Jul 29 2009

Regering Obama draagt onderzoek op naar Pentagon JSF rapport

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl om 3:02 onder Andere JSF landen, Ontwikkeling JSF

Williamsburg, VA (USA) – Achter de publiciteit in het Congress Quarterly Politics van 23 juli 2009 inzake het interne rapport van het Joint Estimate Team van het Pentagon over de problemen in het F-35 Joint Strike Fighter project versus de optimistische geluiden van Lockheed Martin en het JSF Program Office schuilt meer dan alleen herhaling van “oud nieuws”, zoals nu blijkt. De regering Obama heeft een nieuw onderzoek omtrent de juistheid van de gegevens uit het rapport gelast.

Het Joint Estimate Team (JET) is in 2008 binnen het Pentagon samengesteld om op onafhankelijke wijze een evaluatie van het F-35 programma uit te voeren, en verschilt nogal van inzicht met de officials van het JSF Joint Program Office, waar de informatie voor ons ministerie van defensie en de Tweede Kamer vandaan komt. Toen de Amerikaanse Rekenkamer hier in maart 2009 uitgebreid aandacht besteedde aan de bevindingen van het JET en waarschuwde voor de gevolgen, was hier nauwelijks aandacht voor. Hier lijkt nu veranderingen in te komen.

Verschil tussen JET en JPO over JSF

Het Joint Estimate Team heeft in een rapport vastgesteld dat het onmogelijk is dat de ontwikkelingsfase in 2014 wordt afgerond en dat dit waarschijnlijk 2 jaar later wordt. Dit houdt in dat een zogeheten “full rate production” niet eerder dan in 2016 kan starten, mits er geen verdere technische problemen optreden. De vertraging zal circa US$ 7,4 miljard extra ontwikkelingsbudget vergen. Tevens worden tal van andere problemen opgesomd naar nu blijkt.
John R. Kent, de F-35 perswoordvoerder van Lockheed Martin ontkende naar aanleiding van de publiciteit in de Congress Quarterly Politics van 23 juli jongstleden desgevraagd de problemen en zei dat ongeacht de bevindingen van het Joint Estimate team, er geen wijzigingen zijn in het officiële F-35 productieschema.. En Cheryl Limrick, woordvoerster van het JSF Program Office, zei dat: “de JET analyse is gebaseerd op resultaten uit het verleden van vorige generatie toestellen en houdt onvoldoende rekening met het pro-actieve karakter van het F-35 projectmanagement.” Het zou oud nieuws zijn.

Meer aan de hand: opdracht tot nader onderzoek

Vandaag meldt het doorgaans goed ingelichte Inside Defense dat de Obama regering een aanvullend onderzoek heeft gelast naar het Joint Strike Fighter programma door een iets gewijzigd aangevuld Joint Estimate Team. Doel is om voorafgaand aan de vaststelling van het budget voor fiscaal jaar 2011 (FY2011), dus begin 2010, duidelijkheid te hebben over de verschillen tussen het vorige JET rapport (herfst 2008) en de opvattingen van het JSF Program Office.
In een eerder niet bekend geworden memo van 10 juli jongstleden, draagt Staatssecretaris van Defensie William Lynn het JSF Joint Estimate Team op het JSF project te onderzoeken en vast te stellen of dit grootste Amerikaanse militaire project ooit, werkelijk aanzienlijk meer geld en tijd nodig heeft dan tot nu toe verondersteld.
De bevindingen zullen nadrukkelijk gelegd worden naast de budgetten en plannen, zoals gepresenteerd door het JSF Program Office, dat verantwoordelijk is voor de JSF ontwikkeling. Wanneer de uitkomsten verschillen, zoals in 2008 het geval was, dan zullen er politiek moeilijke besluiten nodig zijn om geld te vinden voor voortzetting van de JSF of inkrimping van het aantal aan te schaffen toestellen.

Rapport kostenstijging in 2008 geheim gehouden

Binnen het JSF Program Office, het Pentagon en Lockheed Martin is al sinds 16 september 2008 dit rapport van de door het Pentagon zelf ingestelde Joint Estimate Team (JET) bekend waaruit blijkt dat de komende zes jaar liefst US$ 15 miljard extra nodig zijn om de ontwikkeling en aanloopproductie van de JSF te bekostigen. Tevens dreigt de ontwikkeling niet één, maar twee jaar uit te lopen.
Gelet op de cruciale fase van de beslissingsprocessen in onder andere Noorwegen en Nederland is nadrukkelijk besloten door Pentagon topmensen (en ex-Lockheed werknemers) John Young en Gordon England deze informatie niet publiek te maken. Dankzij een informant heeft de doorgaans zeer goed geïnformeerde “Inside The Airforce” beslag weten te leggen op het rapport en de gegevens in november 2008 naar buiten gebracht. Zie hierover mijn uitgebreide artikel op JSFNieuws van 29 november 2008 “Pentagon houdt negatief JSF rapport bewust achter”. Het artikel heeft nog niets aan actualiteit ingeboet.
De vertrekkende Sue Payton (Air Force Acquisition Executive) deed op 7 april jongstleden – de dag van haar vertrek – nadrukkelijk de aanbeveling een onderzoek in te stelling naar de financiële status van de JSF. En zij was goed op de hoogte van de realiteit achter de schermen.

Meer gegevens bekend uit het 2008 rapport

De website InsideDefense.com meld took recent een 18 bladzijden tellende kopie te hebben verworven van het rapport dat op 9 september 2008 door de Pentagon leiders is achtergehouden. Dit rapport meldt dat het JSF project een miljoen regels extra softwarecode nodig heeft ter aanvulling op reeds ontworpen softwaremodules. Tevens zal het niet mogelijk zijn om de engineering afdelingen bij fabrikant Lockheed Martin tussen FY-2010 en FY-2013 te reduceren van 4.100 naar 1.000 personeelsleden, omdat zo staat er letterlijk “F-35 testing is just beginning to provide performance information in this time.“. Het aanhouden van drieduizend hoogopgeleide werknemers gedurende 3 tot 4 jaar kost echter veel extra geld.
Het JSF Joint Estimate Team stelde ook vast dat de verwervingskosten hoger zouden uitvallen dan het JSF Program Office tot dan beweerde, mede omdat de “commonality of manufacturing and assembly of the three variants is largely lost” Het JSF Joint Estimate Team denkt dat de door Lockheed Martin geclaimde 82 procent voordeel door de “commonality” nog hooguit op 25 procent uitkomt. Tevens wordt de vinger gelegd bij het verschuiven van kosten uit de directe sfeer naar de indirecte sfeer. Zo blijft de aanschafprijs per stuk voor het oog laag, maar stijgen de totale projectkosten. Bij de aanloopproductie (LRIP-series) mogen deze extra (indirecte) kosten vervolgens op de kopende partij verhaald worden met alle budgettaire risico’s van dien voor de koper.

Schoon schip maken

De nieuwe verantwoordelijke bewindspersoon uit de Obama regering is Bill Lynn. Door het JSF Joint Estimate Team opnieuw opdracht te geven het rapport van 2008, door de toenmalige bewindslieden Mr. England en Mr. Young genegeerd, te herzien en in een nieuw jasje te gieten kan hij starten met schoon schip te maken in dit project. Bill Lynn laat de buitenwacht zien de voorgangers niet blindelings te volgen. Komt het JSF Joint Estimate Team met dezelfde conclusies als in 2008, dan is er weliswaar een compleet jaar verloren gegaan, maar kan de nieuwe bewindsman starten met een herstructurering en een ter verantwoording roepen van de verantwoordelijken binnen het JSF Program Office. Alle toenmalige verantwoordelijken (Young, England en JPO hoofd Davis) hebben inmiddels andere banen, dus kan ieder roepen “mijn voorganger was verantwoordelijk”.

Bron:
Inside Defense; 27-jul-2009; “Obama Administration Directs Update of JSF JET Estimate”

CQ Politics; 23-jul-2009; “Report: F-35 work falls behind two more years

JSFNieuws; 29-nov-2008; “Pentagon houdt negatief JSF rapport bewust achter

JSFNIEUWS090728-GK/jg

3 Responses to “Regering Obama draagt onderzoek op naar Pentagon JSF rapport”

  1. NG21on 29 Jul 2009 at 11:26

    Het is bemoedigend te zien dat langzaam aan de ogen toch open gaan. Nu maar hopen dat de mensen die in Nederland met de vervanging van de f-16 belast zijn, moedig genoeg zijn om zelfstandig hun conclusies te trekken.
    Dan mag een heel optimistisch iemand ook nog hopen dat de KLu ook van zijn vooringenomen positie afstapt en haar loyaliteit legt waar die hoort. In Nederland en niet in de VS.

    Laten we nog maar eens de Gripen bestuderen.

    Trouwens de F-16E (block 60) die aan de VAE is verkocht is ook een heel potent toestelletje. APG80 AESA radar, CFT, een GE F110-GE132 motor met meer dan 32.500 lbf stuwkracht en een waanzinnig snelle data bus maken dit een geheel nieuw toestel t.o.v. onze prehistorische F-16AM.

    Het motor vermogen is zo’n slordige 10.000 lbf meer dan dat de General Electric F414 van de Gripen levert. Het maximale startgewicht van het toestel is zo’n dikke 3000 kg zwaarder dan de Gripen.

    Dit lijkt me helemaal geen slechte keus voor de KLu. Dan kunnen ze er ook gelijk meer kopen.

  2. willemhagemanon 02 Aug 2009 at 15:53

    Beste NG 21,

    De F-16E (block 60) is mogelijk niet de slechtste keus zoals je opmerkt; de KLu kan er inderdaad wellicht meer van aanschaffen dan van de F-35 en de aanpassing van het materiële instanthoudings- en onderhoudsconcept alsmede de infrastructuur vergen aanzienlijk minder geld dan bij vervanging door een compleet nieuw type. Het blijft echter voortborduren op een ietwat gedateerd concrept. Zo zijn de rompafmetingen een beperkende factor. Twee willekeurige voorbeelden: je kunt motoren kietelen of volkomen nieuw ontwerpen, maar de maximale diameter en lengte van een motor voor de F-16 staan vast. Radars kun je ook upgraden of nieuw ontwikkelen, maar een aantal eigenschappen van radars zijn afhankelijk van de maximale doorsnede radome antenne en die staan voor de F-16 ook vast.

    Of de KLu ooit 85 F-35 zal kunnen aanschaffen is vanwege het steeds door allerlei oorzaken afnemende verwachte aantal te produceren F-35 de vraag. Een soms genoemd getal van 50 stuks ligt meer voor de hand, hetgeen (volgens mij, in dit kader niet uitgewerkt, maar in mijn eerdere commentaren verwoord) meteen de absoluut minimum kritische massa is voor het het ooit inzetten van 4-8 F-35 in internationaal coalitie verband. Een operatie zoals Kosovo met 26 F-16 te Amendola kunnen we dus gevoeglijk vergeten, maar mogelijk kan 1 F-35 wel dezelfde slagkracht leveren als 3 of 4 F-16’s? Grapje, maar als je de ROE’s zoals die thans in Afghanistan gelden en waar geen luchtdreiging geldt nog meer aanscherpt dan kunnen we met de aloude Pijpercub erg goedkoop in voldoende aantallen volstaan; een beetje geoefende backseater gooit moeiteloos een handgranaat door een WC raampje zonder nevenschade. Maar bedenk dat niet elk volgend conflict er zal uitzien zoals nu in Afghanistan waar een lang gewaad dragend bebaard persoon de ene keer een Kalasnikov in zijn hand heeft en enkele minuten later een schoffel. Ik denk dat dit in Iran en Noord Korea niet het geval zal zijn om maar een zijstraat te noemen. Voordeel van een kleiner aantal jets (ongeacht type) is dat je minder geld kwijt bent aan infrasrtuctuur en opleiding en behoud personeel, waaronder vooral de relatief dure vliegopleiding. Voor alle categorien melden zich niet altijd voldoende kandidaten aan als het economisch goed gaat met de BV Nederland. Nu stromen opleidingsinstituten over en de DP maar denken dat dit hun verdiensten is van een goed gevoerde wervingscampagne de afgelopen jaren.

    De mensen die in Nederland belast zijn met de vervanging van de F-16, zeker de KLu PV F-16 betrokkenen, acht ik moedig genoeg en bekwaam om hun conclusies te trekken; iets waar u op hoopt, maar ik niet betwijfel. Echter kunnen zij alleen maar handelen binnen de gegeven politieke randvoorwaarden en is mogelijk een aantal ongewild beroepsgedeformeerd geraakt doordat ze met de Amerikaanse F-16 zijn geboren en opgegroeid en daar al hun vrienden en kennissen hebben, getuige het vele electronische verkeer rond 4 PM wanneer de States ontwaken. Ze weten gewoon niet anders dan dat al het goede uit de VS komt.

    Ten slotte nog een enkele side-note. Dat de KLu na de KO (overigens wel wat laat) heeft ingezet op een vermindering van het aantal jets en op meer alternatieven zoals heli’s en vooral tanker en (tactische en strategische) transport capaciteit is een juiste beslissing geweest en is dat nog steeds. De hamvraag is hoeveel en welk soort jets je nodig hebt om in de toekomst ook op dat gebied in internationaal verband nog geloofwaardig en geaccepteerd te kunnen blijven meedoen. De vertraging met de ontwikkeling van de F-35 is niet nieuw. Vele voormalige vliegtuigtypen hebben hiermee te maken gehad, maar de huidige 2-3 jaar vertraging, met name het geringe aantal uitgevoerde testvluchten (ongeveer 2%), de tegenstrijdige rapportages van de fabrikant en control agencies, alsmede de gewicht-stuwdruk problemen baren mij zorgen. Dat de kansen op de verdere ontwikkeling van de tweede F-136 motor nog niet zijn verkeken verheugt mij. Monopolie posities moeten worden voorkomen en daar zal de VS hopelijk niet van afwijken. Het verleden heeft ons geleerd dat de VS vooral haar eigen industrie in stand houdt, want anders was naast de F-16 nooit de F-18 ontwikkeld. Helaas is thans behalve de F-35 geen VS alternatief voorhanden voor de vervanging van een gedateerde VS vloot en export. Maar pas op: de B-52 en A-10 wilde de VS al decennia geleden uitfaseren, maar hebben hun internationale inzet de afgelopen decennia weer ruimschoots bewezen net als de Super Hornet. Dus of de VS momenteel de juiste wijsheid in pacht heeft is ook weer zo’n hamvraag. Achter die interne politieke economische belangenverstrengeling zullen wij pas na jaren achterkomen. Ik wens alle besluitvormers veel wijsheid; ik zou het met wat meer voor mij ongrijpbare ifo wel weten.

  3. NG21on 07 Aug 2009 at 13:00

    Het is waar dat de F-16 een verouderd concept is maar het is wel een zeer capabel concept.

    Het is uitermate jammer dat het zo moeilijk is om reële informatie boven water te krijgen betreffende de werkelijke prestaties van de F-35. Wat ik er over lees stemt mij niet vrolijk om het maar zachtjes uit te drukken. De onbetrouwbare informatievoorziening door Lockheed Martin bij de aanschaf van de F-22 voor de USAF doet mij het ergste vrezen. Wat daar gebeurd is grenst aan het misdadige.

    http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/07/09/AR2009070903020.html?hpid=topnews&sid=ST2009071001019

    Ik vraag me af hoe een F-35 zich tegen een hoogwaardige tegenstander moet verdedigen. Het schiet op alle punten te kort. Als het ook maar enigszins lijkt op de F-22 is het een regelrecht fiasco. Wat heb je aan een toestel dat op papier met gemak beter is dan alles wat je vijand heeft maar een tijd tussen kritieke fouten van maar 1,7 uur? Doe u mij dan maar een squadronnetje extra F-16E’s.

    Wat heeft het voor zin om toestellen aan te schaffen die zo duur zijn dat je er zo weinig kunt kopen dat als je de toestellen er af trekt die nodig zijn voor onderhoud, training (in VS en NL), vredesverliezen, uiteindelijk ook veroudering en operaties in Nederland er maar een handje vol overblijft voor buitenlandse operaties?

    Mijn vraagtekens / bezwaren tegen de F-35:

    - Alleen maar stealth recht van voren en dan nog een radar cross section die 10x zo groot is als de F-22
    - De radar kan niet op vol vermogen omdat hij dan te heet wordt
    - Het vliegtuig moet gekoeld worden met de inwendige brandstof. Wat als die bijna op is? Er zijn gevallen bekend dat dit toestel terugkeerde van een vlucht waarbij de verf vanwege de hitte ontwikkeling afgebladderd was.
    - Hij klimt niet
    - Hij draait niet
    - Om een enigszins acceptabele bommenlast mee te kunnen nemen moet die toch weer aan de buitenkant hangen. Weg de al niet aanwezige stealth.
    - Hij is duur en wordt alleen maar duurder.
    - De de door ons gewenste motor komt er toch niet. Al helemaal niet omdat de Britten overwegen om de F-35C te kopen i.p.v. de F-35 en er dan ook nog eens minder nodig denken te hebben.
    http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/07/09/AR2009070903020.html?hpid=topnews&sid=ST2009071001019
    - Enorme geluidsoverlast. Ik snap ook niet hoe Jack de Vries weg komt met een geluidsrapport dat betrekking heeft op de F-135 motor terwijl hij de Nederlandse F-35 wil uitrusten met de F-136 motor. Dan kun je net zo goed met een rapportje van de J-79 komen.

    Verder ben ik helemaal niet zo overtuigd van de kennis of objectiviteit van de hogere luchtmacht officieren. Ten tijde van van het laatste JSF debat zat -meen ik- Dick Berlijn of zijn opvolger bij BNR. Hij zat daar te beweren dat een van de voordelen van de JSF t.o.v de Gripen was dat de eerste over een AESA radar beschikt. Dan ken je of je dossiers niet goed of je staat gewoon te liegen om je eigen mening er door te drukken. De Gripen en de F-16E hebben allebei een AESA radar. Hoe dan ook, het is oneervol gedrag van deze man.

    Ik weet niet wat voor Nederland het beste is. Ik zou graag veel meer informatie willen hebben. De zakelijke belangen van onze (terecht) amper bestaande luchtvaartindustrie en de ego’s van staatssecretarissen en de vriendjes politiek van de KLu top lijken een groter gewicht in de schaal te leggen dan de operationele capaciteiten van de kandidaten.

Comments RSS

Reageer ook

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.