met de Eurofighter, Rafale en Gripen is NATO interoperabiliteit gewaarborgd.

Red Flag : Zweden A-team

Ander bewijs hiervoor is de succesvolle deelname van de Zweedse Luchtmacht aan de grote Red Flag oefening op het bloedhete vliegveld Nellis AFB, Nevada in de Verenigde Staten in juli van dit jaar. Recent publiceerde de Zweedse defensie een evaluatie van de Red Flag oefening. Tijdens Red Flag werden uiterst realistische, complexe missies gevlogen inclusief “worst case scenario’s” die kunnen voorkomen bij vredesoperaties (peace enforcement operations). Uit de evaluatie blijkt dat de planning en doelstelling werden gehaald en dat de Zweedse luchtmacht met de Gripen goed voorbereid is op samenwerking met andere (NATO) luchtmachten. In dit licht is het citaat van Mark Smith van het US Airforce 414th Combat Training Squadron tegenover de Zweden veelzeggend: “We zullen jullie gebruiken als een voorbeeld voor hoe jullie presteerden tijdens deze Red Flag oefening”. Nederland kan met recht trots zijn op onze Koninklijke Luchtmacht als een A-team, maar de collega’s uit Zweden maken een uiterst professionele indruk en opereren eveeens als een A-team bij deze oefeningen.

Bronnen:
Janes Defence Weekly, 13-okt-2008, “Swedish Air Force performs expeditionary exercise in UK

Flight International 7-okt-2008 “NATO exercises test Gripen credentials

Zweedse Ministerie Defensie, 6-okt-2008, ”Flygvapna redo for internationella insatser

JSFNIEUWS-081015-NB/nb

3 Responses to ““Neutraal” Zweden draait volop mee in NATO oefeningen”

  1. lsteynson 15 Okt 2008 at 15:46

    Een van de belangrijkste argumenten van LockMart voor de F-35 is de mogelijkheid om samen te kunnen werken met (NATO)-partners. De Zweden bewijzen maar weer eens dat zelfs de operationele Gripen C/D in dat opzicht uitstekend mee kunnen!

    Wat ik mis in de hele discussie naast de (verwachte) aanschafkosten (een voorzichtig-optimistische $77mln per toestel voor de F-35 tegen $50mln voor de Gripen NG), zijn de kosten van onderhoud!

    De Gripen NG is door Saab aan Denemarken aangeboden voor $90mln per toestel, inclusief training, service, flight simulators, upgrades, etc. voor de gehele levensduur van het toestel (20 jaar)! Tel daar nog de garantie op “off-set” (orders voor de Deense industrie) van 100% bij, iets waarvan we bij de F-35 nog naar moeten gissen of op hopen…

    Een ander punt dat m.i. erg belangrijk is met het oog op vredesoperaties is het feit dat huidige Gripen ontworpen is om vanaf korte banen zoals stukken openbare snelweg (< 600m) te opereren en dus niet van militaire vliegvelden afhankelijk is. Een team van 5 laag-geschoolden onder leiding van een specialist kunnen een toestel binnen 10min weer gevechtsklaar hebben (brandstof en bewapening). Alle apparatuur om vier Gripens vliegend te houden passen in een C-130 Hercules transportvliegtuig. Op die manier kunnen onze eigen grondtroepen voorzien worden van eigen luchtsteun (close air support), waarmee situaties als in Srebrenica voorkomen kunnen worden.

    De F-35 wordt vooral geroemd om de (vermeende) stealth-kwaliteiten en is vooral ontworpen als bommenwerper. De RAND-studie “Project Air Force” laat zien dat in een wargame-scenario met ‘dog-fights’ (air-to-air) de F-35 geen match is voor bijvoorbeeld de Sukhoi Su-30 in Chinese dienst. De betrouwbaarheid van lucht-lucht-raketten (AAM) is de afgelopen decennia sterk verminderd door de vlucht in electronische detectie en storingsapparatuur (ESM/ECM), waardoor de ‘probable kill’ (pk) soms minder dan een tiende is dan door de fabrikanten aangeprezen wordt.
    Qua wendbaarheid en snelheid wint de Gripen van de F-35…

    Als laatste sterk punt geldt het TIDLS (Tactical Information Data Link System), waarmee to vier toestellen onderling en vanaf een grondnetwerk informatie kunnen uitwisselen met een bereik tot 500km. Zo kan een toestel als radarpost en vuurgeleidingscentrum dienen, zodat de overige drie geen actieve electronische systemen hoeven te gebruiken (en dus electronisch ‘onzichtbaar’ kunnen blijven). Een andere mogelijkheid is dat een NATO E-3 AWACS radarverkenningstoestel de aansturing verzorgt, omdat een interface met de NATO Link 16 standaard aanwezig is. De Zweden hebben dit systeem al sinds halverwege de jaren zestig in ontwikkeling, zodat de volwassenheidsgraad van dit systeem hoog is. Dit in tegenstelling tot systemen die voor de F-35 in ontwerp zijn en waarvan het nog maar de vraag is of Nederland de volledige toegang krijgt tot de software code.
    Ook het feit dat de Gripen NG met M-AESA (microwave multi-role active electronically scanned array) radar uitgerust gaat worden, vergroot de toepassingsmogelijkheden van TIDLS in combinatie met de al eerder genoemde ESM/ECM.

    Het is te hopen dat onze volksvertegenwoordigers zich heel goed en grondig laten informeren, alvorens (al-dan-niet politiek gestuurde) keuzes te maken waar onze zuur-verdiende belastingcenten aan uitgegeven gaan worden. Te vaak in het verleden zijn daarin fouten gemaakt, waarbij ik het toch niet kan laten om de “Lockheed-affaire” nog even aan te halen.

    Amerika is en blijft de belangrijkste militaire bondgenoot, maar dat wil niet zeggen dat we automatisch ook hun materiaal aan zouden moeten schaffen. In dat opzicht kunnen we (nog steeds) een voorbeeld aan de Zweden nemen.

    bronnen:
    http://www.gripen.com/en/index.htm
    http://www.aerospaceweb.org/aircraft/fighter/gripen/
    http://www.faqs.org/docs/air/avgrpn.html

  2. willemhagemanon 28 Jan 2009 at 16:22

    Een wat verlate reactie, omdat ik pas recentelijk via JSF nieuws het Project Vervanging F-16 (PV F-16) actiever ben gaan volgen. Maar (ver)laat is in deze een relatief begrip, want bovenstaand artikel en commentaar dateren van oktober 2008, terwijl het hele JSF project op zijn minst 1 tot 2 jaren achterloopt; m.a.w. waar praten wij in deze over?

    Ik ben het op een groot aantal punten eens met het commentaar van Isteyns. Zo is het argument van de VS en met name Lockheed Martin dat je perse de JFS moet aanschaffen om interoperabel te kunnen zijn niet steekhoudend en getuigt het van arrogantie tegenover welwillende (kleine) NAVO bondgenoten. Je zou het zelfs kunnen omdraaien. Waarom past de VS zich niet een beetje aan andere bondgenoten aan, want die zullen ze politiek gezien en voor een maatschappeliijk draagvlak graag betrekken bij NAVO dan wel VS internationale operaties en wellicht ook nodig hebben. De tijd dat de VS in haar uppie deze aardkloot kan bestieren is eindigend.

    Eind jaren negentig heeft Finland haar 100% neutraliteitspolitiek gedeeltelijk losgelaten. Het land bood toen in het kader van Partnership For Peace (PFP) manschappen en middelen aan NAVO aan, te beginnen met haar luchtmacht. Over peacekeeping dan wel peace enforcement operaties liet het land zich derstijds niet uit. Opmerkelijk is dat het voor nieuwe NAVO-landen en landen die toenadering zoeken, zoals in dit geval Finland, altijd als eerste het luchtwapen wordt ingebracht dan wel op dat gebied eisen worden gesteld. Zo vervullen NAVO luchtmachten bij toerbeurt de QRA(i) functie in een aantal Baltische staten die de afgelopen jaren zijn toegetreden tot de NAVO. Dit politieke issue laat ik hier verder buiten beschouwing.

    Toen Finland destijds toenadering zocht tot de NAVO wist men er op SHAPE (het hoogste militaire NAVO commando in Europa, niet te verwarren met het politieke NAVO hoofdkwartier te Brussel) niet goed mee om te gaan. Er lag een min of meer politieke opdracht, maar vrijwel iedereen in de Air Ops Branche te SHAPE beschouwde het aanbod vanuit interoperability oogpunt als iets dat meer ellende dan voordeel zou opleveren. Maar zie hoe het tij kan keren en vooringenomen beroepsgedeformeerde standpunten onderuit (kunnen) worden gehaald. Ik was er destijds zelf bij betrokken. Finland timmert met haar luchtcomponent internationaal voortvarend aan de weg waarbij interoperability nauwelijks of geen issue blijkt te zijn. In dit verband merk ik ook op dat Frankrijk in Afghanistan opereert met de Mirage 2000 en F-1, toch niet bepaald vierde en vijfde generatie vliegtuigen. Nog een om aan te tonen hoe voorzichtig je moet zijn met het in de toekomst kijken en het nemen van (vooringenomen) standpunten. Tien jaar of iets langer geleden wilde de VS alle B-52 en A-10 toestellen buiten gebruik stellen en zie hoe het tij is gekeerd.

    Binnen NAVO heeft Nederland al decennia lang initiatieven ontplooid om te komen tot meer internationale industriëel militaire samenwerking, met name binnen Europa. Min of meer geslaagde projecten zijn op een hand te tellen en voor wat betreft jachtvliegtuigen geen een. De waarde van het NH 90 project moeten we nog maar afwachten. Anders ligt het met de GW’s. Hier vervult Nederland (de KLu) qua interoperability echt met succes een voortrekkersrol om te komen tot meer internationale samenwerking. Jammer dat het vooralsnog hoofdzakelijk of alleen maar Nederland, Duitsland en de VS betreft.

    Kortom, zoveel als mogelijk interoperabel zijn is een goed streven, echter moeilijk te bereiken, geen fundamentele eis en zeker geen basisvoorwaarde voor vervangingsprojecten. Kijk maar naar de KL die altijd eigen eisen stelt aan (pantser)voertuigen en nauwelijks of geen binnen NAVO bestaande producten van de plank koopt. Toch worden onze KL eenheden overal met succes ingezet en gewaardeerd, althans vanuit militair oogpunt bezien. Het politieke concept/mandaat waaronder ze moeten opereren is een ander verhaal dat ik hier buiten beschouwing laat.

    Dat de Gripen kan opereren vanaf korte strips, door gewone soldaten kan worden geserviced en de gehele logistieke ondersteuning voor 4 kisten in een Hercules kan is mooi meegenomen. Voor de Finnen altijd een eis geweest, maar in de toekomst wellicht ook niet onbelangrijk voor de NAVO en dus Nederland. Wie weet waar de Klu na terugtrekking uit Afghanistan wordt ingezet; misschien wel in ergens in Afrika. Brandhaarden en genocide daar te over, helaas politiek nog niet belangrijk, maar dat kan snel veranderen gelet op belangrijke grondstoffen, al is het maar die specifieke grondstof voor gsm mobieltjes. Helaas zijn 8000 voet lange runways (NAVO eis) daar dun gezaaid.
    Maar met de opmerking van de heer Isteyns dat het Finse concept (zie hierboven) de val van Sebrenica had kunnen voorkomen ben ik het volkomen oneens. De KLU had meer dan voldoende assets aanwezig te Villafranca en had die volgens mij ook gewoon moeten inzetten ter ondersteuning van eigen grondtroepen en de in gevaar zijnde moslims die wij moesten beschermen. Maar politiek durfde of wilde men dat niet en ging men akkooord met een Franse generaal die inzet tegenhield. Een zeer trieste zaak. Over het JSF project en de link met de Lockheed affaire die Isteyns net als enkele anderen legt en waarmee ik het volkomen oneens ben heb ik al eerder commentaar geleverd.

    Tot slot nog kort iets buiten dit artikel. Nederland (de Klu) heeft altijd gestreefd naar het beste luchtwapen in het middenspectrum, want een mix van gespecialiseerde vliegtuigen voor één bepaalde taak kan Nederland zich financiëel gewoonweg niet veroorloven. Wat schets mijn verbazing? Nederland blijkt te willen meedoen aan ‘first entry’ operaties, net zoals enkele jaren geleden werd gepleid voor cruise misseles op schepen van de KM. Voor ‘first entry’ is de JSF niet geschikt. Dat vliegtuig kan pas in een latere fase van een luchtoorlog worden ingezet of, indien het toch ‘first entry’ betreft alleen onder de paraplu van andersoortige vliegtuigen.

  3. Feron 29 Jan 2009 at 12:46

    Omdat Gripens meedoen aan NAVO-oefeningen zijn ze meteen ook geschikt voor de NAVO-standaarden?
    Dat is geen correcte als-dan vergelijking zover ik weet.
    Commentaar redactie: Gripen 39C/D is NATO compatible; in gebruik bij NATO landen Tsjechië en Hongarije. Allerlei systeem hardware voldoet aan de standaarden. Link-16, MIL-STD bussen; pylons; sensoren; boordkanon (munitie) zijn gangbaar, en bijvoorbeeld in gebruik op Tornado, Eurofighter e.d. Tal van wapens zijn gewoon NATO wapens, inclusief moderne zoals KEPD-350 Taurus, Meteor, Iris AAM, etc. zijn beschikbaar. Opmerkelijk is dat bepaalde bestaande wapens voor de F-35A niet geintegreerd zullen zijn aan einde van Block 3 (2014) zoals AIM-9L/M, de Maverick, Mk. 82 e.d., maar dat die wel beschikbaar zijn voor Gripen.

    Indiase Sukhois en Franse Dassaults hebben ook meegedaan aan Red Flag en aanverwante oefeningen met NAVO-toestellen. Hetzelfde zou dan dus ook voor hen gelden? Zover ik weet is dat niet waar, dus dat zou ook voor de Gripen kunnen gelden.
    Commentaar redactie: Voor de Dassault M2000 (Griekenland) of Rafale geldt dit evenzeer; Frankrijk is een welkome partner geweest in de Golfoorlog. En het feit dat Zweden (met Gripen eenheden) dit soort oefeningen doet in kader van het Partnership voor Peace Programma zegt iets over de mate van integratie en compatibiliteit.

    “De F-35 wordt vooral geroemd om de (vermeende) stealth-kwaliteiten en is vooral ontworpen als bommenwerper.”
    De F-35 is ontworpen als multirole strikefighter; dus ook als onderscheppingsjager, al is deze eigenschap niet belangrijker of minder belangrijker dan zijn rol als ‘bombtruck’, waar de KLu deze ook vooral voor zal gaan gebruiken.
    Commentaar redactie: de JSF is primair als grondaanvaller ontworpen ter vervanging van A-10 (A=attack), van de AV-8 Harrier, van de F/A-18 Hornet; van de F-16 in de US Air Force (met belangrijke grondaanvalstaken) en secundair een redelijke zelfverdedigingscapaciteit meegekregen. Aantoonbaar was het concept F-22 Raptor (air-superiority/SEAD/DEAD) plus F-35 JSF (attack) als zijnde complementair aan elkaar in een verhouding van 780 F-22’s met 1760 F-35’s. Door het wegvallen van de F-22 capaciteit moet nu de F-35, die daar niet voor ontworpen is, meer airsuperiority taken op zich nemen en om dit te kunnen uitleggen aan politiek-Washington wordt geclaimd dat men deze taak prima aan kan.

    “De RAND-studie “Project Air Force” laat zien dat in een wargame-scenario met ‘dog-fights’ (air-to-air) de F-35 geen match is voor bijvoorbeeld de Sukhoi Su-30 in Chinese dienst.”
    De RAND-studie is ontkracht zover ik weet.
    De opstellers van dat scenario lijken mij trouwens niet alle benodigde gegevens te hebben, van zowel de Su-30 als de F-35. Dat betekent dat ze veel dingen hebben moeten inschatten.
    Commentaar redactie: De studie is ontkracht door de commerciële mensen van Lockheed Martin, daarin gesteund door personen uit het JSF Program Office. Dat is logisch, als ze het zouden bevestigen, zou dat hun broodwinning ondermijnen. Binnen de US Air Force is het rapport wel degelijk met instemming begroet door velen. De auteur is overigens op verzoek van krachten in Washington ontslagen bij RAND, zulke boodschappers vond men ongewenst. En RAND moest, om in de toekomst geen opdrachten mis te lopen, hem de laan uit sturen. Dit is veelzeggend. De feiten in het rapport zelf zijn NIET weersproken, zoals de PK (trefkans) ratio’s van AIM-120’s e.d. De feiten zijn eerder bevestigd en waren overigens deels afkomstig van Jane’s Defence e.d.

Comments RSS

Reageer ook

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.