Dec 05 2009

Software wordt centrale probleem JSF: jaren vertraging

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl om 15:07 onder Ontwikkeling JSF

Williamsburg (VA) USA - Lang is aan luchtmacht achterban en parlementen in diverse JSF Partnerlanden voorgehouden dat alles prima verliep met het testprogramma. Maar indien dit het geval was geweest, dan zou nu geen sprake zijn van “herstructurering” van het testprogramma; toevoeging van testvliegtuigen en software engineers om de gewenste datums voor Initial Operational Capability in 2012 (US Marines); in 2013 (US Air Force) en in 2014 (US Navy) te halen. Het is daarnaast opmerkelijk dat de IOT&E fase (waarin operationele concepten worden getest en uitgewerkt) in 2014 gepland staat; terwijl de Initial Operational Capability planning op pakweg twee jaar daarvoor gehandhaafd blijft. Nergens in historie van de afgelopen vijftig jaar is een dergelijke –onlogische- omkering van IOT&E fase en IOC mijlpaal te vinden.

Software ontwikkeling zou los moeten staan van productieproblemen

Lang is volgehouden dat de huidige problemen kwamen door meer fysieke zaken, zoals problemen met herontwerp na de gewichtsproblemen; motorstoringen; probleem met de electro-hydraulic actuators; problemen in de tijdige aanlevering van tekeningen en materialen; afstemmingsproblemen in de logistiek en op de productielijn. Wanneer werd gerefereerd aan softwareproblemen, werd dit stellig ontkend. Met de software ging het prima, dat lag op schema. En inderdaad: software ontwikkeling kan doorgaan en al verregaand getest worden, los van welk fysiek product ook. Dat betekent dat alle fysieke problemen, niet tot vertraging in software ontwikkeling van subsystemen had hoeven leiden.

Software wordt juist cruciaal probleem

Maar uit insider informatie van mensen werkzaam aan de JSF software blijkt dat juist de software de grote bottleneck aan het worden is. Nadat alle fysieke en logistieke problemen zullen zijn opgelost zal dit ten volle aan het licht komen, omdat men zich daar niet langer achter verschuilen kan.
Ter illustratie. Tot ver in 2007 werd volgehouden dat de Block 1 software volledig ontwikkeld zou zijn het eerste kwartaal 2009. Idem werd volgehouden dat de Block 2 software volledig ontwikkeld en gereed voor DT&E testvluchten zou zijn in het eerste kwartaal. Vervolgens zou de Block 3 software begin 2011 volledig gereed moeten zijn. Maar aangezien de Block 1 software nog niet testklaar is, en er nog steeds geen enkel volledig missiecapabel toestel met de complete software, met radar en alle sensoren een eerste vlucht heeft gemaakt, en dit pas op zijn vroegst begin 2010 het geval zal zijn voor Block 1; is eenvoudig voorspelbaar dat de Block 2 en Block 3 testen eveneens minimaal een jaar zullen opschuiven.

Functionele specificaties doorgeschoven

Dit, ondanks dat, aantoonbaar, functionele specificaties zijn doorgeschoven van Block 1 naar Block 2; van Block 2 naar Block 3; en van Block 3 naar een latere (en voor bij te betalen) Block 4 en 5; zijn er nu al serieuze discussies – onderbouwd met berekeningen- die vertragingen van de (functioneel al uitgeklede) Block 3 software tot ver in 2016 en daarna (!) laten zien.
In juni 2006 waren de capaciteiten van Block 1 “Initial Warfighting Capability” nog als volgt gedefinieerd: “Flight qualified, baseline air-to-air and air-to-ground weapons qualified. Pilot and maintenance training can commence”. In mei 2008 werd de Block 1 definitie veranderd in “Support for Air Interdiction mission (limited target set), allowing meaningful operational test.” Dus in Block 1 werd de air-to-air capaciteit geschrapt en de aanvalscapaciteit werd ingeperkt.
In juni 2006 waren de capaciteiten van Block 2 “Close Air Support and Interdiction” als volgt vastgelegd: “Qualifies additional air-to-air and air-to-ground weapons. Services can start planning deployments and staffing operational units”. In mei 2008 werd de Block 2 definitie veranderd in “Added support for CAS with expanded target set (sensor detection and weapon prosecution).” Kortom, Block 2 werd gedownsized tot minder capaciteit dan wat eerst in de oorspronkelijke Block 1 de bedoeling was. Handig voor de software ontwikkelaars.
In juni 2006 was Block 3 “Suppression of Enemy Air Defences” gedefinieerd als “Qualifies additional air-to-air and air-to-ground weapons for use. Service Initial Operational Capabilities are acheivable”. Sinds mei 2008 is de Block 3 capaciteit verlaagd tot “Follow-on build to incorporate advanced decision aids, threshold weapons, and limited objective functionality.” En zelfs dit staat onder druk. Dit betekent dat Block 3 bij lange na niet de capaciteit heeft dit in 2002 werd vastgesteld als Initial Operational Capability pakket bij het einde van de SDD fase; dat ondanks dat de SDD inmiddels 3,5 jaar is verlengd.

Voor Kandidatenevaluatie werd Block 4 gebruikt

Nu zijn tal van zaken doorgeschoven naar Block 4 t/m Block 6. Maar onduidelijk is wie voor de kosten opdraait van dit uitstel, aanvullende ontwikkeling en aanvullende IOT&E.
Een en ander verklaart ook waarom in de Kandidatenevaluatie van december 2008 tot uitdrukking kwam dat de F-35A Block 3 ten opzichte van de andere kandidaten niet altijd optimaal presteerde, daarom werd voor de Kandidatenvergelijking gewerkt met een nieuwe (toen nog niet officieel vastgestelde) F-35A Block 4 om op een aantal punten goede scores te verkrijgen.
Voor Block 4 staan nu zaken gepland die al lang thuis hoorden in wat in de door ons aan te schaffen Block 3 hoorde te zitten. Zoals verbeterd thermisch management; alle Small Diameter Bomb II varianten; targeting van bewegende doelen; de AIM-9X capaciteit; extra externe fueltanks (!); compleet maken Link-16 capaciteit; ISR capaciteit; multiship route planning; streaming video (ROVER capaciteit) en worden de communicatie mogelijkheden “geoptimaliseerd”.
Pas in Block 5 komt de IRST (zoals nu in F-16 Sniper pod) beschikbaar, evenals Cooperative Electronic Warfare suite voor SEAD/DEAD missies. Dat is ook de versie dat de nieuwe beveiligde datalink pas werkelijk beschikbaar komt. Voor Block 6 staat afronding van de SEAD/DEAD versies gepland, plus verbeteringen aan de motor om brandstof gebruik te optimaliseren (weet men nu al dat dit nodig is). Kortom: een lange weg te gaan.

Schuiven in OT&E planningen al lang begonnen

Inmiddels is de OT&E fase voor de Block 1 software geschrapt uit de planning (zou oorspronkelijk in 2011 plaats vinden) en samengevoegd met de OT&E Block 2 tests. Ook is de levering van de eerste F-35A (productie) toestellen verschoven, eerst van december 2009 naar februari 2010 en vervolgens naar augustus/september 2010. Inmiddels is duidelijk dat ook deze opleveringstermijn onhaalbaar is. Er wordt al gerekend aan data eind 2010/begin 2011. Bovendien zullen deze eerste productietoestellen, nodig voor de opleiding van vlieginstructeurs, in het begin slechts mogen vliegen met een zeer beperkte “flight envelope”; beperking van vluchten tot Mach 0.8 en beperkingen in vliegmanoeuvres met grote G-krachten. Dit zal het programma van onze vliegers, nodig voor de IOT&E fase, beïnvloeden en vertragen. Uiteraard komt dit mooi uit, omdat de hele IOT&E fase niet op tijd kan beginnen in 2013. Zo blijven beide planningen goed op elkaar afgestemd, de ene vertraagd, de andere ook.

Software problemen blijken uit Pentagon briefings

Tegen deze achtergrond van software problemen moet de opmerking van Pentagon materieelchef eind november tegenover de pers gezien moet worden, toen hij verklaarde dat “<…> another possibility is to add more software engineers, perhaps a shift of them, to block and tackle issues with the many lines of code needed to operate the aircraft and its mission systems <..>.” Die software ontwikkeling kon toch doorgaan en testen kon toch in laboratoria? Die software zou dus nu klaar kunnen zijn, los van de fysieke ontwikkeling. Maar dit is niet het geval.
Inmiddels zijn er Pentagon rapporten die aangeven dat de Block 3 software 35% meer coderegels gaan bevatten dan oorspronkelijk door Lockheed Martin gepland. Naar schatting is minimaal 600 manjaar ontwikkelcapaciteit extra benodigd. Er is een nieuwe berekening gedaan op basis van een analyse tot nu toe van de software ontwikkelings productiviteit. De letterlijke conclusie: “Software/Mission systems resources & integration schedule too optimistic – risk items result in an additional ~ 2 years for SDD completion”.
Het rapport geeft aan dat de DT&E Avionics Block 1, 2, 3 naar schatting in 2015 worden afgerond”, evenals de DT&E Flight Sciences Block 1, 2,3. Het zelfde rapport (For official use only) geeft aan dat de OT&E plaats zal vinden in 2015/2016 en niet zoals door onze luchtmacht verwacht in 2013/2014. Uit een risico analyse blijkt dat de kans dat de software in april 2015 gereed is voor de IOT&E nul procent is; en voor april 2016 50%; en pas dan kan de IOT&E aanvangen.

Bronnen:
Aviation Week; 30-nov-2009; “Pentagon may restructure JSF Test Program”
JET-II documenten “For official use only”
JPO specificaties 2008 software blocks

JSFNIEUWS091204-GK/nb

Comments RSS

Reageer ook

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.