Jan 13 2010

US Navy briefing: kosten per vlieguur F-35 verdubbeld

Gepubliceerd door JSFNieuws.nl om 22:36 onder Andere JSF landen

Williamsburg, VA (USA) – Een recente kostenbriefing van de US Navy laat zien dat de kosten van een kleiner aantal F-35B/C toestellen die aanzienlijk minder vlieguren maken dan de oude AV-8B Harrier en F/A-18 Hornets desondanks flink hoger uitpakken. Deze verontrustende conclusie is in US Navy en Royal Air Force/Royal Navy kringen ingeslagen als een dodelijke torpedo.

Enkele slides uit de briefing die David E. Burgess, directeur van het kostendepartment van US Navy, Naval Air Systems tonen berekeningen wat de totale F-35B en F-35C vloot zal kosten tussen fiscaal jaar (FY) 2020 en 2045 in vergelijking met de huidige toestellen die vervangen staan te worden. De kostenvergelijking is in “Constant year” dollars, dus gecorrigeerd voor inflatie opgesteld. De kosten zijn 40% hoger dan de huidige omvangrijkere vloot F-18 Hornets en AV-8 Harriers. Per vlieguur (inflatie gecorrigeerd) was de verwachting dat de F-35 circa 75% tot 80% zou kosten van de bestaande toestellen, vanwege de schaalvoordelen en de focus op “onderhoudbaarheid”.
De briefing laat zien dat de kosten per vlieguur van de F-18 Hornet en AV-8 Harrier gemiddeld circa US$ 18.000 bedragen en dat de kosten van een F-35B/C gemiddeld US$ 31.000 zullen bedragen. Eerder werd uitgegaan van circa US$ 15.000; er is dus sprake van een ruimschootse verdubbeling van de kosten per vlieguur. Dit komt overeen met eerdere gegevens van o.a. de Amerikaanse Rekenkamer over dit onderwerp.
Opvallend is dat in de briefing geen rechtstreekse vergelijking wordt gemaakt met de kosten per vlieguur van Super Hornet, die aanzienlijk lager zouden liggen volgens bronnen bij de US Navy.

In kringen van de US Navy is verontrust gereageerd en neemt de druk toe om in plaats van de JSF F-35C (vliegdekschip variant) meer van de reeds in gebruik zijnde en nog steeds geproduceerde Boeing Super Hornets aan te schaffen, desnoods in een Block III variant, en dit te combineren met de aankoop van een nieuwe generatie onbemande toestellen.

Gerelateerde artikelen (met o.a. slides uit de briefing):
ELP Defence Blog; 13-jan-2010; “Navy F-35C unaffordable
DOD Buzz; 12-jan-2010; Colin Clark; “NavAir Offers F-18 Ammo Amid JSF Woes
Flight Global; 13-jan-2010; Stephen Trimble; “Chart F-35 operating costs

Eerdere publicatie en analyse over exploitatiekosten:
Rapport Tweede Kamer “Exploitatiekosten JSF. Na 2002 meer dan verdubbeld” April 2009

JSFNIEUWS100113-GK/jg

3 Responses to “US Navy briefing: kosten per vlieguur F-35 verdubbeld”

  1. lsteynson 17 Jan 2010 at 14:04

    Tjsa… volgens mij had iedereen die deze site een beetje gevolgd heeft dit al aan zien komen!

    De USN heeft een alternatief in de vorm van de Super Hornet (en wel slim hoor, om die buiten de vergelijking te houden - zij het wat opzichtig!).
    De USAF zou ook met een Super Hornet en/of Silent Eagle uit de voeten kunnen, maar de USMC, de RN (en de andere luchtmachten die nu de GR9/AV-8B gebruiken hebben simpelweg geen alternatief!

    De mogelijke weg naar een F-16X is door LM zelf al jaren geleden afgesloten, misschien dat ze daar nog spijt van gaan krijgen…

    Voor Nederland spelen al dit soort problemen niet: wij hebben de ‘luxe’ (nog steeds, ondanks de Klu-lobby) om te kiezen. Wat ik nog steeds onbegrijpelijk vind is dat er geen lessen geleerd worden uit procurement-trajecten uit het verleden en in andere branches!
    Ik heb het al eens eerder gezegd, maar voel toch de behoefte om dit te herhalen. In de ICT-wereld is spreiding om ‘vendor lock-in’ te vermijden een beproefd en bewezen concept!

    Nederland zou een verschil kunnen maken door innovatief en creatief te werk te gaan:
    - gedeeltelijk meedoen met de F-35 (een squadron voor ontwikkeling en innovatie
    vanuit Woensdrecht)
    - een expeditionary CAS-RECON airforce met de Gripen NG (twee squadrons
    operations vanuit Leeuwarden)
    - een multirole strike airforce met de SU-34 (twee squadrons operations vanuit
    Volkel en samenwerking met ETPS, plus licentie fabricage/onderhoud/ontwikkeling
    ten behoeve van Maintenance Valley ook Woensdrecht)
    Wat betreft budgetten is Defensie al jarenlang de klos: werd in de jaren negentig nog ruim 2,5% van het BBP aan Defensie besteedt, is dat inmiddels onder de 1,5% gezakt (en als er niet wordt ingegrepen is het aan het eind van deze kabinetsperiode 1,2%). Tegelijkertijd willen we - mijns inziens terecht - wel internationaal meedoen (of zelfs stiekem een beetje graag voorop lopen?!) met gevechts- en opbouwmissies. Dat die dingen niet goed gaan, is nu te zien in Afghanistan…
    Het is dus de hoogste tijd dat er een vast percentage van het BBP voor Defensie komt (wat mij betreft 3%), waardoor we in tijden van economische groei een grotere internationale bijdrage kunnen leveren en in moeilijke tijden de strijdkrachten kunnen handhaven (en zijn we hopelijk ook eens verlost van het gezever over ‘het beste materiaal voor onze jongens en meisjes’!). Dat is ook goed voor de werkgelegenheid en hoeft er minder ‘innovatiegeld’ over de balk gesmeten te worden, zoals nu het geval is.
    Maar ja, voor dit alles is politieke durf en daadkracht nodig…

    Tot slot twee vragen:
    Is er ooit door het kabinet en/of de Tweede Kamer gereageerd op het aanbod van Gripen International?
    Is er ooit door het kabinet en/of de Tweede Kamer gereageerd op het rapport van Johan Boeder?

  2. willemhagemanon 28 Jan 2010 at 19:16

    Beste heer Isteyns,

    Op één punt na slaat u alle spijkers op z’n kop, maar allereerst dit als aanvulling op uw terecht commentaar. De Super Hornet is niet alleen voor de USN een goed alternatief, maar ook voor andere CTOL F-35 geïnteresseerden evenal de Silent Eagle en en Gripen NG voor landbased airforces. Volgens mij koos ook de RAAF de Super Hornet als interim oplossing, waarbij interim wel eens 20 jaar of langer zou kunnen zijn, teneinde kapitaalvernietiging te voorkomen.

    Lockheed Martin zal de F-16X niet uit de kast halen, omdat ze zichzelf daarmee beconcurreren. Het zou de huidige F-16 gebruikers overigens een geweldige kostenbesparing opleveren aan infrastructurele aanpassingen. Maar er zijn nog andere nieuwe F-16 typen voorhanden totdat binnen enkele decennia UAV’s wellicht gaan overheersen en lucht- en grondoperaties mogelijk volkomen anders zijn.

    Een vast budget voor defensie, wie zou dat niet willen? Om dicht bij huis te blijven, in Nederland een utopie denk ik. Het zou een kapitaalvernietiging zoals die de laatste 15 jaar in Nederland heeft plaatsgevonden voorkomen als gevolg van bezuiniging op bezuiniging (onvoorzien qua budget en tijdsfasering) en reorganisatie na reorganisatie. Ik heb medelijden met Defensie, want daar kun je als de beste visionair totaal niet op plannen. Het is uitweiden, maar wellicht nuttig voor de belastingbetalende lezers. Begin jaren 90 werd de slapende vliegbasis Ypenburg rondom voorzien van een nieuw 10-15 km lang Heras hekwerk en volledig gedraineerd. Enkele jaren later werd alles omgeploegd voor een VINEX wijk. Op vliegbasis Twenthe waren net de meest moderne infrastrukturele werken afgerond en het werd gesloten. Hetzelfde gold, zij het in wat mindere mate, voor Soesterberg en zo kan ik doorgaan. Helaas vindt dit trieste fenomeen krijgsmachtbreed plaats, waarmee de kapitaalvernietiging van vele miljoenen een extra dimensie krijgt. De politici zouden eens nuchter moeten nadenken, maar zo werkt dat in ons verziekte politieke klimaat niet. Ook vrijwel alle andere overheidssectoren hebben hiermee te kampen evenals het bedrijfsleven etc., maar dit is in principe geen forum voor politieke discussies, hoewel je er soms niet omheen kunt.

    In uw opmerking over de invulling van de Nederlandse fighter force kan ik mij helaas niet vinden. Welk aantal te verwerven vliegtuigen ook, het zullen er niet meer dan hooguit 85 zijn, hoewel het nog steeds geldende uitgangspunt van de Klu 114 is. Indien het de F-35A wordt, ligt het aantal eerder bij 45 of nog minder dan bij 85. Hoe dan ook, een relatief klein aantal. Een mix van vliegtuigen die u voorstelt is financiëel en praktisch gezien onbetaalbaar. De industriële spin-of en innovatieve ontwikkeling die toch al onder druk staat zal compleet verdampen. Voor modificaties (hard- en software, evenals testvliegen), opleiding, onderhoud en continuatie training heb je voor ieder vliegtuigtype specifiek onderhoudspersoneel en vliegers nodig. En aanschaf van een SU 34 of wat voor soort oostblok vliegtuig ook, al dan niet in ETPS verband geeft niet genoeg garanties voor levering van onderdelen en support in de toekomst. Vergeet ook niet dat Russische motoren weliswaar uitblinken door stuwkracht, maar niet door levensduur. Het zal nu ongetwijfeld beter zijn, maar fighterjet motoren gingen begin jaren 90 hooguit 400 uur mee; geen revisie, maar compleet vervangen. Vrijwel alle Russische burgervliegtuigen hebben momenteel westerse motoren en dat zegt al genoeg, ondanks dat dit meer is ingegeven vanwege mindere geluidsproductie teneinde nog ergens in de westerse wereld welkom te zijn. Verder blinken Russische of daarvan afgeleide jetvliegtuigen uit door manoeuvrebality en wapens, maar alleen dat is niet altijd zaligmakend. De totale slagkracht is een combinatie van: percentage inzetbaarheid middelen, aircraft performance, wapens, detecteerbaarheid doelen, steeds minder belangrijk het zelf onzichtbaar blijven (stealth), jamming capaciteiten, info uitwisseling tusen alle betrokken partijen zowel air, land en sea (data systems dus, vooral crypto), fusion van sensoren etc. and last but not least de geoefendheid van de operator; in dit kader de vlieger. En op dat laatste durf ik in te zeten voor de gemiddelde KLu vlieger in welke kist dan ook, bij voorkeur de nieuwste blok F-16, Super Hornet of Viggen NG.

    Ten slotte “vendor lock-in” zoals u dat noemt en als ik die term goed begrijp. Tjsa, qua fighters is de Klu nu eenmaal Amerikaans georiënteerd en heeft er onmiskenbaar een onbedoelde en niemand te verwijten beroepsdeformatie plaatsgevonden. Behoudens enkelen in de top kan vrijwel de gehele fighter populatie zeggen: mijn opa vloog F-16, mijn vader vloog F-16 en nu vlieg ik F-16.

  3. lsteynson 02 Feb 2010 at 3:02

    Dank je voor de reactie!

    Ontluisterende verhalen over de verspillingen bij Defensie! Daar zou wat aan gedaan moeten worden.

    Mijn opmerking over een luchtmacht met meerdere typen straaljagers werd voornamelijk ingegeven door Maleisië. De RMAF vliegt met NF-5, F-18, MiG-29 en Su-30MK door elkaar en is wat betreft GDP nog altijd een stukje ‘armer’ dan Nederland. Als zij het kunnen betalen, moet het voor ons toch geen probleem zijn!
    Ik denk dat het meer tussen de oren zit…

    Als de luchtvaartindustrie echt zo innovatief en kennisintensief is als wordt beweert, moet het toch mogelijk zijn om Westerse motoren in een Sukhoi te bouwen. Of om met Rokkef en Stork (en wat er her en der nog over is van Fokker) een eigen F-16X te ontwikkelen. Of liever nog een P.1154-versie! En gedeeltelijk in te kopen kennis, maar in ieder geval via de KLu in samenwerking met de (Nederlandse) industrie. Op tal van terreinen zijn er commerciële mogelijkheden. Laten we ter inspiratie en als voorbeeld naar de Israelis kijken: de LITENING-pod!
    Ook op het gebied van radar-technologie is er nog wel een en ander te innoveren, en heeft Europa (BAe, Thales, SAAB/Selex) veel goede kennis te bieden. Door ook Gripen aan te schaffen, krijgen we toegang tot het zeer volwassen (want 30+ jaar ervaring!) TIDLS en de bijbehorende kennis. Sinds de Gripen C/D is er volledige interoperabiliteit met (het hopeloos verouderde) Link16. Daar liggen interessante mogelijkheden!

    Met ‘vendor lock-in’ bedoel ik meer specifiek dat de keuze voor een bepaalde leverancier maakt dat je òf bepaalde eisen/mogelijkheden moet loslaten (denk bij de F-35 aan toegang tot de software of de onmogelijkheid van een towed-array), danwel dat je aanzienlijke kosten zult moeten maken om bepaalde eisen/mogelijkheden alsnog gerealiseerd te krijgen (denk bij de F-35 aan satellietcommunicatie of IRST).
    In de ICT probeert men dit fenomeen met ‘open standaarden’ tegen te gaan, wat uiteraard alleen gaat werken als alle partijen zich volledig aan zulke standaarden zouden houden!
    Met “merkentrouw” moet je overigens ook voorzichtig zijn: dat laten partijen als Porsche, VW, Saab en Volvo wel zien. Dat ging een tijdje geleden in de civiele en militaire industrie net zo: General Dynamics, Northrop Grumman, Martin Marietta en Lockheed heten tegenwoordig Lockheed Martin en McDonnell Douglas, Vertol, Hughes en North American Aviation heten allemaal Boeing. Om over Convair maar niet te spreken…

    Ik wil niet spreken over “een VOC-mentaliteit” (als Balkenende werkelijk enig historisch besef had gehad, zou hij die opmerking nooit gemaakt hebben!), maar wel willen wijzen op de ondernemingsgeest die we door de eeuwen heen hebben laten zien. In de Gouden Eeuw verkochten wij onze superieure oorlogsbodems voor heel veel geld aan vriend en vijand. Oorlogen en allianties werden gevoerd met het oog op het beschermen van de handelsvloot. Terecht merkt de heer Hageman op dat ook het beste materiaal om echt succesvol te kunnen zijn afhankelijk is van de operator(s)!

Comments RSS

Reageer ook

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.