Mrt 30 2009

US Air National Guard vreest verlies helft squadrons in 2022

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl om 22:03 onder Andere JSF landen

Arlington, VA (USA) – De US Air National Guard heeft op dit moment een vloot van 746 gevechtsvliegtuigen, het grootste deel daarvan zijn F-16’s, totaal 495. Vanaf 2011 worden F-16’s ouder dan 30 jaar uitgefaseerd en in 2026 moet de hele vloot zijn afgevoerd. Het jaar 2011, dat is al heel snel, realiseert zich de leiding van de Air National Guard. En dat terwijl er nog totaal geen concrete plannen zijn voor de opvolger. Dit betekent de komende tien jaar een voortdurende inkrimping van missies, grote uitstroom van piloten en onderhoudspersoneel. Zoals het er nu voorstaat zit de helft van de 30 Air Guard units in 2022 zonder kisten.

Vroeger kreeg de Air National Guard de “oude” toestellen van de US Air Force. Die tijd is al lang over, want die doorstroming stokt. En de Guard neemt een cruciale plaats in binnen de Amerikaanse strijdkrachten, in de USA zelf en ook daarbuiten. Een derde van de gevechtsmissies boven Irak wordt uitgevoerd door de Guard. De grote vraag is nu: “Wat, hoeveel en waar?”. De situatie is zo ernstig dat Luitenant-kolonel. Don Bevis, een Air National Guard contactpersoon bij het Congres de noodklok heeft geluid. Hij geeft aan dat de luchtverdediging van het Noordamerikaanse thuisland in het kader van het na de 9-11 aanslag van 2002 ingestelde Operation Noble Eagle in gevaar is. Uitstroom van personeel en sluiten van squadrons leiden tot een onomkeerbaar wegvloeien van kostbare (gevechts-)ervaring. Een squadron dat eenmaal opgeheven wordt, komt zelden terug in tijden van bezuiniging.

Eerdere waarschuwing: Homeland defense in gevaar

Zijn waarschuwingen sluiten aan bij een rapport van de US GAO (Rekenkamer) dat in januari 2009 al waarschuwde dat 11 van de 18 luchtverdedigingsbases in 2020 zonder toestellen zouden zitten. Een oplossing is niet voorhanden. Toen medio jaren negentig werd gestart met het Joint Strike Fighter project was de gedachte dat rond 2007-2008 de eerste toestellen operationeel zouden worden. Toen dit iets opschoof richting 2009-2010 werd nog niemand ongerust, immers dat was normaal binnen elk defensieproject. Nadat vorig jaar de ontwikkelingsfase van de JSF werd verlengd tot 2014 en nu de geluiden sterker worden dat de ontwikkeling met nog eens twee jaar verlengd wordt tot 2016 slaat ongerustheid toe. Zelfs op zijn vroegst kunnen F-35’s de Guard in 2015 bereiken, beseft men.

Pentagon wil geen F-16’s of F-15’s overwegen

Generaal Craig McKinley van de Air National Guard heeft nu gezegd dat planners niet uitsluiten terug te zullen vallen op voorstellen om minder dure, nieuwe F-16’s of F-15’s te kopen, waarvan de productielijnen nog steeds open zijn. Maar in het Pentagon wil men hier absoluut niets van weten, omdat dit de productie aantallen (en daarmee de prijsvorming) van de F-35 Joint Strike Fighter negatief zou beïnvloeden. Maar intussen beginnen zich Congresleden er mee te bemoeien, omdat zij zich zorgen maken over de nationale verdediging.

Gerelateerde artikelen:
29-jan-2009: “US Rekenkamer: in 2020 “homeland” defensie in gevaar(inclusief overzichtstabel)

BRON: Airforcetimes.com; 29 maart 2009 “Air Guard losing its fighter punch”

JSFNIEUWS090330-ShM/nb

5 Responses to “US Air National Guard vreest verlies helft squadrons in 2022”

  1. lsteynson 01 Apr 2009 at 14:18

    Een mooi artikel uit 2002 van Christopher Preble, waar middels een vergelijk met het indertijd revolutionaire (maar in de uitvoering mislukte) TFX-programma van Robert McNamara gewaarschuwd wordt voor de valkuilen waar het huidige JSF-programma jammerlijk op af dreigt te stevenen… Zie link artikel TFX uit 2002.

    Tesamen met de waarschuwingen en lerende lessen van het Boeing 787-programma (zie de serie artikelen van Stephen Trimble: en verder), kan ik als belastingbetaler alleen maar hopen dat onze volksvertegenwoordigers hun eigen verstand gaan gebruiken en stoppen met het vullen van de vooralsnog bodemloze JSF-put! Saab heeft al een gegarandeerde prijs afgegeven en de recentelijke complimenten van de Engelse en Amerikaanse luchtmachten over de prestaties van de JAS-39 Gripen (zie ook elders deze site), ontkrachten de inmiddels klucht-achtige vormen aannemende kronkels van de Nederlandse defensietop.

    Saillant detail is overigens dat het TFX-programma wel een aantal fantastische toestellen heeft opgeleverd, waaronder - jawel - onze oude vertrouwde F16…

    Diverse bronnen over deze materie zijn op internet voorhanden.

    Greets, Leon Steyns.

  2. willemhagemanon 05 Apr 2009 at 14:54

    Geachte commentator Isteyns, (sorry, maar ik weet niet of u een hij of zij bent, vandaar de onpersoonlijke benoeming commentator)

    Uw link verwijzingen (TFX programma e.d., red.) zijn interessant vanuit historisch perspectief. Wie de historie niet kent zal de toekomst niet begrijpen of zoiets, is een waar gezegde. In het verleden hebben zich bij de ontwikkeling van vrijwel alle vliegtuigentypen problemen voorgedaan; bij de een meer dan de ander, maar meestal kwam alles jaren later op zijn pootjes terecht. Ik ben het met u eens dat dat de huidige problemen bij de ontwikkeling van de F-35A gigantisch zijn en ver negatief uitstijgen boven hetgeen historisch bekend is. De twee andere versies van de F-35 laat ik hier maar buiten beschouwing, omdat die met nog meer grotere problemen te kampen zullen krijgen.

    De Nederlandse industiële benefit is zeer discutabel. Begin jaren 2000 begroot op ongeveer 8+ miljard, uitgaande van een productie aantal van 4500- 6000. Het maximaal voorziene aantal te produceren vliegtuigen nadert thans de 2500-3000. Als de Nederlandse industie echt zo goed is in het produceren van kabelbomen, composite landingstruts etc. dan kopen de Amerikanen die toch wel of ze zijn gek. Maintenance Valley Nederland, vergeet het maar. Wordt mogelijk Italië of een ander land. Extra arbeidsplaatsen en manjaren, nog zo’n vraagteken. Veeleer een verschuiving van arbeidsplaatsen binnen een bedrijf. Mijn voorkeur gaat uit naar een pas op de plaats en t.z.t evt. van de plank kopen. Laat de Amerikanen eerst maar zien wat voor produkt ze brouwen. Voor hen is het een van de vele typen in het gehele spectrum en indien noodzakelijk slaan ze gewoon een zijweg in. Ja, u Isteyns weet dit waarschijnlijk wel, maar ik moest dit voor de lezer even kwijt in dit commentaar.

    Naar ik begrijp neigt u naar de Gripen NG. Ook ik sta daar niet perse negatief tegenover. Twee vragen. Allereerst, wat zijn de consequenties als Nederland de enige koper blijkt te zijn? Ten tweede, wat kosten dan toekomstige hard- en met name software updates? In releasebility zie ik geen probleem, omdat 80% van de Gripen NG Amerikaans is, maar de VS is er natuurlijk ook niet op uit om haar eigen producten te benadelen, integendeel zelfs. Dus rijst de vraag in hoeverre wij in de toekomst op medewerking van de VS kunnen rekenen.

  3. lsteynson 08 Apr 2009 at 4:12

    Hallo Willem,

    Ik had mijn naam onderaan mijn reactie gezet: ik ben dus een ‘hij’… ;)

    Dat artikel over de TFX (en in mindere mate over de F-111) vind ik juist zo interessant, omdat het er naar uitziet dat allerlei cruciale fouten weer opnieuw gemaakt dreigen te worden. Uit alle uitingen van de Nederlandse defensietop, met name de laatste weken, blijkt dat men om steeds onduidelijker wordende redenen per se die F-35 wil hebben. Ik ben geen journalist, maar vraag me dan wel af: “Waarom?” en “Wat zit hier achter?”…

    Het argument dat ‘onze jongens’ toch het beste materiaal moeten hebben en dat dat alleen maar de F-35 kan zijn, is natuurlijk je reinste kolder! Zoals echte en ervaren experts uit de luchtvaartindustrie en US defensiekringen al meerdere keren aangetoond hebben, is er heel erg veel op de zogenaamde ’stealthy’ capaciteiten van de F-35 af te dingen (zie de berichten op deze site, oa van Robert Levin, Airpower Australia, USGAO, Johan Boeder, Michael Wynne, Carlo Kopp, Peter Goon, Rekenkamer, RAND, Bill Sweetman, etc.). Helaas heeft dit aspect nauwelijks van de vaderlandse pers aandacht gekregen!

    Zoals op deze site aangegeven, wordt de F-35 op vergelijkbare manier gebouwd als de Boeing 787 Dreamliner: tijdens de testfase alvast gaan produceren om tijd te winnen. Als het een beetje tegenzit, gaat de 787 Boeing nog de kop kosten! Dat de JSF/F-35 veel duurder gaat uitvallen dan aan het begin van het traject (veel te rooskleurig) geschat werd, is al meerdere keren aangetoond en ook nu weer in het nieuws. Dit kan gezien de reeds opgedane ervaringen met het Boeing 787-project alleen nog maar verergeren in de toekomst!

    De Saab Gripen is in de C/D-versie inmiddels in zes landen verkocht (Zweden, Zuid-Afrika, Hongarije, Thailand, Tsjechië en Verenigd Koningkrijk-testpilotenschool) en vliegt daar dus. De Gripen Demonstrator vliegt ook al en dient als onwikkelingsplatform voor de Gripen NG. Het grote voordeel van deze aanpak is dat elke ontwerp-stap zich eerst in de lucht moet bewijzen alvorens er verder ontwikkeld wordt. Saab doet dit al zo sinds de jaren ‘50 en heeft daarmee een hele lange ervaringsgeschiedenis op kunnen bouwen. Dit heeft uiterst succesvolle toestellen opgeleverd. Vergelijk dat eens met de manier van de JSF/F-35 ontwikkeling: nog geen 5% van de testen is compleet en de productie is al gestart!
    Voor de Gripen NG hebben zich naast de zes bestaande klanten, nog acht andere landen gemeld met interesse (waaronder Nederland). Wij zullen nooit de enige klant zijn, want de Zweden vertrouwen al meer dan zestig jaar op hun luchtmachtcapaciteit en ik zie geen enkele reden waarom ze daar vanaf zouden stappen (sinds de jaren ‘60 de Draken, Viggen en nu de Gripen).

    Wat ik wel de moeite van het vermelden waard vind, is dat de Zweedse luchtverdedigingsfilosofie radicaal verschillend is van die van de VS. Waar de Amerikanen uitgaan van ‘air dominance’ die zwaar leunt op ondersteuning door middel van vaste bases of carriers, erkennen de Zweden dat dit voor hun situatie geen optie is. Daarom hanteren ze al meer dan zeventig jaar het principe van ‘dispersed bases’: daarom moet de Gripen op 800 meter gewoon asfalt kunnen starten/landen, daarom heeft de Gripen z’n eigen APU, daarom kan een ground-crew van een geschoolde technician en vijf ongeschoolde soldaten een Gripen herbewapenen en bijtanken zodat die binnen 10 minuten weer gevechtsklaar en in de lucht is. Alle benodigde apparatuur voor een ground-crew past in standaard 20-foot containers, die desnoods met normale civiele vrachtwagens te vervoeren zijn. Kortom, een doordacht ‘integraal systeem’ dat met inzet van minimale middelen zoveel mogelijk operationele ‘close air support’ kan bieden aan de eigen (of geallieerde) troepen! Dat hadden we in Srebrenica moeten hebben…

    Een ander staaltje Zweeds vernuft heet TIDLS (Tactical Information Data Link System). Voordat de F-22 Raptor in 2005 operationeel werd, was de Gripen het enige toestel ter wereld met zo’n geavanceerd datalink systeem. Tot vier toestellen kunnen hiermee onderling nagenoeg real-time gegevens uitwisselen over een afstand tot 500km, zonder tussenkomst of afhankelijkheid van een radartoestel zoals een E-3 AWACS of grondstation. Het systeem is bijna niet te storen en biedt unieke mogelijkheden in BVR-gevechtssituaties. Een belangrijk aspect van ’stealth’ is electronische onzichtbaarheid, die niet zozeer gerealiseerd wordt door anti-radar coatings of ontwerp van het toestel, maar door letterlijke radiostilte: geen electronisch lawaai uitzenden. Een Gripen kan vanaf grote hoogte radarinformatie verzenden aan maximaal drie zeer laag vliegende Gripens, die daardoor vrijwel onzichtbaar voor vijandelijke radars (zowel vanaf de grond als vanuit de lucht) hun aanvallen uit kunnen voeren. De Zweden zijn al sinds de jaren ‘50 bezig met de ontwikkeling van dit systeem. De F-35 kan pas in een tweede of derde productie- of updatefase met zo’n systeem uitgerust gaan worden.

    En dan de kosten: in vergelijking met de JAS37 Viggen, is de Gripen bijna de helft goedkoper in onderhoud en gebruik. Zoals luchtmachtdeskundige Bill Sweetman in augustus 2004 al opmerkte: “A country with fewer people than Michigan [10 miljoen inwoners - LS] quite clearly has no business developing its own world-class combat aircraft. For the five decades in which the Swedish Air Force (Flygvapnet) and a dedicated team of contractors clustered around Saab (Linkoping, Sweden) have succeeded in doing exactly that, the world’s fighter community has regarded their experience as a curiosity.”. In tegenstelling tot ons land, neemt Zweden haar defensie dusdang serieus dat men niet alleen zelf kan voorzien in de behoefte aan een moderne multi-role straaljager, maar ook nog eens een hoogwaardige luchtvaartindustrie er op na weet te houden en die al decennia lang met succes weet te exporteren (zo vlogen Oostenrijk, Denemarken en Finland al met de Saab 35 Draken [1960], wat de Oostenrijkers zelfs tot 2005 volhielden!).

    Ten aanzien van de interoperabiliteit met de Amerikanen (en ook andere NATO-partners), wil ik kortweg verwijzen naar het artikel op deze site van 14 oktober 2008 over de Red Flag-oefening met de USAF.
    Overigens heeft ons eigen Instituut Clingendael in het verleden ook al eens geschreven dat het hebben van niet-Amerikaans materieel (en dus met een grotere mate van onafhankelijkheid kunnen opereren) juist een betere samenwerking met de Amerikanen zou kunnen betekenen. De Fransen bewijzen dit al tientallen jaren jaren in de praktijk.

    Ja, ik ben inderdaad diep onder de indruk van de Saab Gripen en zal dat waarschijnlijk ook zijn van de Gripen NG. De JSF/F-35 zaak gaat in mijn ogen (neus?!) hoe langer hoe meer stinken. Onze politici en defensietop gaan steeds vreemder gedrag vertonen en dat geldt nog sterker voor de commerciële mensen van Lockheed-Martin.
    Mijns inziens moeten wij in Nederland (lees: jullie volksvertegenwoordigers daar in Den Haag!), kiezen voor het beste toestel voor *onze* prijs en dat is naar mijn onbescheiden mening de JAS39 Gripen. En dan heb ik het nog helemaal niet gehad over de reciprociteitsorders voor de Nederlandse industrie.

    Als Balkenende echt serieus is met z’n opmerking over de (overigens in historische context volstrekt misplaatste) “VOC-mentaliteit”, moet ‘ie nou eens eindelijk echt leiderschap en lef tonen en zorgen dat de overblijfselen van Fokker (Stork/Rokkef) in Nederland de Saab JAS39NL Gripen in licentie gaan bouwen!

    Greets, Leon Steyns.

  4. lsteynson 08 Apr 2009 at 19:29

    Een aanvulling op mijn bovenstaande reactie naar aanleiding van een opmerking van NG21 elders op deze site:

    Waarom heeft Nederland geen offerte aan Sukhoi aangevraagd voor de Su-35BM?! En waarom wordt dat niet alsnog gedaan?!

    De Griekse (NATO)luchtmacht overweegt om hun F-4 vloot te gaan vervangen door de Su-35BM en ik heb (nog) geen enkel bericht in de media gezien met betrekking tot verontruste Amerikanen…

    Greets, Leon Steyns.

  5. willemhagemanon 08 Apr 2009 at 23:12

    Beste heer Steyns,

    Hetgeen u opmerkt is voor mij natuurlijk niets (of niet allemaal) mieuws. Ik ben het in principe in grote lijnen eens met hetgeen u opmerkt. Goed dat u dat doet. Zo krijgt de lezer weer eens info van iemand anders met andere woorden, waarbij ik het gelijk in het midden laat. Werkt alleen maar verhelderend dan wel roept terechte vragen op. Komt in een vrij land de democratie en besluitvorming ten goede denk ik.

Comments RSS

Reageer ook

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.