Mrt 04 2013

Canada: JSF geen vanzelfsprekende keuze meer in nieuwe evaluatie

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl om 18:58 onder Aanschaf JSF, Andere JSF landen

Kesteren NL – In december 2012 besloot Canada tot herziening van de Joint Strike Fighter (JSF) keuze. Vandaag heeft het Canadese National Fighter Procurement Secretariat (NFPS) een nieuwe vragenlijst (questionnaire) publiek gemaakt, bestemd voor vijf leveranciers van gevechtsvliegtuigen. Deze nieuwe questionnaire zal de basis vormen van de nieuwe evaluatie. Daarbij is de JSF zeker niet langer een vanzelfsprekende keuze.

Vorig jaar kwam in Canaa aan het licht dat het Ministerie van Defensie de keuze voor de Joint Strike Fighter (JSF) in 2010 had gedaan op basis van een vooringenomen standpunt en zonder deugdelijke analyse van beschikbare informatie, onder andere inzake de aanschafkosten en levensduurkosten. Daarna werd besloten het keuzeproces volledig opnieuw uit te voeren.
Hiervoor is een speciaal Zeven Punten Plan opgesteld om de transparantie te waarborgen.

Evaluatie losgekoppeld van defensie

Het National Fighter Procurement Secretariat (NFPS) valt onder verantwoordelijkheid van het Ministerie van Publieke Werken en is onafhankelijk van het Ministerie van Defensie. Canada streeft naar maximale openheid bij de evaluatie van een opvolger van de verouderde CF18 gevechtsvliegtuigen. Het Canadese publiek kan op een speciaal hiervoor geopende website de stappen en voortgang in het keuzeproces continu volgen (zie National Fighter Procurement Secretariat website).
De questionnnaire is er op gericht informatie te verzamelen over mogelijke toestellen, die op de markt zijn, om de huidige gevechtstoestellen te vervangen en hoe deze zouden kunnen voldoen aan de missies, zoals beschreven in de defensie toekomstvisie “Canada First Defence Strategy.”

Maximale transparantie; vijf fabrikanten

De questionnaire is gebaseerd op een eerste orientatieronde in januari 2013 bij fabrikanten. Doel is om een voor een breder publiek toegankelijke en begrijpelijke evaluatie te krijgen op een zo kort mogelijke termijn en met maximale transparantie. Deze moet uitmonden in een eindrapport met een volledige analyse van capaciteiten, kosten en risico’s voor elke optie.
Deelnemers aan de evaluatie zijn (in alfabetische volgorde): Boeing Company, Dassault Aviation, EADS Eurofighter, Lockheed Martin and Saab Group.
De eerste questionnaire moet uiterlijk 15 april 2013 beantwoord zijn. Een vervolg questionnaire om informatie te verkrijgen over de kosten zal later aan de bedrijven worden toegezonden.

Eerst: Canadese behoeftestelling

Canada heeft een operationele behoefte om de bestaande vloot van 80 Boeing CF-18 gevechtstoestellen te vervangen door een nieuw toestel. Dit nieuwe toestel moet passen in de behoeften, zoals vastgesteld in de “Canada First Defence Strategy (CFDS)” uit mei 2008.
Hierin worden drie rollen en zes missies gespecificeerd voor de Canadian Armed Forces.
De CFDS is het basis uitgangspunt voor de Canadese regering bij de evaluatie van de diverse opties voor de komende 30 jaar.
De huidige multi-role Boeing CF-18 Hornet kwam in dienst in 1982 en zou oorspronkelijk rond 2003 vervangen moeten worden. Door intensief onderhoud en structurele reparatieprogramma’s is dit opgerekt tot ongeveer 2017-2020. Indien een opvolger niet tijdig beschikbaar is, valt er een aanzienlijk capaciteitsgat en kunnen bepaalde essentiële defensietaken niet worden uitgevoerd. Daarom is keuze van een opvolger dringend nodig.

De CFDS geeft de Canadian Armed Forces duidelijk aan wat de belangrijkste taken zijn:
1. Eerst en vooral, verdediging grondgebied van Canada;
2. Verdedigen van Noord-Amerikaanse continent; en
3. Bijdragen aan internationale vrede en veiligheid

Passend ambitieniveau binnen Canadese kaders centraal

Gebaseerd op de CFDS, heeft de regering van Canada een ambitieniveau vastgesteld. Op dit passende ambitieniveau zijn de vereisten voor een nieuw gevechtstoestel in de questionnaire afegstemd. Deze missies moeten, in potentie, tegelijkertijd uitgevoerd kunnen worden:
(1). Uitvoeren dagelijkse missies in het kader van de verdediging van het eigen grondgebied en het Noordamerikaanse continent, inclusief de Poolstreken binnen het jader van de NORAD (North American Aerospace Defense Command);
(2). Ondersteunig van de civiele autoriteiten in crisissituaties, bijvoorbeeld natuurrampen;
(3). Ondersteuning bij grote internationale evenementen in Canada, zoals in 2010 de Olympische Spelen;
(4). Leiden van of deelnemen aan grote internationale operaties voor een langere tijd;
(5). Reageren op grote terreuraanvallen; en
(6). Uitzenden van strijdkrachten als reactie op een crisis ergens in de wereld voor een korte periode.

Canada zal een nieuw gevechtstoestel beoordelen op de mogelijkheden deze ambities te kunnen waarmaken. Hierbij wordt rekening gehouden met het kunnen uitvoeren van missies samen met bondgenoten. Er zijn missieprioriteiten vastgesteld door de regering

Gevolgde methodiek

In de evaluatie zullen de hoofdmissies van de Canadian Armed Forces uitgangspunt zijn en de evaluatie moet een diepgaande analyse opleveren van de kosten, capaciteiten en risico’s van de diverse potentiële opvolgers van de CF-18. Hierbij zal gelet worden op de nog resterende levensduur van de CF-18. Na dit eerste evaluatieproces zullen alle vijf toestellen in beeld blijven voor de volgende stap.

Op basis van de defensie doctrine en de Canadian Armed Forces Capability Based Planning, zijn er zeven Aerospace Capabilities vastgesteld, die een de opvolger van de CF-18 moet kunnen uitvoeren om te kunnen voldoen aan de zes kern Canadian First Defence Strategy (CFDS) missies.
De Aerospace Capabilities zijn:
- Defensive Counter Air (DCA)
- Offensive Counter Air (OCA)
- Strategic Attack
- Close Air Support (CAS)
- Land Strike
- Tactical Support to Maritime Operations (TASMO)
- Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance (ISR)

Deze Aerospace Capabilities zijn afgeleid van de rollen en missies, zoals vastgesteld in de CFDS. Elke Aerospace Capability is opgedeeld in zogeheten Measures of Effectiveness (MOEs). Deze MOEs bieden kwalitatieve aanknooppunten om te beoordelen hoe de prestaties van de vele onafhankelijke subsystemen een totaal en zelfstandig wapensysteem effect kunnen bereiken.
Door combinatie van de MOEs kan een risico analyse per Aerospace Capability opgesteld worden. De prestaties van onderliggende systemen zal worden gemeten middels zogenaamde Measures of Performance (MOPs). Deze MOPs meten een invididuele (sub-)systeem capaciteit en leveren het basis materiaal voor het meten van de systeem effect, zoals weergegeven in de MOEs.
Tevens zal een beoordeling plaats vinden van de strategische en operationele geschiktheid voor de CFDS missies op langere termijn door gebruik te maken van twee tijdshorizonnen. De eerste horizon betreft de periode 2020-2030 (kort na introductie) en de tweede 2030+ (toekomstige omgeving). Voor elk van de twee horizonnen zijn bepaalde dreigingselementen opgesteld. Een leverancier moet laten zien hoe met deze toekomstige dreigingen wordt omgegaan.

Hierna volgt de stap van kostenevaluatie, dan pas de baten voor de industrie

In het evaluatieproces heeft het National Fighter Procurement Secretariat (NFPS) de leiding in samenwerking met het Ministerie van Defensie, de Canadse strijdkrachten, het Ministerie van
Publieke Werken en Overheidsdiensten en de Canadese Industrie.
De evaluatie wordt uitgevoerd door het laten indienen van antwoorden op twee aan elkaar gerelateerde vragenlijsten (questionnaires). De eerste vragenlijst is hiervoor beschreven en omvat gedetailleerde vragen over technische capaciteiten en missiemogelijkheden en bijbehorende onderhouds- en upgrade kwesties.
De tweede (nog uit te brengen) questionnaire zal ingaan op kostenschattingen van de vliegtuigen conform de methode van KPMG, de “ Life-Cycle Cost Framework”, dat eerder door de Canadese Treasury Board Secretariat is uitgebracht.
Er zal geen shortlist of prekwalificatie gemaakt worden. In dit stadium mag aan de industrie geen enkele belofte gedaan worden, gebaseerd op de evaluatie. Informatie over potentieel profijt voor de industrie (compensatie orders, andere vormen van participatie) zullen pas later aan de orde komen.

Conclusie

De geschiktheid en betaalbaarheid voor defensie staat voorop, de industrie komt pas daarna. Dit is anders dan bij de JSF rond 2002: het industrieel belang stond sterk centraal, dit leidde tot een tunnelvisie, waarna defensie de eisen zo opstelde, dat alleen de JSF daar aan kon voldoen. Van een serieus keuzeproces vanuit een echte behoeftestelling was geen sprake. Ook in andere landen dan Canada was dit in mindere of meerdere mate het geval.

Bron:
National Fighter Procurement Secretariat; 4-Mar-2013; Industry Engagement Request: Capability, Production and Supportability Information Questionnaire Replacement CF18

Auteur: Johan Boeder

JSFNieuws130304-JB/jb

One Response to “Canada: JSF geen vanzelfsprekende keuze meer in nieuwe evaluatie”

  1. willemhagemanon 04 Mrt 2013 at 22:20

    Het is te hopen dat Nederland de transparante herevaluatie van Canada volgt en ook Australië, Italië, Turkye en andere potentiële JSF kopers in de gaten houdt. De kans daarop lijkt mij nihil, omdat MinDef onlangs heeft gezegd dat er geen herevaluatie komt. Dus gaat het tunnelvisie denken en de self fulfilling prophacy gewoon door. Voor alle KMD’s geldt dat we altijd het beste willen, maar er met het beschikbare budget slechts een paar van kunnen kopen die we ook niet eens nodig hebben. Wie gelooft er na recente ervaringen nog in een politiek mandaat voor ooit First Entry; het meedoen in de eerste aanvalsgolf. Qua inzet en met name voortzettingsvermogen bij welke operatie en onder welke vlag dan ook is onze defensie al lang door het ijs gezakt. We hebben gewoonweg geen personeel en middelen meer. Andere landen doen dat veel beter zoals Frankrijk zo blijkt bij de recente operatie van dat land in Afrika. Naast de moderne Rafale hebben ze ook de gedateerde Gazelle helicopter ingezet. Weliswaar een neergeschoten, maar wel voldoende over om de slag te winnen. Wat moeten wij met een paar F-35A? Stealth is vrijwel achterhaald wanneer de eerste operationeel rondvliegt na 2020. Voor meedoen in de eerste aanvalsgolf geen mandaat en voor alle vervolg operaties is dat vliegtuig nauwelijks van nut. Voor peace keeping en peace enforcements operaties is het gewoonweg veel te duur. De Amerikanen zetten ook alleen maar zgn. gedateerde toestellen in Afghanistan in en die voldoen prima. Is er een alternatief, niet alleen voor de JSF, maar voor defensie als geheel om joint en expeditionair op te kunnen treden naast het beschermen van ons eigen en bondgenootschappelelijk gebied? Wel degelijk. Lees alles her en der over dit onderwerp er nog maar eens op na en vergeet het Clingendael rapport, de leugens van LM en NIFARP. De KLu als aangever richting politiek in dit geval moet de oogkleppen afdoen en minder beroepsgedeformeerd eens out-of-the-box gaan denken waartoe de vorige CLSK zijn personeel aanspoorde. In noodgeval mij raadplegen.

Comments RSS

Reageer ook

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.